Over bucatini all’amatriciana
Amatriciana is een van de kenmerkende pastasauzen van Lazio: gezouten varkenswang, tomaat en pecorino vormen een saus waarvan de kracht juist uit soberheid komt. De officiële specificatie van Amatriciana Tradizionale draait om guanciale, tomaat en pecorino en sluit ui, knoflook en room uit; een beetje witte wijn en chili zijn toegestane elementen.
De vastgelegde pastavorm van Amatrice is spaghetti, terwijl bucatini in Rome en Lazio een diepgewortelde uitwerking van dezelfde saus werd. Deze pagina gebruikt bewust bucatini omdat de holle, stevige slierten horen bij het gerecht dat hier bij naam wordt genoemd, terwijl de saus zelf dicht bij de traditionele formule blijft.
Bak de guanciale uit voordat de tomaten erbij komen. Het doel is gebruinde randen en doorschijnend vet, niet droge, bros gebakken stukjes zoals spek. Laat wat van het uitgesmolten vet in de pan om de tomaat te dragen en houd de gebruinde stukjes apart, zodat ze hun textuur behouden en pas tegen het einde terugkeren.
De tomatensaus moet lang genoeg koken om haar rauwe, waterige karakter te verliezen, maar mag geen zware ragù worden. Gebruik chili terughoudend. Zout voorzichtig, want guanciale en Pecorino brengen al veel zout mee.
Laat de pasta in de saus eindigen met een scheut kookwater. Voeg de Pecorino grotendeels buiten de directe hoge hitte toe, zodat hij de bucatini omhult zonder te klonteren. Het eindresultaat moet glanzend en rood zijn, met herkenbare stukjes guanciale en een lichte sluier kaas in plaats van een bleke roomsaus.
.webp)
.webp)

.webp)