Aborrajados kojarzą się z departamentem Valle del Cauca, gdzie dojrzały plantan i ser łączy się w smażonej przekąsce w cieście. Jej urok tkwi w kontraście: plantan staje się miękki i słodki, ser ciepły i wyrazisty, a zewnętrzna warstwa rumieni się i chrupie. Placuszki można podać jako przekąskę, przystawkę albo dodatek do posiłku; w niektórych domach pojawiają się również jako słodko-słona przekąska między posiłkami.
Spotyka się różne sposoby ich formowania. W części przepisów ser trafia między dwa usmażone plastry plantana. W tej wersji ciepłe kawałki spłaszcza się, łączy parami wokół sera, obtacza w cieście i smaży ponownie. Zależnie od przepisu używa się queso campesino, queso blanco albo sera, który łatwiej się topi. Niektórzy dodają pasek bocadillo de guayaba, zwartej kolumbijskiej pasty z gujawy. Tutaj pozostaje ona dodatkiem opcjonalnym, aby podstawowa wersja zachowała równowagę między dojrzałym owocem a serem.
Wybierz plantany z bardzo ciemną, przeważnie czarną skórką i miękkim miąższem. Są słodsze i łatwiej uformować z nich szerokie placuszki. Podczas pierwszego smażenia zmiękcz miąższ, ale nie dopuść, by brzegi stały się kruche. Spłaszczaj kawałki, póki są ciepłe. Plantan powinien pozostać elastyczny i trzymać się razem. Jeśli pęknie, przed nałożeniem sera załataj szczelinę małym kawałkiem innego plantana.
Queso campesino nadaje tej wersji łagodny, świeży mleczny smak. Zetrzyj ser lub drobno go pokrusz, aby nadzienie nie było zbyt grube i łatwo dało się zamknąć. Podczas smażenia odrobina sera może wypłynąć, dlatego dociśnij brzegi plantana, szczególnie dokładnie zamykając łączenie. Ciasto powinno być na tyle gęste, by przylegało cienką warstwą, a nie spływało jak mleko. Jeśli jest zbyt rzadkie, wmieszaj małą łyżeczkę mąki z odmierzonej porcji przeznaczonej do ciasta.