Plăcintă cu brânză is een Roemeense naam voor een brede familie van gevulde deeggerechten. De vorm, het deeg en de vulling verschillen per recept. Deze zoete versie bestaat uit twee dunne deeglagen met daartussen verse kaas van koemelk, rozijnen, citroenrasp en vanille. De taart wordt op een ondiepe bakplaat gebakken, volledig afgekoeld en daarna in stukken gesneden. De Roemeense naam blijft behouden; de Nederlandse omschrijving maakt duidelijk om welke uitvoering het hier gaat.
Het Roemeense woord brânză duidt kaas in brede zin aan en legt niet vanzelf één Nederlands kaastype vast. Gebruik daarom een milde, ongezouten, fijnkorrelige verse kaas van koemelk. Vervang deze niet automatisch door kwark, roomkaas of zoute kaas; die producten verschillen in smaak en vochtgehalte. Als de kaas zichtbaar wei afgeeft, laat hem dan in een zeef in de koelkast uitlekken. De kaas moet vochtig blijven, maar er mag geen vrije wei in de vulling lopen. Zo blijft het onderscheid tussen het vergrendelde ingrediënt en een lokaal alternatief duidelijk.
Het deeg bestaat uit tarwebloem, lauwwarme volle melk, een ei, gesmolten ongezouten boter en zout. Kneed het zes tot acht minuten, tot het glad en elastisch is, maar nog zacht aanvoelt. Dek het af en laat het 30 minuten rusten op kamertemperatuur. Die rust maakt het deeg makkelijker uit te rollen. Gebruik op het werkvlak alleen een dun laagje bloem; te veel bloem kan de dunne deeglagen droog en stevig maken. Trekt het deeg tijdens het uitrollen terug, dek het dan af en geef het nog enkele minuten rust in plaats van eraan te trekken.
Meng voor de vulling de uitgelekte kaas met de eieren, suiker, fijne griesmeel, rozijnen, vanille-essence en citroenschil. Griesmeel neemt een deel van het vocht op en helpt de vulling tijdens het afkoelen op te stijven. Het vervangt het uitlekken van kaas die nat is. Roer de ingrediënten gelijkmatig door elkaar, maar klop de massa niet luchtig. De vulling moet zacht op een lepel blijven liggen. Als het deeg nog rust, zet de vulling dan afgedekt in de koelkast. Harde rozijnen kunnen kort in warm water worden geweekt; giet ze daarna af en dep ze goed droog.
Vet de bakplaat licht in en rol het grotere stuk deeg uit voor de bodem. Laat de deegplaat iets tegen de zijkanten opkomen, bestrijk haar dun met boter en verdeel de vulling er gelijkmatig over. Leg de tweede deegplaat erop, vouw de randen naar binnen en prik de bovenkant licht in met een vork. Klop het ei voor de afwerking los met een theelepel water en bestrijk de bovenkant; gebruik daarnaast een beetje van de resterende boter. Verwarm de oven vooraf voor op 180 °C en bak op het middelste rek.
Reken op 40–50 minuten baktijd. De bovenkant hoort diep goudbruin te zijn en de randen droog en knapperig. Deze signalen zeggen iets over de kwaliteit, maar vervangen de veiligheidscontrole van de vulling met ei niet. Steek een schone thermometer in het midden van de vulling zonder de bakplaat te raken en controleer of die 71 °C bereikt. Wordt de bovenkant eerder donker, dek de taart dan losjes af met aluminiumfolie en bak verder. Laat haar daarna minstens een uur volledig afkoelen op een rooster; die afkoeltijd is extra.
Snijd de taart pas nadat de vulling is opgesteven. Gebruik een scherp mes en veeg het tussen de sneden schoon. Zo blijven de dunne deeglagen zichtbaar en ontstaan twaalf stukken. Serveer de taart op kamertemperatuur of licht verwarmd. De bovenkant hoort knapperig te zijn en het midden zacht en lichtzoet. De stukken kunnen als dessert of bij de koffie worden gegeten; er is geen extra bijgerecht nodig om het recept aan te vullen.
De taart bevat verse kaas en ei. Doe restjes daarom binnen twee uur in ondiepe, afgedekte bakjes en zet ze in de koelkast bij maximaal 4 °C. Eet ze binnen 3–4 dagen op. Verwarm alleen losse stukken tot ze stomend heet zijn en koel de hele taart niet steeds opnieuw af om haar nogmaals op te warmen. Voorbereiden op de dag ervoor kan: laat de taart volledig afkoelen, dek haar af en zet haar binnen de genoemde termijn in de koelkast. Snijd haar vlak voor het serveren.