01Przygotować ragù.
Zeszklić cebulę na oliwie, zrumienić wołowinę, dodać wino i zredukować niemal do suchości. Wmieszać koncentrat pomidorowy i passatę.
Mięso powinno skwierczeć przed dodaniem płynu.
Pasta ’ncasciata to bogaty zapiekany makaron w stylu mesyńskim, układany warstwami z mięsnym ragù, smażonym bakłażanem, caciocavallo, pecorino, jajkiem na twardo i salami, a następnie pieczony tylko tyle, by składniki się połączyły bez wysuszania makaronu.

Pasta ’ncasciata należy do sycylijskiej rodziny sycących zapiekanych makaronów, a wersje mesyńskie szczególnie kojarzą się z ragù, smażonym bakłażanem, serem, jajkiem i salami.
Jej nazwa i skład różnią się lokalnie, dlatego celem nie jest jedna ceremonialna formuła, lecz charakterystyczny kontrast między mięsnym sosem bogatym w pomidory, bakłażanem, makaronem i wytrawnymi dodatkami.
Makaron powinien trafić do piekarnika wyraźnie niedogotowany. Gęste ragù i dobrze odsączony bakłażan zapobiegają temu, by zapiekanka stała się luźna lub tłusta.
Krótki odpoczynek po pieczeniu pozwala roztopionemu serowi i skrobi związać się na tyle, by dało się kroić równe porcje, podczas gdy środek pozostaje wilgotny.
Zeszklić cebulę na oliwie, zrumienić wołowinę, dodać wino i zredukować niemal do suchości. Wmieszać koncentrat pomidorowy i passatę.
Mięso powinno skwierczeć przed dodaniem płynu.
Gotować bez przykrycia przez 35–40 minut, od czasu do czasu mieszając. Doprawić lekko.
Łyżka przeciągnięta po dnie patelni powinna przez chwilę pozostawiać ślad.
Smażyć bakłażan partiami do złotego koloru i miękkości, a następnie dokładnie odsączyć na kratce lub chłonnym papierze.
Powierzchnia powinna być zrumieniona, a kawałki zachowywać kształt.
Gotować makaron w osolonej wodzie około 4 minuty krócej niż czas al dente na opakowaniu; odcedzić.
Środek musi nadal być jędrny i lekko kredowy, aby wytrzymał pieczenie.
Wymieszać makaron z około dwiema trzecimi ragù i połową pecorino.
Każdy kawałek powinien być pokryty, bez kałuży sosu na dnie.
Posmarować naczynie masłem i wysyp bułką tartą. Dodać połowę makaronu, następnie bakłażan, salami, jajko, bazylię i caciocavallo; przykryć pozostałym makaronem i ragù.
Nadzienie powinno być rozłożone równomiernie, aby każda porcja zawierała wszystkie składniki.
Posypać wierzch pozostałym caciocavallo, pecorino i bułką tartą.
Wierzch powinien być na tyle suchy, by się rumienił zamiast parować.
Piec w 190°C przez 25–30 minut, aż brzegi będą bulgotać, a wierzch się zrumieni.
Ser powinien być roztopiony, a skórka wyraźnie złota.
Odczekać 15 minut przed krojeniem.
Zapiekanka powinna ustabilizować się w spójne porcje, nie stając się zimna.
Solenie przy nowoczesnych odmianach bakłażana jest opcjonalne; ważniejsze jest smażenie partiami i dokładne odsączanie.
Caciocavallo nadaje sycylijski charakter; najbliższym praktycznym zamiennikiem jest twardy provolone.
Ragù i smażony bakłażan można przygotować dzień wcześniej, schłodzić osobno i złożyć ze świeżo ugotowanym makaronem.
Wartość energetyczna zależy od ilości oleju wchłoniętego przez bakłażan oraz użytego salami i sera.
Dokładnie ugotuj mieloną wołowinę przed składaniem.
Podczas pracy z gorącym olejem trzymaj smażony bakłażan z dala od rozprysków wody.
Resztki włóż do lodówki w ciągu 2 godzin i podgrzewaj, aż będą gorące i parujące w całej objętości.
Nie. Sycylijskie wersje rodzinne i lokalne różnią się, ale warianty w stylu mesyńskim często łączą ragù, bakłażan, ser, jajko i wędlinę.
Tak, w lżejszej domowej wersji, choć smażenie daje głębszy smak i bardziej jedwabistą teksturę kojarzoną z klasycznym daniem.
Odpoczynek pozwala serowi, skrobi i zredukowanemu sosowi związać się na tyle, by kroić równe porcje bez wysuszania makaronu.