01Umyć i osuszyć liście.
Krótko opłukać bazylię w zimnej wodzie i całkowicie osuszyć bez zgniatania liści. Pozostała woda rozcieńcza pesto i przyspiesza obijanie bazylii.
Tradycyjne siedmioskładnikowe pesto Genovese z bazylii, oliwy extra vergine, Parmigiano, Pecorino, orzeszków piniowych, czosnku i grubej soli.

Pesto Genovese jest surowym sosem, więc nie ma etapu gotowania, który pozwoliłby naprawić błędy. Smak zależy bezpośrednio od świeżej bazylii, wyważonej ilości czosnku, dobrej oliwy i sposobu rozcierania składników. Nadmierne ciepło lub długie mechaniczne siekanie przytępia zielony kolor i może nadać bazylii ostry smak.
Consorzio del Pesto Genovese wskazuje siedem tradycyjnych składników: Basilico Genovese DOP, oliwę extra vergine, Parmigiano Reggiano lub Grana Padano, Pecorino DOP takie jak Fiore Sardo, orzeszki piniowe, czosnek i grubą sól. Opublikowana ilość jest przeznaczona do doprawienia około 600 g makaronu.
Tradycyjnym narzędziem jest marmurowy moździerz z drewnianym tłuczkiem. Najpierw rozciera się czosnek z solą, następnie orzeszki piniowe. Bazylię dodaje się stopniowo i rozciera ruchem obrotowym o ściankę moździerza, zamiast ubijać pionowo w gorącą pastę.
Ser dodaje się po rozdrobnieniu bazylii, a oliwę wmiesza się na końcu. Taka kolejność zachowuje teksturę sosu zamiast czynić go oleistym i skraca czas, przez jaki bazylia pozostaje pod naciskiem.
Pesto nie powinno być podgrzewane na patelni. Przy doprawianiu makaronu rozluźnij je odrobiną ciepłej niesolonej wody z makaronu z dala od bezpośredniego ciepła. Sos powinien oblepiać makaron, zachowując świeży aromat bazylii.
Krótko opłukać bazylię w zimnej wodzie i całkowicie osuszyć bez zgniatania liści. Pozostała woda rozcieńcza pesto i przyspiesza obijanie bazylii.
Jeśli w kuchni jest gorąco, opłukać moździerz zimną wodą i dokładnie osuszyć przed rozpoczęciem.
Włożyć czosnek i grubą sól do moździerza i ucierać, aż powstanie gładka pasta.
Rozetrzeć orzeszki piniowe w paście czosnkowej do kremowej konsystencji.
Dodawać liście bazylii małymi garściami. Obracać tłuczek przy ściance moździerza, dociskając i kręcąc, aż liście rozpadną się w pachnącą zieloną pastę.
Przestań, gdy tylko bazylia będzie całkowicie roztarta; długie ucieranie ją ogrzewa i przyciemnia.
Wcierać Parmigiano i Pecorino, aż rozłożą się równomiernie.
Stopniowo wlewać oliwę, mieszając i delikatnie dociskając, aż sos stanie się spójny, ale nadal zachowa teksturę.
Do makaronu wymieszać pesto z niewielką ilością ciepłej wody z makaronu poza ogniem, a następnie połączyć z odcedzonym makaronem. Nie smażyć ani nie gotować pesto.
Blender jest wygodny, ale nie daje identycznego efektu jak moździerz. Jeśli go używasz, schłodź kielich i ostrze, miksuj bardzo krótkimi pulsami i zatrzymaj, zanim masa się ogrzeje.
Młode małe liście bazylii genueńskiej są delikatniejsze i mniej miętowe niż wiele dużolistnych odmian supermarketowych.
Pokryj pesto cienką warstwą oliwy, szczelnie przykryj i przechowuj w lodówce. Świeże pesto jest najlepsze w ciągu 1–2 dni.
Jeśli potrzebujesz dłuższego przechowywania, szybko zamroź małe porcje. Rozmrażaj w lodówce i wymieszaj przed użyciem; po rozmrożeniu nie gotuj.
Szacunek dla mniej więcej jednej szóstej porcji, bez makaronu.
Zawiera mleko i orzeszki piniowe; zależnie od lokalnych przepisów mogą mieć zastosowanie deklaracje alergenów związanych z orzechami.
Bazylię i gotowe pesto przechowuj w lodówce, gdy nie są używane od razu.
Używaj czystych, suchych przyborów, aby ograniczyć zanieczyszczenie, ponieważ sos po przygotowaniu nie jest gotowany.
Bazylia genueńska, oliwa extra vergine, Parmigiano lub Grana Padano, Pecorino DOP, orzeszki piniowe, czosnek i gruba sól.
Tradycyjna metoda konsorcjum określa marmurowy moździerz i drewniany tłuczek. Malakser jest praktyczną adaptacją.
Nie. Rozluźnij je poza ogniem odrobiną wody z makaronu i wymieszaj z gorącym makaronem.
Parmigiano daje słodycz i strukturę, a Pecorino wnosi ostrzejszą słoność i charakter mleka owczego; połączenie jest częścią formuły konsorcjum.