01Los het zout op.
Doe de 366 g water in de mengkom en los de 15 g zeezout volledig op. Het water moet koel genoeg zijn dat het uiteindelijke deeg tijdens het kneden niet warm wordt.
Napolitaanse Pizza Marinara met handgevormd deeg, geplette tomaat, dunne knoflook, oregano en extra vierge olijfolie — traditioneel zonder kaas.

Pizza marinara is de sobere tegenhanger van Margherita binnen de Napolitaanse canon. De TSG-specificatie voor Pizza Napoletana beschrijft de topping rechtstreeks: geplette gepelde tomaat, zout, oregano, dun gesneden knoflook en extra vierge olijfolie. Er is geen mozzarella en geen kaaslaag die de kwaliteit van deeg of tomaat kan verbergen.
Hier geldt dezelfde Napolitaanse deeglogica als bij Margherita: een matig gehydrateerd deeg van bloem en water met zout en zeer weinig gist, gevolgd door een lange fermentatie op kamertemperatuur. Open de deegballen met de hand van het midden naar buiten en laat de rand hoger; een deegroller of mechanische pers is in de TSG-methode expliciet uitgesloten.
Houd de topping bewust licht. Elke pizza krijgt ongeveer 70–100 g tomaat, een kleine hoeveelheid knoflook en oregano en ongeveer 5 g olijfolie. Een te zwaar beleg maakt een pizza zonder kaas extra gevoelig voor een zompig midden, omdat er geen mozzarella is die vocht opvangt.
Traditioneel bakken gebeurt extreem snel bij Napolitaanse pizzatemperaturen, rond 485 °C, met een baktijd van 60–90 seconden. Een gewone thuisoven kan die combinatie van vloerhitte en stralingswarmte uit de koepel niet exact nabootsen; beschrijf een thuisovenversie daarom als aanpassing en niet als identiek TSG-resultaat.
Op de aangeleverde foto’s zijn basilicumblaadjes zichtbaar. Basilicum hoort niet bij de canonieke Marinara-topping in de hier gebruikte TSG-formule en wordt daarom behandeld als fotografische garnering, niet stilzwijgend als ingrediënt toegevoegd.
Doe de 366 g water in de mengkom en los de 15 g zeezout volledig op. Het water moet koel genoeg zijn dat het uiteindelijke deeg tijdens het kneden niet warm wordt.
Meng ongeveer 60 g van de bloem door het water tot een dun beslag. Voeg de instant droge gist toe en verdeel die grondig voordat de rest van de bloem erbij gaat. Zo blijft geconcentreerd zout niet langdurig rechtstreeks in contact met de gist.
Voeg de rest van de 610 g bloem geleidelijk toe. Kneed op lage snelheid of met de hand tot het deeg één gladde, samenhangende massa met goede elasticiteit vormt, ongeveer 15–20 minuten afhankelijk van mixer en bloem. Het oppervlak moet zacht en licht kleverig aanvoelen, niet nat of meelachtig.
Het afgewerkte deeg moet kunnen uitrekken zonder meteen te scheuren en als één samenhangende massa uit de kom loskomen.
Dek de kom af en laat het deeg 2 uur staan bij ongeveer 20–22 °C. Het doel is ontspanning en het begin van fermentatie, niet een spectaculaire verdubbeling in volume.
Leg het deeg op een schoon werkvlak en verdeel het in vier stukken van ongeveer 248 g. Vorm elk stuk tot een strakke, gladde bal zonder het buitenoppervlak te scheuren.
Leg de ballen in een afgedekte deegbox of afzonderlijke bakjes met genoeg ruimte om uit te zetten. Laat ongeveer 8 uur staan bij 20–22 °C. Aan het einde moet het deeg zichtbaar luchtig, zacht en ontspannen zijn.
Een rijpe deegbal zakt onder zijn eigen gewicht iets uit en opent gemakkelijk zonder hard terug te veren.
Plet de gepelde tomaten met de hand tot een saus die nog structuur heeft. Roer de 2 g zout erdoor. Snijd elk teentje knoflook in zeer dunne plakjes en houd oregano en olijfolie klaar.
De tomaat moet lepelbaar zijn zonder een plas waterig sap.
Breng de oven volledig op Napolitaanse bakhitte. De traditionele TSG-bakwijze gebruikt een vloer rond 485 °C met zeer krachtige koepelhitte.
De bakvloer moet stabiel op temperatuur zijn voordat de eerste pizza erin gaat.
Bestuif het werkblad licht. Druk met de vingertoppen vanuit het midden naar buiten, draai het deeg en laat een rand van 1–2 cm onaangeroerd. Rek uit tot ongeveer 28–30 cm zonder deegroller.
De rand moet zichtbaar voller en luchtig blijven terwijl het midden dun maar intact is.
Verdeel ongeveer 80 g tomaat over het midden. Voeg dunne plakjes knoflook, een snuf oregano en ongeveer 5 g extra vierge olijfolie toe. Laat de rand schoon.
Het oppervlak moet licht belegd zijn, met tomaat die zichtbaar blijft tussen knoflook en oregano.
Schuif de pizza op de hete vloer en bak 60–90 seconden; draai zo nodig zodat de rand gelijkmatig blaast en kleurt.
De onderkant moet gaar maar buigzaam zijn, de tomaat heet en ingekookt en de cornicione opgeblazen met verspreide donkere plekjes.
Leg op een bord, laat ongeveer 30 seconden tot rust komen en serveer. Herhaal één voor één met de resterende deegballen.
Het midden moet zacht genoeg blijven om te vouwen zonder nat of rauw te zijn.
De TSG-formule voor Marinara bestaat uit tomaat, zout, oregano, knoflook en olijfolie. Kaas ontbreekt bewust.
Op de aangeleverde foto’s is basilicum zichtbaar; omdat basilicum geen deel uitmaakt van de aangehaalde canonieke Marinara-formule, geldt het als niet-essentiële garnering en niet als ingrediënt.
Met een bakstaal of steen onder de heetste grill kun je thuis een goede pizza maken, maar beschrijf het resultaat als thuisaanpassing en niet als identieke Napolitaanse TSG-bakwijze.
De schatting gebruikt hetzelfde deeg voor vier pizza’s als het Margherita-recept en de volledige Marinara-topping; natrium hangt vooral af van het zout in het deeg en de tomaten.
Bevat tarwe/gluten.
Houd gefermenteerd deeg afgedekt en binnen de geplande fermentatietijd in plaats van het onbeperkt warm op kamertemperatuur te laten staan.
Gebruik hittebestendige hulpmiddelen en lange pizzascheppen rond een pizzaoven van 450–500 °C.
Nee. Ondanks de naam bestaat de canonieke topping hier uit tomaat, knoflook, oregano en olijfolie.
Niet in de hier aangehaalde TSG-formule voor Pizza Napoletana Marinara. Op de foto’s staat basilicum als visuele garnering, maar het is niet vereist in dit recept.
Met mozzarella verandert de pizza van Marinara naar andere Napolitaanse stijlen.