Skip to content
Kuchnia kolumbijskaTradycyjne danie główne

Kolumbijskie sancocho z koźliną z departamentu Cesar, plantanem i bulwami

Przygotuj sancocho z Cesar z koźliną z kością, zielonym plantanem, maniokiem, ñame, malangą, kukurydzą i wolno gotowanym wywarem.

Sancocho z koźliną z departamentu Cesar, z mięsem z kością, zielonym bananem warzywnym, maniokiem, pochrzynem, malangą, batatem, dynią, kukurydzą i kapustą.
8 obfitych porcjiLiczba porcji
45 minutAktywne przygotowanie
około 2 godziny 30 minutCzas gotowania
brakCzas pasywny
około 3 godziny 15 minutŁączny czas

Kolumbijskie sancocho z koźliną z departamentu Cesar, plantanem i bulwami

Sancocho de chivo to pożywna zupa z koźliną związana z departamentem Cesar w kolumbijskim regionie karaibskim. W wykazie tradycyjnych kuchni kolumbijskiego Ministerstwa Kultury potrawa figuruje przy Cesar, a jej charakterystyczne składniki opisano jako koźlinę i miejscowe bulwy. Udokumentowana wersja z tego departamentu łączy mięso kozie z kością z zielonym plantanem, małymi zielonymi bananami do gotowania, kilkoma warzywami korzeniowymi, kukurydzą, kapustą, słodką papryką, czosnkiem i ziołami. Powolne gotowanie pozwala mięsu i kościom oddać smak do wywaru, a każdemu warzywu zmięknąć we własnym tempie.

Warto rozróżniać nazwy składników. W tym przepisie wykorzystuje się zarówno większy zielony plantan, jak i mniejsze zielone banany do gotowania, zwane lokalnie guineos, a także malangę, ñame, batatę, ahuyamę i yucę. To różne produkty, a ich zamiana wpływa na teksturę; odmiany różnią się też w zależności od rynku. Pokrój je na dość duże kawałki, aby zachowały kształt w garnku. Jeśli któregoś z wymienionych bulw nie można kupić, można użyć innej bulwy nadającej się do długiego gotowania, ale zmieni to smak i konsystencję.

Ta domowa wersja dostosowuje opublikowaną recepturę z Cesar do ośmiu porcji. Zamiast mięsa z głowy, które wymienia źródło, używa łatwiej dostępnej łopatki i goleni koziej z kością. Zachowuje etapowe dodawanie składników: najpierw plantan, potem pozostałe bulwy i warzywa, a na końcu kolendra. Niektóre opisy wspominają o gotowaniu na zewnątrz nad ogniem z drewna; tę wersję można przygotować na domowej kuchence. Gotowy wywar powinien być pełny i aromatyczny, mięso miękkie, a kawałki warzyw rozpoznawalne, nie rozgotowane na purée.

Składniki

Karta przepisu

Kolumbijskie sancocho z koźliną z departamentu Cesar, plantanem i bulwami

Porcje8 obfitych porcji
Przygotowanie: 45 minGotowanie: 150 minŁączny czas: 3 godz. 15 min

Koźlina i wywar

Warzywa i zioła

Przygotowanie

01Przygotuj koźlinę i warzywa.

Surową koźlinę i używane do niej przybory trzymaj oddzielnie od warzyw i żywności gotowej do spożycia. Odetnij tylko twardy nadmiar tłuszczu; kości i tkanka łączna nadadzą wywarowi pełnię. Umyj i przygotuj warzywa, a potem pokrój bulwy i plantany na kawałki podobnej wielkości. Jeśli yuca ma zdrewniały rdzeń, usuń go. Zwiąż szczypior w zwarty pęczek, aby później łatwo wyjąć go z garnka.

02Duś koźlinę na małym ogniu.

Włóż koźlinę, wodę i pęczek szczypioru do ciężkiego garnka. Doprowadź płyn prawie do wrzenia, zbierz pianę, a następnie zmniejsz ogień, aby stale pojawiały się małe bąbelki. Przykryj garnek częściowo i gotuj 75–100 minut, raz lub dwa razy obracając mięso, aż zacznie odchodzić od kości. Czas zależy od wieku zwierzęcia i kawałka mięsa. Termometrem sprawdź najgrubszą część: powinna osiągnąć co najmniej 63°C, a następnie odpocząć przez trzy minuty. Jeśli mięso nadal jest twarde, po osiągnięciu tej bezpiecznej temperatury gotuj je dalej na małym ogniu.

03Dodaj zielony plantan.

Wyjmij i wyrzuć pęczek szczypioru. Dodaj plantan i gotuj 15 minut. Utrzymuj delikatne pyrkanie, a nie gwałtowne wrzenie, aby mięso nie rozpadło się z zewnątrz, zanim zmięknie w środku.

04Dodawaj bulwy i przyprawy etapami.

Dodaj guineo, ñame, malangę, kukurydzę, batatę, yucę, dynię, kapustę, słodką paprykę i czosnek. Wsyp kmin rzymski, czarny pieprz i około dwóch trzecich soli. Gdy zupa znów zacznie spokojnie pyrkać, częściowo przykryj garnek i gotuj 35–50 minut. Po 30 minutach zacznij sprawdzać: cienki nóż powinien bez oporu wchodzić w największe kawałki bulw, a plantan i banany powinny zachować wyraźny kształt. Jeśli płynu ubędzie zbyt dużo, zanim warzywa zmiękną, dolej trochę gorącej wody.

05Dokończ i podaj.

Dodaj kolendrę i spróbuj wywaru. Pozostałą sól dosypuj stopniowo; po lekkim przestudzeniu w misce smak będzie wydawał się bardziej skoncentrowany. Nałóż do podgrzanych misek mięso, wywar, kukurydzę i bulwy. Uprzedź gości o kościach i od razu podawaj gorącą zupę.

Praktyczne wskazówki

Praktyczne wskazówki

Wartości odżywcze na porcję

To wartości szacunkowe dla jednej z ośmiu porcji. Obliczenie zakłada 65% jadalnego udziału koźliny z kością i uwzględnia podaną ilość soli. Wynik zależy od części mięsa i zawartości tłuszczu, odmian warzyw oraz ilości wywaru pozostawionego w garnku.

Praktyczne wskazówki

Wybór i krojenie składników Poproś rzeźnika o łopatkę lub goleń kozią z kością, pokrojoną na kawałki do zupy. Kawałki o wielkości 5–7 cm pozostaną soczyste podczas długiego gotowania i łatwo będzie je nałożyć. Jeśli mają różne rozmiary, grubsze ułóż na dnie, aby pozostały zanurzone. Nie zastępuj ich mieloną koźliną ani mięsem bez kości przeznaczonym do szybkiej obróbki: wywar będzie inny, a mięso może wyschnąć, zanim zmiękną bulwy. Wybieraj jędrne, zielone plantany. Małe guineos także powinny być zielone, bez miękkich miejsc i ciemnych plam. Bulwy powinny być twarde i ciężkie jak na swój rozmiar. Yucę obierz dość grubo i usuń ciemny lub włóknisty rdzeń. Malanga i ñame mogą być śliskie na surowo, więc obieraj je ostrożnie. Przed krojeniem umyj dynię, kukurydzę, paprykę, kapustę i kolendrę pod czystą bieżącą wodą. Dopasowanie czasu gotowania Bulwy miękną w różnym tempie. Jeśli yuca, ñame lub malanga są wyjątkowo twarde, pokrój je nieco drobniej niż dynię. Kukurydzę tnij na grube plastry, aby się nie rozpadła. Sprawdzaj kilka rodzajów bulw i nakłuwaj największe kawałki. Jeśli plantan mięknie wcześniej niż reszta, nie mieszaj energicznie i zostaw go bliżej powierzchni. Wywar i podanie Wywar powinien być pełny w smaku, ale nadal łatwy do nabrania chochlą. Bulwy uwalniają skrobię, więc zupa naturalnie gęstnieje. Jeśli zrobi się za gęsta, dolej stopniowo gorącej wody i gotuj spokojnie przez kilka minut, aby smaki znów się połączyły. Pod koniec możesz zebrać łyżką tłuszcz z powierzchni. Podawaj wywar i stałe składniki razem; przygotuj łyżkę i osobny talerzyk na kości.

Przechowywanie i odgrzewanie

Rozłóż resztki do płytkich pojemników i wstaw do lodówki w ciągu dwóch godzin. Zjedz je w ciągu 3–4 dni albo zamroź na dłużej. Podgrzewaj tylko potrzebną ilość, mieszając, aby środek ogrzał się równomiernie; cała zupa powinna osiągnąć 74°C. Bulwy zmiękną jeszcze podczas przechowywania, dlatego odgrzewaj łagodnie i dolej odrobinę wody, jeśli wywar zgęstniał.

Alergeny i bezpieczeństwo żywności

W składnikach z natury nie ma głównych alergenów. Jeśli używasz gotowej mieszanki przypraw, sprawdź skład i ostrzeżenia dotyczące kontaktu krzyżowego. Surową koźlinę i przybory trzymaj osobno od warzyw i żywności gotowej do spożycia. Termometrem potwierdź, że gruby kawałek osiągnął co najmniej 63°C i odpoczywał przez trzy minuty; potem gotuj dalej, aż mięso będzie miękkie i łatwo rozdzieli się widelcem. Schłodź zupę w płytkich pojemnikach, wstaw do lodówki w ciągu dwóch godzin, a resztki odgrzej do 74°C.

Na koniec

Zachowaj kształt bulw: Pokrój bulwy na duże, podobne kawałki, aby zmiękły, ale nie rozpadły się w wywarze. Dodaj kolendrę na końcu: Dodaj kolendrę na końcu i podawaj od razu, póki ma świeży aromat.

Wartości odżywcze na porcję

Wartości odżywcze na porcję

  • Wielkość porcji: 1 z 8 porcji
  • Kalorie: 575 kcal
  • Węglowodany: 54 g
  • Białko: 38 g
  • Tłuszcz: 22 g
  • Błonnik: 8 g
  • Sód: 1 050 mg