Wartości odżywcze na porcję
Są to wartości szacunkowe dla podanych składników podzielonych na dziesięć porcji. Założono około 358 g surowego jadalnego mięsa z żeberek z kością, 150 g ugotowanej jadalnej tkanki z wołowej nogi i 500 g ugotowanych flaków z surowej, oczyszczonej ilości. Obliczenie uwzględnia 600 g ugotowanej ciecierzycy i 850 g ugotowanej, niesolonej mote; makaron jest ważony na sucho. Uwzględniono całe 12 g soli i pełną ilość oleju. Rzeczywista zawartość sodu i tłuszczu zależy od oczyszczenia mięsa i flaków, soli w paczkowanych ziarnach oraz ilości wywaru i wytopionego tłuszczu pozostawionych w garnku. Opcjonalne dodatki nie są wliczone.
Alergeny i informacje dietetyczne
Drobny makaron muszelki zawiera pszenicę i gluten; alternatywę wybierać wyłącznie wtedy, gdy jej etykieta odpowiada potrzebom żywieniowym, pamiętając, że zmieni się konsystencja. Sprawdzić etykiety mote i makaronu pod kątem innych zadeklarowanych alergenów oraz ryzyka zanieczyszczenia krzyżowego. Danie zawiera wołowinę i wieprzowinę; nie jest wegetariańskie, wegańskie, halal ani koszerne. Podstawowy przepis nie zawiera nabiału, jaj ani orzechów drzewnych.
Bezpieczeństwo żywności
Surowe mięso i podroby przechowywać w chłodzie, używać osobnych przyborów, a powierzchnie po kontakcie umyć i zdezynfekować. Nie płukać surowego mięsa. Całe kawałki wołowiny i wieprzowiny podgrzać do co najmniej 63°C i pozostawić na trzy minuty; potem dalej spokojnie gotować, aż będą miękkie. Przestrzegać instrukcji szybkowaru dotyczących maksymalnego napełnienia i bezpiecznego zwalniania ciśnienia; nigdy nie otwierać pokrywy na siłę. Gotową zupę utrzymywać w wysokiej temperaturze. Resztki szybko schłodzić w płytkich pojemnikach i wstawić do lodówki w ciągu dwóch godzin, a przy temperaturze powyżej 32°C — w ciągu godziny; przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 4°C przez 3–4 dni. Przy odgrzewaniu doprowadzić zupę do wrzenia albo podgrzać inne resztki do 74°C.
Gęsta zupa z regionu Santander z dwoma rodzajami kukurydzy, miękkim mięsem, warzywami i hogao
Opis: Mute santandereano to sycąca, regionalna zupa z kolumbijskiego departamentu Santander. Żeberka wołowe, wieprzowina, flaki i wołowa noga gotują się z białą i żółtą mote, ciecierzycą, ziemniakami, ahuyamą i warzywami. Łyżka pomidorowo-cebulowego hogao i świeże zioła dopełniają duży, treściwy garnek.
O daniu mute santandereano
Najważniejsze wskazówki
Gotuj mięsa osobno: Wołowa noga i flaki wymagają innego czasu niż żeberka i mają intensywniejszy smak. Do chwili, gdy zdecydujesz, ile dodać, trzymaj ich płyny z gotowania osobno.
Używaj ugotowanej mote i ciecierzycy: Podane w składnikach masy oznaczają produkt ugotowany i odsączony, gotowy do użycia. Jeśli zaczynasz od suchej ciecierzycy, namocz ją wieczorem i ugotuj do miękkości przed przygotowaniem zupy.
Dodawaj warzywa etapami: Ziemniaki i fasolka szparagowa potrzebują więcej czasu niż bakłażan i ahuyama; makaron dodaj pod koniec, żeby nie rozmiękł i nadmiernie nie napęczniał.
Utrzymaj gęstą, lecz dającą się nalewać konsystencję: Mote i miękka dynia zagęszczają wywar. Przygotuj gorącą wodę albo odłożony wywar i dolej go, jeśli zupa zacznie przywierać do dna.
Ostrożnie używaj szybkowaru: Stosuj się do ograniczeń napełniania, instrukcji gotowania i zwalniania ciśnienia podanych dla konkretnego urządzenia. Nie otwieraj pokrywy na siłę.
Sprzęt
Ciężki garnek z pokrywką, o pojemności co najmniej 8 l
Szybkowar używany zgodnie z instrukcją albo dwa garnki z pokrywkami do dłuższego, spokojnego gotowania na kuchence
Mały rondel, jeśli ciecierzyca będzie gotowana wcześniej
Nóż szefa kuchni, osobna deska do surowego mięsa i czyste przybory
Chochla, drobne sito i termometr spożywczy z natychmiastowym odczytem
Płytkie pojemniki do szybkiego schłodzenia resztek
Praktyczne wskazówki
Podawanie
Podawać mute bardzo gorącą w głębokich miskach, równomiernie rozdzielając kukurydzę, ciecierzycę, warzywa i mięso. Do każdej miski dodać trochę hogao lub nałożyć je na wierzch. Biały ryż, awokado albo ají można podać osobno jako opcjonalne dodatki, nieuwzględnione w liczbie porcji ani wartościach odżywczych. Jeśli zupa będzie podawana przez dłuższy czas, utrzymywać ją w cieple, zamiast zostawiać w temperaturze pokojowej.
Planowanie i przechowywanie
Ciecierzycę namoczyć i ugotować dzień wcześniej, a rzeźnika poprosić o podzielenie i oczyszczenie wołowej nogi. Mięsa i ziarna ugotować etapami, a połączyć krótko przed podaniem. Resztki gęstnieją, ponieważ mote i makaron wchłaniają wywar; podczas odgrzewania rozrzedzać każdą porcję odrobiną wody. Resztki przełożyć do płytkich pojemników i wstawić do lodówki w ciągu dwóch godzin od ugotowania, a gdy temperatura otoczenia przekracza 32°C — w ciągu godziny. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 4°C i zużyć w ciągu 3–4 dni. Zupę odgrzewać, aż cała zacznie wrzeć; pozostałe resztki podgrzewać do 74°C. Porcje, które mają być przechowywane dłużej, szybko zamrozić.
Rozwiązywanie problemów
Jeśli wołowa noga lub flaki są nadal twardawe, włożyć je z powrotem do ich własnego płynu i dogotować przed dodaniem do gotowej zupy. Twarde podroby nie zmiękną po kilku minutach wspólnego gotowania z warzywami. Jeśli zupa jest zbyt gęsta, dolać gorącej wody lub zachowanego wywaru z wołowej nogi, aż będzie swobodnie spływać z chochli. Jeśli jest zbyt rzadka, gotować bez przykrycia jeszcze kilka minut i pozwolić, by część dyni rozpadła się w wywarze; po zmięknięciu makaronu unikać gwałtownego wrzenia. Jeśli ziemniaki zaczynają się rozpadać, przestać mieszać przez środek garnka i delikatnie przesuwać chochlę po dnie.
Wybór składników
Wybierać zwykłą, ugotowaną mote bez przypraw. Paczkowane ziarna mogą zawierać sól, dlatego należy je opłukać, a ilość odmierzonej soli skorygować dopiero po dodaniu mięs, hogao i makaronu. Używać wcześniej oczyszczonych flaków i wołowej nogi przechowywanych w chłodzie. Poza Santander guacas może być trudno dostępna; lepiej ją pominąć, niż nazywać inną roślinę zamiennikiem. Ziemniaki sałatkowe najlepiej zachowują kształt podczas gotowania.
Na koniec
Do chwili spróbowania trzymaj osobno płyny z gotowania wołowej nogi i flaków: wywar z żeberek tworzy łagodną, wytrawną bazę; bogatszy płyn dodawaj stopniowo.
Makaron dodaj pod koniec i podawaj bez zwłoki: nadal wchłania wywar, gdy garnek stoi.