Kolumbijskie dania narodowe

Mute santandereano — kolumbijska zupa z wołowiną, mote i ciecierzycą

Przygotuj gęstą mute santandereano z wołowiną, wieprzowiną, flakami, mote, ciecierzycą, warzywami i hogao według metody z Santander.

Kolumbijskie dania narodowe
Udostępnij
Mute santandereano — kolumbijska zupa z wołowiną, mote i ciecierzycą
Liczba porcji 10 dużych porcji dania głównego
Wielkość porcji Około jednej dziesiątej garnka, mniej więcej 550–650 ml
Poziom trudności Średni; osobne gotowanie mięs i dodawanie warzyw etapami wymagają uwagi
Charakter dania Zawiera wołowinę, wieprzowinę i pszenicę/gluten; podstawowa wersja nie zawiera nabiału ani jaj
Przygotowanie Około 55 minut, a przy suchych ciecierzycach dodatkowo moczenie przez noc
Wprowadzenie

Mute santandereano — kolumbijska zupa z wołowiną, mote i ciecierzycą

Mute santandereano to gęsta, treściwa zupa kojarzona z kolumbijskim departamentem Santander, położonym w regionie andyjskim. Mote, czyli obrane ziarna kukurydzy gotowane do miękkości, nadaje jej charakterystyczną, ziarnistą konsystencję. Wywar wołowy, flaki (mondongo), wołowa noga i pozostałe mięsa nadają płynowi głębi, a ciecierzyca, ziemniaki i dynia zmieniają zawartość garnka w pełny posiłek. Gotowa zupa powinna być na tyle gęsta, by składniki trzymały się razem, ale nadal łatwa do nalewania chochlą.

Przepisy różnią się między miejscowościami i domami. Wołowa noga i mote są charakterystyczne dla opisów kuchni Santander, natomiast zestaw mięs, kolory kukurydzy, warzywa i dodatki się zmieniają. Niektóre wersje zawierają kapary, inne fasolkę szparagową, bakłażana albo drobny makaron muszelki. Ta domowa wersja wykorzystuje żeberka, łopatkę wieprzową, flaki i wołową nogę, a także żółtą i białą mote, ciecierzycę, ziemniaki, ahuyamę, bakłażana, fasolkę szparagową i niewielką ilość makaronu. To jedna praktyczna regionalna interpretacja, a nie twierdzenie, że każda kuchnia w Santander używa tego samego zestawu.

Guacas to regionalne zioło użyte w tej wersji. Nie jest inną nazwą guascas, odrębnego kolumbijskiego zioła stosowanego w innych daniach. Jeśli nie uda się kupić świeżej guacas, pomiń ją zamiast zastępować guascas pod błędną nazwą; natka pietruszki nadal wniesie świeży akcent. Ugotowana wcześniej mote ułatwia przygotowanie. W miarę możliwości wybieraj nieprzyprawione, niesolone ziarna, dokładnie je opłucz i spróbuj wywaru, zanim dodasz całą sól.

Składniki

Składniki

Mięsa i wywar

  • 650 g oczyszczonych żeberek wołowych z kością, pokrojonych na porcje
  • 350 g łopatki wieprzowej, z nadmiarem tłuszczu usuniętym, pokrojonej w kostkę 3 cm
  • 650 g wcześniej oczyszczonych flaków wołowych, pokrojonych w paski na jeden kęs
  • 600 g oczyszczonej wołowej nogi, podzielonej na kawałki przez rzeźnika
  • 4,7 l wody, podzielonej zgodnie z instrukcją; dodatkowo przygotuj gorącą wodę

Mote i rośliny strączkowe

  • 600 g ugotowanej żółtej, obranej kukurydzy mote, odsączonej i opłukanej
  • 250 g ugotowanej białej, obranej kukurydzy mote, odsączonej i opłukanej
  • 600 g ugotowanej ciecierzycy bez dodatku soli, odsączonej i opłukanej (około 250 g suchej ciecierzycy przed namoczeniem i gotowaniem)
  • Jeśli używasz suchej ciecierzycy: 1,5 l zimnej wody do moczenia i 2 l świeżej wody do gotowania; obie porcje wody zostaną wylane

Warzywa, makaron i zioła

  • 450 g ziemniaków sałatkowych, obranych, jeśli mają grubą skórkę, pokrojonych w kostkę 2 cm
  • 450 g obranej dyni ahuyama (kolumbijskiej dyni), pokrojonej na kawałki 3 cm
  • 200 g bakłażana, pokrojonego w kostkę 2 cm
  • 150 g fasolki szparagowej, oczyszczonej i pokrojonej na odcinki 3 cm
  • 120 g drobnego makaronu muszelki
  • 15 g świeżych liści guacas, drobno posiekanych, jeśli są dostępne
  • 10 g natki pietruszki, drobno posiekanej

Hogao i przyprawy

  • 300 g dojrzałych pomidorów, drobno posiekanych
  • 120 g dymki lub kolumbijskiej długiej cebuli, drobno posiekanej
  • 80 g białej lub żółtej cebuli, drobno posiekanej
  • 20 ml neutralnego oleju roślinnego
  • Łącznie 12 g drobnej soli, dodawanej stopniowo z uwzględnieniem składników paczkowanych
  • 3 g mielonego kminu rzymskiego
  • 1 g mielonego czarnego pieprzu
Przygotowanie

Przygotowanie

Przygotowanie

  1. Przygotować ciecierzycę i stanowisko pracy W przypadku suchej ciecierzycy namoczyć 250 g w 1,5 l zimnej wody przez 8–12 godzin. Odsączyć, zalać 2 l świeżej wody i gotować na małym ogniu 60–90 minut, aż zmięknie, ale zachowa kształt; odsączyć i odważyć 600 g. Wylać obie wody. Można zrobić to dzień wcześniej. Alternatywnie użyć 600 g ugotowanej ciecierzycy bez dodatku soli, odsączonej i opłukanej. Surowe mięso i przybory, które miały z nim kontakt, trzymać z dala od warzyw i ugotowanej żywności. Nie płukać surowego mięsa; umyć ręce oraz umyć i zdezynfekować każdą powierzchnię, która miała z nim kontakt.

  2. Ugotować wołową nogę do uzyskania galaretowatej miękkości Włożyć oczyszczoną wołową nogę do szybkowaru i wlać 1,2 l odmierzonej wody. Gotować pod wysokim ciśnieniem około 30–40 minut, przestrzegając instrukcji producenta dotyczących maksymalnego napełnienia i zwalniania ciśnienia. Zredukować ciśnienie zgodnie z instrukcją. Noga powinna być bardzo miękka i galaretowata; jeśli taka nie jest, gotować jeszcze krótki odcinek czasu. Można też przykryć garnek i gotować ją osobno na małym ogniu około 2½–3½ godziny. Przecedzić i zachować płyn. Gdy noga ostygnie na tyle, by można ją było bezpiecznie dotknąć, usunąć luźne kości, a jadalne kawałki przykryć i utrzymywać w cieple.

  3. Dusić żeberka i wieprzowinę W dużym garnku połączyć żeberka i łopatkę wieprzową z 2,5 l wody. Doprowadzić do wrzenia i zbierać pianę przez pierwsze 10 minut, po czym zmniejszyć ogień do spokojnego, równomiernego pyrkania. Przykryć i gotować około 60–75 minut, aż wieprzowinę będzie można łatwo nakłuć widelcem. Do ugotowanego mięsa używać czystych przyborów. Grubszy kawałek sprawdzić czystym termometrem: całe kawałki wołowiny i wieprzowiny muszą osiągnąć co najmniej 63°C, a następnie odpoczywać przez trzy minuty. Potem gotować je dalej na małym ogniu, aż zmiękną.

  4. Ugotować flaki osobno Gdy wywar z żeberek spokojnie się gotuje, włożyć wcześniej oczyszczone flaki do szybkowaru i wlać 1 l wody. Gotować pod wysokim ciśnieniem około 35–45 minut, następnie zwolnić ciśnienie zgodnie z instrukcją i sprawdzić, czy paski są miękkie. W zwykłym garnku gotować je pod przykryciem na małym ogniu około 1½–2 godziny. Odlać płyn i zachować miękkie flaki. Jeśli jest tylko jeden szybkowar, ugotować nogę i flaki w osobnych turach, a nogę w czasie gotowania flaków trzymać pod przykryciem.

  5. Przygotować bazę z mote i ciecierzycy Zebrać ewentualną pianę z wywaru żeberek i wieprzowiny, ale pozostawić w garnku wytopiony tłuszcz. Dodać tyle zachowanego płynu z gotowania wołowej nogi, aby uzyskać około 3 l połączonego wywaru; w razie potrzeby uzupełnić gorącą wodą. Wmieszać ugotowaną ciecierzycę i oba rodzaje opłukanej mote. Gotować na łagodnym ogniu 15–20 minut. Ziarna powinny zmięknąć, a wywar stać się mętny i lekko zgęstnieć.

  6. Dodawać warzywa i makaron etapami Dodać ziemniaki i fasolkę szparagową oraz około połowy odmierzonej soli, kminu i czarnego pieprzu. Gotować spokojnie przez 15 minut. Dodać ahuyamę i bakłażana, a potem gotować jeszcze 10–12 minut, aż ziemniaki będą prawie miękkie, a brzegi dyni zaczną mięknąć. Wsypać makaron muszelki i gotować według czasu podanego na opakowaniu, zwykle 8–10 minut. Mieszać ostrożnie, prowadząc łyżkę po dnie. Jeśli zupa zrobi się zbyt gęsta, zanim warzywa i makaron będą gotowe, dolewać po trochu zachowany gorący wywar lub wodę.

  7. Dokończyć hogao, mięsem i ziołami Podczas gotowania warzyw rozgrzać olej na małej patelni na średnio małym ogniu. Dodać pomidory i oba rodzaje cebuli, a następnie smażyć 12–15 minut, od czasu do czasu mieszając, aż zmiękną, nabiorą połysku i zgęstnieją. Wmieszać hogao do zupy. Dodać ugotowane flaki, żeberka, wieprzowinę i jadalne kawałki wołowej nogi. Gotować łagodnie przez pięć minut; pod koniec wmieszać guacas i pietruszkę. Spróbować i stopniowo dodać pozostałą sól. Zupa powinna być gęsta, ale łatwa do nalewania, z widocznymi ziarnami kukurydzy i miękkimi, zachowującymi kształt kawałkami warzyw. Zdjąć z ognia i odstawić na 10 minut.

Praktyczne wskazówki

Praktyczne wskazówki

Wartości odżywcze na porcję

Są to wartości szacunkowe dla podanych składników podzielonych na dziesięć porcji. Założono około 358 g surowego jadalnego mięsa z żeberek z kością, 150 g ugotowanej jadalnej tkanki z wołowej nogi i 500 g ugotowanych flaków z surowej, oczyszczonej ilości. Obliczenie uwzględnia 600 g ugotowanej ciecierzycy i 850 g ugotowanej, niesolonej mote; makaron jest ważony na sucho. Uwzględniono całe 12 g soli i pełną ilość oleju. Rzeczywista zawartość sodu i tłuszczu zależy od oczyszczenia mięsa i flaków, soli w paczkowanych ziarnach oraz ilości wywaru i wytopionego tłuszczu pozostawionych w garnku. Opcjonalne dodatki nie są wliczone.

Alergeny i informacje dietetyczne

Drobny makaron muszelki zawiera pszenicę i gluten; alternatywę wybierać wyłącznie wtedy, gdy jej etykieta odpowiada potrzebom żywieniowym, pamiętając, że zmieni się konsystencja. Sprawdzić etykiety mote i makaronu pod kątem innych zadeklarowanych alergenów oraz ryzyka zanieczyszczenia krzyżowego. Danie zawiera wołowinę i wieprzowinę; nie jest wegetariańskie, wegańskie, halal ani koszerne. Podstawowy przepis nie zawiera nabiału, jaj ani orzechów drzewnych.

Bezpieczeństwo żywności

Surowe mięso i podroby przechowywać w chłodzie, używać osobnych przyborów, a powierzchnie po kontakcie umyć i zdezynfekować. Nie płukać surowego mięsa. Całe kawałki wołowiny i wieprzowiny podgrzać do co najmniej 63°C i pozostawić na trzy minuty; potem dalej spokojnie gotować, aż będą miękkie. Przestrzegać instrukcji szybkowaru dotyczących maksymalnego napełnienia i bezpiecznego zwalniania ciśnienia; nigdy nie otwierać pokrywy na siłę. Gotową zupę utrzymywać w wysokiej temperaturze. Resztki szybko schłodzić w płytkich pojemnikach i wstawić do lodówki w ciągu dwóch godzin, a przy temperaturze powyżej 32°C — w ciągu godziny; przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 4°C przez 3–4 dni. Przy odgrzewaniu doprowadzić zupę do wrzenia albo podgrzać inne resztki do 74°C.

Gęsta zupa z regionu Santander z dwoma rodzajami kukurydzy, miękkim mięsem, warzywami i hogao

Opis: Mute santandereano to sycąca, regionalna zupa z kolumbijskiego departamentu Santander. Żeberka wołowe, wieprzowina, flaki i wołowa noga gotują się z białą i żółtą mote, ciecierzycą, ziemniakami, ahuyamą i warzywami. Łyżka pomidorowo-cebulowego hogao i świeże zioła dopełniają duży, treściwy garnek.

O daniu mute santandereano

Najważniejsze wskazówki Gotuj mięsa osobno: Wołowa noga i flaki wymagają innego czasu niż żeberka i mają intensywniejszy smak. Do chwili, gdy zdecydujesz, ile dodać, trzymaj ich płyny z gotowania osobno. Używaj ugotowanej mote i ciecierzycy: Podane w składnikach masy oznaczają produkt ugotowany i odsączony, gotowy do użycia. Jeśli zaczynasz od suchej ciecierzycy, namocz ją wieczorem i ugotuj do miękkości przed przygotowaniem zupy. Dodawaj warzywa etapami: Ziemniaki i fasolka szparagowa potrzebują więcej czasu niż bakłażan i ahuyama; makaron dodaj pod koniec, żeby nie rozmiękł i nadmiernie nie napęczniał. Utrzymaj gęstą, lecz dającą się nalewać konsystencję: Mote i miękka dynia zagęszczają wywar. Przygotuj gorącą wodę albo odłożony wywar i dolej go, jeśli zupa zacznie przywierać do dna. Ostrożnie używaj szybkowaru: Stosuj się do ograniczeń napełniania, instrukcji gotowania i zwalniania ciśnienia podanych dla konkretnego urządzenia. Nie otwieraj pokrywy na siłę. Sprzęt Ciężki garnek z pokrywką, o pojemności co najmniej 8 l Szybkowar używany zgodnie z instrukcją albo dwa garnki z pokrywkami do dłuższego, spokojnego gotowania na kuchence Mały rondel, jeśli ciecierzyca będzie gotowana wcześniej Nóż szefa kuchni, osobna deska do surowego mięsa i czyste przybory Chochla, drobne sito i termometr spożywczy z natychmiastowym odczytem Płytkie pojemniki do szybkiego schłodzenia resztek

Praktyczne wskazówki

Podawanie Podawać mute bardzo gorącą w głębokich miskach, równomiernie rozdzielając kukurydzę, ciecierzycę, warzywa i mięso. Do każdej miski dodać trochę hogao lub nałożyć je na wierzch. Biały ryż, awokado albo ají można podać osobno jako opcjonalne dodatki, nieuwzględnione w liczbie porcji ani wartościach odżywczych. Jeśli zupa będzie podawana przez dłuższy czas, utrzymywać ją w cieple, zamiast zostawiać w temperaturze pokojowej. Planowanie i przechowywanie Ciecierzycę namoczyć i ugotować dzień wcześniej, a rzeźnika poprosić o podzielenie i oczyszczenie wołowej nogi. Mięsa i ziarna ugotować etapami, a połączyć krótko przed podaniem. Resztki gęstnieją, ponieważ mote i makaron wchłaniają wywar; podczas odgrzewania rozrzedzać każdą porcję odrobiną wody. Resztki przełożyć do płytkich pojemników i wstawić do lodówki w ciągu dwóch godzin od ugotowania, a gdy temperatura otoczenia przekracza 32°C — w ciągu godziny. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 4°C i zużyć w ciągu 3–4 dni. Zupę odgrzewać, aż cała zacznie wrzeć; pozostałe resztki podgrzewać do 74°C. Porcje, które mają być przechowywane dłużej, szybko zamrozić. Rozwiązywanie problemów Jeśli wołowa noga lub flaki są nadal twardawe, włożyć je z powrotem do ich własnego płynu i dogotować przed dodaniem do gotowej zupy. Twarde podroby nie zmiękną po kilku minutach wspólnego gotowania z warzywami. Jeśli zupa jest zbyt gęsta, dolać gorącej wody lub zachowanego wywaru z wołowej nogi, aż będzie swobodnie spływać z chochli. Jeśli jest zbyt rzadka, gotować bez przykrycia jeszcze kilka minut i pozwolić, by część dyni rozpadła się w wywarze; po zmięknięciu makaronu unikać gwałtownego wrzenia. Jeśli ziemniaki zaczynają się rozpadać, przestać mieszać przez środek garnka i delikatnie przesuwać chochlę po dnie. Wybór składników Wybierać zwykłą, ugotowaną mote bez przypraw. Paczkowane ziarna mogą zawierać sól, dlatego należy je opłukać, a ilość odmierzonej soli skorygować dopiero po dodaniu mięs, hogao i makaronu. Używać wcześniej oczyszczonych flaków i wołowej nogi przechowywanych w chłodzie. Poza Santander guacas może być trudno dostępna; lepiej ją pominąć, niż nazywać inną roślinę zamiennikiem. Ziemniaki sałatkowe najlepiej zachowują kształt podczas gotowania.

Na koniec

Do chwili spróbowania trzymaj osobno płyny z gotowania wołowej nogi i flaków: wywar z żeberek tworzy łagodną, wytrawną bazę; bogatszy płyn dodawaj stopniowo. Makaron dodaj pod koniec i podawaj bez zwłoki: nadal wchłania wywar, gdy garnek stoi.

Wartości odżywcze na porcję

Wartości odżywcze na porcję

  • Wielkość porcji: Około jednej dziesiątej garnka, mniej więcej 550–650 ml
  • Kalorie: 570 kcal
  • Węglowodany: 63 g
  • Białko: 35 g
  • Tłuszcz: 21 g
  • Błonnik: 11 g
  • Sód: 590 mg