01Zagnieść ciasto.
Połączyć mąkę, drożdże i wodę; dodać sól oraz oliwę z oliwek i wyrabiać, aż ciasto będzie gładkie i elastyczne.
Ciasto powinno rozciągać się bez rozrywania i być lekko lepkie, ale nie mokre.
Pizza di scarola zamyka smażoną endywię w cieście chlebowym z anchois, oliwkami, kaparami, orzeszkami piniowymi i rodzynkami, a następnie piecze się ją, aż wierzch mocno się zezłoci.

Regione Campania opisuje pizza di scarola jako tradycyjne neapolitańskie danie wigilijne, przygotowywane z ciasta chlebowego zarówno na spód, jak i przykrycie.
Endywię smaży się z oliwą, czosnkiem lub cebulą, chili i solonym anchois; oliwki i kapary są szczególnie kojarzone z wersjami nadmorskimi.
Italia.it wymienia także rodzynki i orzeszki piniowe wśród typowych dodatków, które tworzą charakterystyczną równowagę goryczy, słoności i słodyczy.
Nadzienie przed złożeniem musi być ostudzone i dobrze odcedzone, inaczej para i płyn rozmiękczą dolny spód.
Połączyć mąkę, drożdże i wodę; dodać sól oraz oliwę z oliwek i wyrabiać, aż ciasto będzie gładkie i elastyczne.
Ciasto powinno rozciągać się bez rozrywania i być lekko lepkie, ale nie mokre.
Przykryć i pozostawić do wyrastania na 90 minut lub do wyraźnego zwiększenia objętości.
Ciasto powinno być prawie dwukrotnie większe i napowietrzone pod powierzchnią.
Odłożyć nieco więcej niż połowę na spód, obie części uformować w kulki i odstawić na 20–30 minut.
Rozluźnione ciasto powinno dać się wałkować bez silnego kurczenia.
Zblanszować lub podgrzewać endywię, aż zwiędnie, następnie odcedzić i odcisnąć nadmiar wody.
Zielenina powinna być wilgotna, ale nie ociekać wodą.
Podgrzać oliwę z oliwek, zmiękczyć czosnek i rozpuścić anchois w oliwie; dodać chili, oliwki, kapary, orzeszki piniowe i rodzynki.
Anchois powinno się rozpuścić, a orzeszki zacząć lekko pachnieć prażeniem.
Dodać endywię i smażyć 8–10 minut, aż smaki się połączą i nie pozostanie wodnisty płyn; całkowicie ostudzić.
Po przeciągnięciu łyżką po patelni nie powinna pozostawać kałuża wody.
Rozgrzać piekarnik do 200°C. Rozwałkować większą część ciasta i wyłożyć nią natłuszczoną formę, pozostawiając niewielki zapas ponad brzegiem.
Ciasto powinno równomiernie przykrywać spód, bez rozdarć.
Równomiernie rozłożyć chłodną endywię, przykryć drugim krążkiem ciasta, zacisnąć brzegi i kilkakrotnie nakłuć wierzch.
Łączenie powinno być szczelne, a pokrywa nakłuta.
Piec 30–35 minut, aż powierzchnia będzie mocno złocista; przed krojeniem studzić co najmniej 15 minut.
Spód powinien być całkowicie dopieczony, a nadzienie pozostawać czysto wewnątrz po przekrojeniu.
Pizza di scarola jest znakomita na ciepło lub w temperaturze pokojowej, co dobrze pasuje do jej wigilijnej tradycji.
Powinny rozpuścić się w oliwie, zamiast pozostawać w postaci dużych słonych kawałków.
Jeśli endywia jest bardzo mokra, po blanszowaniu ją odcisnąć i smażyć, aż będzie sucha.
Wartość przybliżona; anchois, oliwki i kapary wnoszą znaczną ilość sodu.
Ugotowaną zieleninę ostudzić przed składaniem pizzy.
Jeśli resztki nie zostaną zjedzone tego samego dnia, wstawić je do lodówki w ciągu 2 godzin.
Jeśli resztki mają być podawane na ciepło, podgrzać je aż będą parujące.
Tradycyjnie jest silnie związana z neapolitańską Wigilią, choć obecnie jada się ją szerzej.
To typowe dodatki, które równoważą gorzką endywię, słone anchois, oliwki i kapary.
Tak. Tradycyjnie dobrze smakuje zarówno na ciepło, jak i w temperaturze pokojowej.