Balmoș is een voedzaam herdersgerecht dat in verschillende delen van Roemenië wordt gemaakt. Iedere streek en elk huishouden geeft er een eigen invulling aan. Dit recept volgt een versie met buffelmelk uit Țara Lăpușului in Maramureș. De regionale documentatie noemt buffelmelk, volle room, maïsmeel en zout. De zuivel wordt verwarmd, het maïsmeel geleidelijk toegevoegd en het mengsel al roerend ingekookt. Het resultaat zit tussen een zachte pap en romige polenta in; de zuivel vormt de kookvloeistof en niet alleen water.
De regionale bron vermeldt geen afgewogen hoeveelheden. Daarom geeft dit recept een duidelijke werkverhouding voor 4 porties: 1 liter buffelmelk, 250 ml room, 220 g fijn maïsmeel en 6 g zout. De hoeveelheid maïsmeel is redactioneel vastgesteld voor een romige, lepelbare textuur en komt niet uit het familierrecept. Maalgraad en vetgehalte van de zuivel verschillen, dus let uiteindelijk op zachte korrels en de juiste dikte. Grovere polentagrits vraagt om meer vocht en een langere kooktijd dan fijn maïsmeel.
Buffelmelk geeft het gerecht body en een van zichzelf volle zuivelsmaak. Room maakt de textuur nog rijker, terwijl een bescheiden hoeveelheid fijn maïsmeel de pan bindt zonder er een stevige, snijdbare polenta van te maken. Zout haalt de smaak van de zuivel naar voren. Deze versie bevat geen kaas, boter, eieren of vlees. Die ingrediënten komen voor in andere gedocumenteerde balmoș-recepten en horen bij afzonderlijke huishoudelijke varianten.
Gebruik een zware pan met dikke bodem en matige hitte. Zuivel kan vastkoeken in een dunne pan, vooral zodra het maïsmeel begint te zwellen. Verwarm melk, room en zout rustig; wacht op kleine belletjes langs de rand in plaats van een rollende kook. Zet het vuur laag zodra het maïsmeel erbij gaat en blijf voortdurend roeren. Met een lange houten lepel kun je over de bodem en door de hoeken strijken, waar de dikker wordende pap zich graag ophoopt.
Strooi het maïsmeel langzaam bij het mengsel terwijl je blijft roeren. Zo krijgt elk korreltje tijd om in contact te komen met de hete zuivel en ontstaan minder droge klontjes. Druk eventuele kleine klontjes met de lepel tegen de wand van de pan en roer verder. Houd het tempo rustig en gelijkmatig; hard koken is niet nodig en kan de zuivel laten aanbranden voordat het maïsmeel zacht is.
Fijn maïsmeel heeft na toevoeging meestal ongeveer 15 minuten op laag vuur nodig, maar soort en maalgraad verschillen. Laat een lepeltje afkoelen en proef: de korrels moeten zacht zijn en geen rauwe, zanderige kern meer hebben. Tijdens het koken dikt het mengsel in en bij het staan wordt het nog steviger. Is het al dik voordat de korrels zacht zijn, schenk dan beetje bij beetje hete melk erbij en laat rustig verder garen.
Balmoș is het lekkerst heet, wanneer het oppervlak glanst en het gerecht langzaam van de lepel loopt in plaats van zijn vorm stijf vast te houden. Buffelmelk en room maken deze versie al rijk, dus kaas of vlees zou de gedocumenteerde basis veranderen. Andere families in Maramureș en Roemenië gebruiken wei, zure room, boter, caș-kaas of serveren er iets anders bij. Beschrijf zulke varianten apart in plaats van ze samen te voegen tot één zogenaamd vast recept.
Zet de pan op een stabiele onderzetter en serveer de balmoș in voorverwarmde kommen. Hij kan als voedzaam hoofdgerecht of als stevige bijgerecht bij een herdersmaaltijd worden gegeten. De smaak is mild en melkachtig, met een lichte natuurlijke zoetheid van het maïsmeel. Zet indien nodig zout op tafel. Houd de pan tussen de porties afgedekt, zodat het oppervlak niet uitdroogt zolang het gerecht warm blijft.
Laat dit gerecht met zuivel niet lang op kamertemperatuur staan. Doe restjes binnen 2 uur in een ondiepe, afgedekte bak en zet ze koud; gebruik ze binnen 3 tot 4 dagen. In de koelkast wordt het mengsel veel steviger. Verwarm het rustig in een steelpan met een scheut melk en roer tot het overal heet en weer romig is. Voeg de vloeistof geleidelijk toe zodat het gerecht niet waterig wordt. Deze bewaartijden volgen de USDA FSIS-richtlijnen voor bederfelijke restjes.