Kolumbijskie dania narodowe

Cocido boyacense

Przygotuj cocido boyacense z cubios, hibias, chuguas, kukurydzą, bobem, wołowiną, wieprzowiną i longanizą. Przepis obejmuje układanie warstwami, bezpieczne temperatury i świeży sos pomidorowo-szczypiorowy.

Kolumbijskie dania narodowe
Udostępnij
Cocido boyacense
Region Boyacá i wyżyny Cundiboyacense
Kategoria Potrawka z kilku mięs i andyjskich bulw
Czas odpoczynku 10 minut
Czas przygotowania 45 minut
Czas gotowania 1 godzina 20 minut
Wprowadzenie

Cocido boyacense

Cocido boyacense: andyjskie bulwy, kukurydza i mięsa z wyżyn Boyacá

Cocido boyacense to pożywna potrawka z wyżyn Boyacá, łącząca andyjskie bulwy, ziemniaki, kukurydzę, bób i kilka rodzajów mięsa. W zbiorze tradycyjnej kuchni kolumbijskiego Ministerstwa Kultury opisano wersję z badań terenowych w Boyacá, przygotowywaną z wołowych żeberek, wieprzowiny, kolumbijskiej kiełbasy longaniza, ciepłego mleka i wody. Składniki układa się warstwami, uwzględniając ich czas gotowania. Charakterystyczny smak i teksturę nadają potrawie lokalne bulwy: cubios, hibias i chuguas.

Ten przepis stosuje właśnie tę metodę: najpierw duszą się żeberka, łopatka wieprzowa, chuguas i kukurydza; później dochodzą ziemniaki i pozostałe bulwy, a longanizę dodaje się pod koniec, aby zachowała kształt. Na każdej porcji ląduje świeży sos pomidorowo-szczypiorowy. W Boyacá spotyka się też wersje z innymi mięsami, groszkiem, kurczakiem, bułką tartą do zagęszczenia lub sosem dodanym bezpośrednio do garnka. To jedna udokumentowana domowa wersja, a nie jedyna ustalona receptura.

Trzy rodzaje bulw nie są zamienne. Cubios (mashua) mają łagodną, rzodkiewkową ostrość; hibias (oca) po nasłonecznieniu mogą być słodsze; chuguas (ulluco) są śliskie, niemal żelatynowe. Poza wyżynami bywają trudne do kupienia. Podane zamienniki pomogą przygotować potrawę, ale nie odtworzą tej samej kombinacji smaków i tekstur.

Składniki

Składniki

Potrawka

  • 225 g świeżego zielonego bobu, wyłuskanego
  • 225 g hibias (andyjska oca), dokładnie wyszorowanych
  • 225 g cubios (mashua), wyszorowanych i przyciętych z końców
  • 225 g chuguas (ulluco), dokładnie wyszorowanych
  • 450 g małych, zwartych ziemniaków, wyszorowanych
  • 450 g świeżej kukurydzy w kolbach (około 3 małe kolby), pokrojonej na porcje
  • 450 g mięsistych żeberek wołowych, podzielonych na porcje
  • 450 g łopatki wieprzowej, pokrojonej w kostkę 4 cm
  • 450 g kolumbijskiej wieprzowej kiełbasy longaniza, pokrojonej na krótkie kawałki
  • 240 ml pełnego mleka, podgrzanego
  • 240 ml wody, podgrzanej

Pierwszy sos i przyprawy

  • 75 g żółtej cebuli, drobno posiekanej
  • 60 g długiej cebuli szczypiorowej, drobno posiekanej
  • 9 g czosnku (około 3 ząbki), posiekanego
  • 30 ml oleju neutralnego, podzielonego
  • 1 liść laurowy
  • 2 g świeżych listków tymianku
  • 1 g suszonego oregano
  • 12 g drobnej soli, podzielonej
  • 1 g mielonego czarnego pieprzu

Sos na koniec

  • 225 g dojrzałych pomidorów, obranych i posiekanych
  • 60 g długiej cebuli szczypiorowej, pokrojonej w krótkie paski
Przygotowanie

Przygotowanie

Przygotowanie

  1. Przygotuj bób, bulwy i mięso Opłucz 225 g bobu i blanszuj przez 2 minuty we wrzątku; odcedź i zdejmij twardą zewnętrzną skórkę, jeśli ją ma. Dokładnie wyszoruj 225 g hibias, 225 g cubios, 225 g chuguas i 450 g ziemniaków, nie obierając ich. Odetnij twarde końcówki i usuń uszkodzone miejsca. Pokrój kukurydzę na porcje. Surowe żeberka i łopatkę wieprzową przygotowuj na osobnej desce, z dala od żywności gotowej do spożycia; potem umyj ręce, narzędzia i powierzchnie.

  2. Przygotuj pierwszy sos Rozgrzej 15 ml oleju w dużym garnku na średnio małym ogniu. Dodaj 75 g cebuli, 60 g długiej cebuli szczypiorowej i 9 g czosnku. Smaż 5–7 minut, mieszając, aż zmiękną i zaczną pachnieć, ale się nie zrumienią. Dodaj liść laurowy, tymianek, oregano, 6 g soli i 1 g czarnego pieprzu. Mieszaj przez 30 sekund. Aromatyczna baza powinna pokryć dno garnka przed ułożeniem mięsa i bulw.

  3. Ułóż składniki według czasu gotowania Rozłóż na sosie 225 g chuguas i 450 g żeberek, a następnie dodaj kukurydzę i 450 g ziemniaków. Dołóż 450 g łopatki wieprzowej, po czym ułóż na wierzchu 225 g hibias, zblanszowany bób i 225 g cubios. Wlej podgrzane 240 ml mleka i 240 ml wody. Posyp pozostałymi 6 g soli. Płyn nie przykryje składników; pod pokrywką będą delikatnie gotować się w parze i własnych sokach. Podgrzewaj na średnim ogniu, aż potrawa zacznie lekko pyrkać.

  4. Duś delikatnie pierwsze warstwy Gdy tylko płyn zacznie pyrkać, zmniejsz ogień do małego i przykryj garnek. Gotuj około 35–40 minut bez mieszania, utrzymując spokojne pyrkanie. Raz sprawdź, czy składniki nie przywierają do dna; w razie potrzeby dolej odrobinę gorącej wody. Kukurydza i ziemniaki powinny zacząć mięknąć, a żeberka zbliżać się do kruchości. Unikaj mocnego wrzenia, które może rozpaść bulwy i zmętnić wywar.

  5. Dodaj longanizę i dokończ gotowanie Ostrożnie włóż 450 g longanizy między składniki, nie miażdżąc bulw. Przykryj i gotuj jeszcze około 25–30 minut, aż ziemniaki i bulwy będą miękkie, ale pozostaną całe, a mięso będzie w pełni ugotowane. Czystym termometrem spożywczym zmierz temperaturę w grubej części wołowiny lub wieprzowiny, z dala od kości: całe kawałki mięsa powinny osiągnąć co najmniej 63 °C, a następnie odpocząć 3 minuty; środek kiełbasy wieprzowej powinien osiągnąć 71 °C. Długo duszona potrawa zwykle przekracza te minima. Jeśli mięso nie jest miękkie lub nie osiągnęło bezpiecznej temperatury, gotuj dalej i sprawdź ponownie.

  6. Ugotuj świeży sos pomidorowo-szczypiorowy Pod koniec duszenia rozgrzej pozostałe 15 ml oleju na małej patelni na średnio małym ogniu. Dodaj 60 g pasków cebuli szczypiorowej i smaż 2 minuty, aż lekko zmiękną. Dodaj 225 g obranych, posiekanych pomidorów i gotuj 8–10 minut, mieszając, aż powstanie gęsty sos z kawałkami. Spróbuj i w razie potrzeby dodaj szczyptę odmierzonej soli. Podawaj sos osobno, aby każdy dodał go według uznania.

  7. Odstaw na chwilę i podawaj w głębokich miskach Wyłącz ogień i pozostaw przykryty garnek na 10 minut. Wyjmij liść laurowy. Rozłóż bulion i bulwy do 6 głębokich misek, równo dzieląc żeberka, wieprzowinę i longanizę. Na każdą porcję nałóż sos pomidorowo-szczypiorowy. Podawaj na gorąco, uważając na kości i gorący bulion.

Praktyczne wskazówki

Praktyczne wskazówki

Dlaczego składniki układa się warstwami

Bulwy i mięso miękną w różnym tempie. W wersji z Boyacá opisanej przez Ministerstwo Kultury najpierw dodaje się chuguas i wołowe żeberka, następnie kukurydzę i ziemniaki, a potem wieprzowinę, pozostałe bulwy i bób. Longaniza trafia do garnka później. Delikatne pyrkanie pozwala zmięknąć składnikom, nie rozgotowując ich w płynie. Bulwy należy dobrze umyć i pozostawić w cienkiej skórce, która pomaga im zachować kształt.

Co wnoszą poszczególne bulwy

Cubios, hibias i chuguas to tradycyjne rośliny uprawiane na wyżynach; każda ma własny smak i teksturę. Podczas przygotowywania i układania trzymaj je osobno, aby nie pomyliły się z ziemniakami. Biała rzepa częściowo przypomina łagodną ostrość cubios. Dodatkowe małe ziemniaki uzupełnią objętość, jeśli brakuje innych bulw, ale nie zastąpią ich słodyczy ani tekstury. To praktyczne zamienniki, nie dokładne odpowiedniki.

Wyposażenie

Duży, ciężki garnek ze szczelną pokrywką Średni garnek do krótkiego blanszowania bobu Mała patelnia do końcowego sosu Łyżka cedzakowa, chochla i szczypce kuchenne Nóż szefa kuchni i deska do krojenia Termometr spożywczy

Praktyczne wskazówki

Gdzie znaleźć lokalne bulwy Szukaj cubios, hibias i chuguas na kolumbijskich lub andyjskich targach, zwłaszcza obsługujących społeczności z Boyacá i Cundinamarca. Dokładnie je umyj i pozostaw cienką skórkę; obrane mogą się rozpaść. Nazwy i wygląd różnią się w zależności od rynku. Jeśli trzeba je zastąpić, biała rzepa odda część łagodnej ostrości cubios, a dodatkowe małe ziemniaki uzupełnią objętość, ale żadne z nich nie odtworzy całej tradycyjnej mieszanki. Jak zachować całe bulwy Pokrój ziemniaki i kukurydzę na porcje podobnej wielkości. Po ułożeniu składników nie mieszaj; aby sprawdzić dno, delikatnie przesuń łyżką jeden kawałek. Utrzymuj mały ogień i dolewaj tylko niewielkie ilości gorącej wody, jeśli spód zaczyna wysychać. Jeśli jedna odmiana bulw zmięknie wcześniej, ostrożnie wyjmij ją łyżką cedzakową i włóż do misek podczas podawania. Wybór mięsa i longanizy Udokumentowana wersja z Boyacá wykorzystuje wołowe żeberka, wieprzowinę lub boczek oraz longanizę; niektóre warianty zawierają również kurczaka. Ten przepis łączy żeberka z łopatką wieprzową, aby zachować różne tekstury. Wybierz świeżą kolumbijską longanizę wieprzową i przestrzegaj wskazówek przechowywania na opakowaniu. Rozmiar i przyprawienie kiełbasy są różne, dlatego termometrem sprawdź 71 °C w środku, zamiast polegać tylko na kolorze. Mleko, alergeny i zamienniki Mleko nadaje bulionowi łagodny, pełny smak i jest częścią wybranej udokumentowanej wersji, dlatego potrawa zawiera mleko. Skład longanizy zależy od producenta; sprawdź etykietę pod kątem innych alergenów, takich jak pszenica lub soja, i unikaj zanieczyszczenia krzyżowego podczas przygotowywania posiłku dla osoby z alergią. Jeśli mleko trzeba pominąć, zastąp je ciepłą wodą, ale bulion będzie mniej kremowy i powstanie wariant dania. Przechowywanie i odgrzewanie Resztki przełóż do płytkich pojemników i schowaj do lodówki w ciągu 2 godzin; temperatura lodówki powinna wynosić najwyżej 4 °C. Bulion, bulwy i mięso można przechowywać razem, by zachowały wilgotność, albo podzielić na porcje. Odgrzewaj tylko potrzebną ilość do 74 °C w całej objętości i delikatnie mieszaj, żeby nie połamać bulw. Nie zostawiaj potrawki w temperaturze pokojowej dłużej niż 2 godziny.

Na koniec

Przygotowanie z wyprzedzeniem: Umyj i przytnij bulwy oraz przygotuj pierwszy sos wcześniej tego dnia; pokrojone składniki trzymaj w lodówce do czasu ułożenia w garnku. Wariant podania: Do potrawki można podać awokado lub arepę w stylu Boyacá; nie uwzględniono ich w szacunkach wartości odżywczych.

Wartości odżywcze na porcję

Wartości odżywcze na porcję

  • Wielkość porcji: Jedna szósta potrawki, z udziałem mięsa, bulw i bulionu
  • Kalorie: 820 kcal
  • Węglowodany: 67 g
  • Białko: 45 g
  • Tłuszcz: 41 g
  • Błonnik: 12 g
  • Sód: 1480 mg