Caldo de patas to sycąca zupa spotykana w kuchni Ekwadoru, a przepisy różnią się zależnie od regionu i gospodarstwa domowego. Ta karta opisuje jedną wersję z przewodnika po targach Quito i nie utożsamia wszystkich receptur z jednym standardem krajowym. Wydany w 2019 roku przewodnik gastronomiczny po targach Quito dokumentuje przepis na osiem porcji związany z targiem Mercado La Floresta. Przewodnik przygotowała miejska agencja handlu we współpracy ze stowarzyszeniem Asociación de Chefs del Ecuador; zebrano w nim receptury oparte na daniach sprzedawców targowych. Wybrana wersja jest sklasyfikowana jako regionalne danie z Quito i Sierry, a nie oficjalne danie narodowe.
Wybrana receptura wykorzystuje jedną nogę wołową, ugotowane mote, białą i czerwoną cebulę, czosnek, smalec zabarwiony achiote, mleko, pastę z orzeszków ziemnych, kmin rzymski i suszone oregano. Nogę moczy się przez noc w osolonej wodzie, a następnie gotuje pod ciśnieniem przez 1 godzinę 15 minut w 4 L świeżej wody, aż zmięknie. Bulion z gotowania stanowi podstawę zupy i pozostaje częścią dania. Źródło nie podaje masy nogi ani dokładnej ilości soli do moczenia. Te braki są jawne: nie dopisano szacunkowej wagi ani nie zamieniono nieokreślonej soli na stałą miarę.
To samo źródło podaje sześć cups ugotowanego mote. Nie określa standardu tej miary, dlatego pozostaje sześć cups, bez przeliczania na przypuszczalną masę w gramach. Wymienia też trzy łodygi białej cebuli pokrojone na ćwiartki oraz jedną łyżkę suszonego oregano, ale krótka metoda nie wskazuje dokładnego momentu ich dodania. W tej wersji łodygi cebuli trafiają do płynu w szybkowarze, a oregano do gotowej zupy; oba rozwiązania są oznaczone jako decyzje redakcyjne. Pozostałe podane ilości zachowano.
Po gotowaniu pod ciśnieniem poczekać, aż urządzenie całkowicie spuści ciśnienie zgodnie z instrukcją, zanim zostanie otwarte. Przecedzić bulion i zachować go, usunąć kości z miękkiej nogi i pokroić mięso na kawałki. Przygotować refrito, smażąc czerwoną cebulę i czosnek na smalcu z achiote, a następnie doprawić solą i kminem. Zmiksować mleko z pastą z orzeszków ziemnych na gładko i wmieszać do refrito. Dodać zachowany bulion, mote i wołowinę. Przewodnik z Quito zaleca gotować połączoną zupę przez 15 minut, doprawić solą i kminem oraz podawać bardzo gorącą.
Manteca de color to wytopiony smalec wieprzowy zabarwiony achiote, a nie po prostu olej achiote. Pasta z orzeszków ziemnych i mleko tworzą kremową bazę tej wersji. W innych ekwadorskich przepisach mogą występować yuca, kolendra, ryż, awokado albo ají, ale nie ma ich w wybranej recepturze Mercado La Floresta i nie zostały tu dodane. Osobny przepis z targu Rastro Quito dokumentuje inną lokalną wersję z yuca i innymi ilościami. To dowód różnorodności, a nie powód do łączenia receptur.
Źródło wspomina kawałki nogi wołowej, ale nie podaje ich wagi ani rozmiaru. Można poprosić rzeźnika o jedną oczyszczoną nogę pokrojoną w poprzek na części, które bezpiecznie mieszczą się w szybkowarze. Należy przy tym uwzględnić minimalną ilość płynu i maksymalny poziom napełnienia urządzenia. Czas 1 godziny 15 minut pochodzi z przewodnika po targach; miękkość zależy również od nogi i szybkowaru. Jeśli po całkowitym spuszczeniu ciśnienia mięso nadal nie jest miękkie, gotować je dalej wyłącznie w sposób bezpieczny i zgodny z instrukcją urządzenia. Nigdy nie otwierać pokrywy na siłę.
Źródło zaleca moczenie przez noc, ale nie podaje dokładnej liczby godzin ani warunków. Czas całkowity uwzględnia ośmiogodzinny szacunek redakcyjny wyłącznie na potrzeby planowania i jest oznaczony jako przybliżony. Podane w źródle 4 L wody do gotowania pod ciśnieniem to osobna, dokładna ilość, której nie należy mylić z nieodmierzoną wodą do moczenia. Wodę po moczeniu wylać. Surową wołowinę i używane przy niej przybory oddzielić od ugotowanych składników, resztki schłodzić w ciągu dwóch godzin i dokładnie odgrzać.
Ten przepis zachowuje to, co rzeczywiście opisuje przewodnik po targach Quito, i oznacza niewielkie decyzje redakcyjne zamiast łączyć go z inną regionalną wersją. Efektem jest sycąca miska z mote, miękkim mięsem z nogi wołowej i bulionem z orzeszkami ziemnymi oraz mlekiem. Caldo de patas quiteño przedstawiono jako jeden lokalny wariant z Quito i Sierry w ramach zróżnicowanej kuchni Ekwadoru, a nie jako jedyną recepturę obowiązującą w całym kraju.