Tamal azuayo to regionalna nazwa tamalu z Cuenca opisanego w tym przepisie. W prowincji Azuay ciasto kukurydziane lekko podgotowuje się w doprawionym bulionie, rozkłada na szerokich liściach achiry i nadziewa wieprzowiną oraz groszkiem. Na farszu układa się jajko, paprykę i rodzynki, a następnie zawija i gotuje na parze. Opracowanie kulinarne Uniwersytetu w Cuenca opisuje masę jako miękką i wytrawną oraz wskazuje, że smak różni się w zależności od domu. To przepis z Cuenca, położonego w południowej andyjskiej prowincji Azuay; nie jest to jeden ujednolicony tamal dla całego Ekwadoru ani danie o oficjalnym statusie narodowym.
Dokładna formuła pochodzi z odmierzonego przepisu Doñi Helenity Vázquez na 25 sztuk. Opublikowano go w cuencańskiej książce Ashanga: Cocina Morlaca, należącej do zbioru Envueltos y tortillas Uniwersytetu w Cuenca. Lista składników dzieli się na trzy części: bulion wieprzowy, ciasto kukurydziane i condumio, czyli wytrawny farsz. W przepisie są biała i żółta mąka kukurydziana, spora ilość smalcu, dwie cebule, ugotowany młody groszek i smalec barwiony achiote. Gotowe paczuszki dekoruje się plastrem jajka ugotowanego na twardo, paskami czerwonej i zielonej papryki oraz rodzynkami. Orzechy lub lokalne tocte są opcjonalne według źródła i nie są potrzebne w podstawowej formule.
Bulion zaczyna się od mięsnych żeberek wieprzowych i osobnego kawałka chudej wieprzowiny, gotowanych z rozgniecionym czosnkiem i solą, aż całkowicie zmiękną. Książka podaje około 1 godz. 40 min w zwykłym garnku lub około 35 min w szybkowarze. Ta wersja wykorzystuje zwykły garnek, aby łatwiej kontrolować mięso i bulion. Płyn z gotowania stanowi bazę smakową ciasta; przecedzić i odmierzyć 500 ml. Przygotować też trochę dodatkowego bulionu lub wody, ponieważ źródło wyraźnie dopuszcza ich dodanie, jeśli ciasto będzie tego wymagało.
Ciasto przygotowuje się, łącząc przecedzony bulion, smalec, smalec z achiote, pieprz, gałkę muszkatołową, oregano, cukier i oba przesiane rodzaje mąki. Całość miesza się na małym ogniu, aż zacznie odchodzić od dna. Gotowe ciasto ma być tłuste, ale miękkie i luźne, nie suche jak ciasto chlebowe ani płynne jak ciasto naleśnikowe. Źródło nie podaje czasu ani dokładnej ilości dodatkowego płynu. Dlatego najpierw użyć wskazanych 500 ml, a bulion lub wodę dodawać po trochu tylko wtedy, gdy ciasto jest zbyt sztywne do rozsmarowania.
Farsz zaczyna się od refrito, czyli podsmażonej bazy cebulowej: cebulę zmiękczyć na smalcu i smalcu z achiote, doprawić pieprzem, oregano, kuminem i solą, a następnie dodać kawałki ugotowanej wieprzowiny i młody groszek. Źródło wykorzystuje to samo mięso co do bulionu, ale nie poleca drobnego szarpania. Dlatego przepis zakłada pokrojenie go na kawałki o wielkości około 3 cm. Cebulę pokroić wzdłuż na cienkie paski, a wieprzowinę w poprzek włókien. Przed nakładaniem ostudzić farsz do temperatury umożliwiającej pracę; jajko, paprykę i rodzynki pozostawić osobno.
Liście achiry są charakterystycznym opakowaniem tego tamalu z Cuenca. Umyć każdy liść osobno, spłaszczyć wystającą środkową nerwę bez przecinania liścia i osuszyć czystą ściereczką. Na każdym liściu rozsmarować łyżkę ciasta, dodać mniejszą porcję condumio, a następnie plaster jajka ugotowanego na twardo, paski zielonej i czerwonej papryki oraz jedną lub dwie rodzynki. Zawinąć liść z obu stron i podwinąć górną oraz dolną krawędź, tworząc zamkniętą paczuszkę. Liść powinien utrzymać farsz, aby masa nie rozpadła się w parowarze.
Ułożyć zawinięte tamale w parowarze, w którym woda znajduje się poniżej perforowanej wkładki. Każda paczuszka ma być nad wodą, z miejscem na przepływ pary. Źródło zaleca tamalerę i około 45 min gotowania, aż liście achiry ściemnieją. Ostrożnie rozmieścić paczuszki tak, by zawinięcia pozostały zamknięte. W razie potrzeby dolać gorącej wody do zbiornika, nie polewając nią tamali. Przed rozwinięciem odstawić na chwilę: gorąca masa jest miękka, a w liściu pozostaje para.
Książka podaje 25 tamali, ale nie określa wagi jednej paczuszki, dokładnej ilości soli ani łącznej ilości bulionu ponad początkowe 500 ml do ciasta. Zależy to od wielkości liści, stopnia zmielenia mąki i domowego sposobu porcjowania. Dwadzieścia pięć liści achiry to liczba wyjściowa; przygotować kilka zapasowych na wypadek rozerwania. Mąka może wchłonąć różną ilość płynu, dlatego miękka i tłusta konsystencja jest lepszą wskazówką niż niepotwierdzona łączna ilość bulionu. W przepisie jest po 453,6 g białej i żółtej mąki oraz około 453,6 g smalcu, więc to duża porcja na spotkanie, a nie niewielka przekąska w tygodniu.
Ten przepis zachowuje odmierzoną formułę Doñi Helenity i nie łączy jej z innymi tamalami z Azuay. Lokalne opisy podają farsze z wieprzowiną, jajkiem na twardo i rodzynkami; w innych domach dodaje się marchew, oliwki lub inne mięso. Takie różnice pokazują szerszą tradycję, ale nie zostały po cichu przeniesione do tej wersji. Świeży młody groszek, dwukolorowa dekoracja z papryki oraz opcjonalne, nieodmierzone orzechy lub tocte pozostają cechami tej udokumentowanej formuły. Zmiana farszu jest osobistym wariantem, a nie częścią tego odmierzonego przepisu.
Podawać tamale na gorąco, nadal zawinięte w liście achiry; każdą paczuszkę rozwinąć przy stole. Są na tyle sycące, że mogą stanowić danie główne lub część świątecznego posiłku. Surową wieprzowinę przechowywać w lodówce, oddzielnie od składników gotowych do jedzenia; po przygotowaniu umyć ręce i blaty. Gotować wieprzowinę w bulionie, aż całkowicie zmięknie. Ugotowane tamale i farsze na bazie bulionu schłodzić w płytkich pojemnikach i wstawić do lodówki w ciągu 2 godzin. Zgodnie z zaleceniami USDA dla konsumentów przechowywane w lodówce resztki wykorzystać w ciągu 3–4 dni i odgrzać do 74 °C.