Empanadas de viento zijn Ecuadoraanse gefrituurde tarwedeegpasteitjes met kaas. De naam verwijst naar de luchtige ruimte die ontstaat wanneer het dunne deeg in olie opbolt. Ecuador Travel noemt ze bij de populaire empanadavarianten van het land. Chef Francisco Larco beschrijft de de viento als een vaste klassieker van de Sierra; varianten met groene bakbanaan en yuca zijn sterker met de Costa verbonden. Dit recept wordt daarom gepresenteerd als een regionale en populaire bereiding met een band met Quito, niet als één nationale formule.
Het gekozen voorbeeld komt uit La Ronda, een historische straat in Quito die bekendstaat om haar empanadaverkopers. El Universo Sabor publiceert de methode van chef Francisco Larco: tarwebloem, varkensreuzel, mineraalwater, zout en suiker voor het deeg, plus verse kaas, witte ui en achiote voor de vulling. De schijven worden zeer dun uitgerold, gesloten en tijdens het frituren met hete olie bedropen zodat ze opbollen. Dit recept behoudt die smaak en techniek en weegt de ingrediënten voor twaalf stuks.
Het deeg combineert bloem, zacht reuzel, bruisend mineraalwater, zout en een beetje suiker. Koolzuurhoudend water brengt vocht in en hoort bij de La Ronda-methode. Voeg het geleidelijk toe, want de opname verschilt per bloemsoort, luchtvochtigheid en bewaring. Kneed tot het glad en soepel is, maar niet kleeft. Deze versie laat het deeg afgedekt 20 minuten rusten zodat het makkelijker uitrolt. De La Ronda-bron zegt dat rust niet nodig is, terwijl een ander El Universo-huisrecept 15–20 minuten opgeeft; de korte rust is een praktische aanpassing voor thuis.
Achioteolie kleurt de witte ui en geeft de kaas een hartige smaak. Bak de ui alleen tot hij glazig is en laat hem volledig afkoelen voordat je hem met verkruimelde queso fresco mengt. Warme vulling maakt het deeg zacht; erg vochtige kaas kan tijdens het frituren lekken. Bewaar de vulling koud terwijl het deeg rust. Verse kazen verschillen in vocht en zout; één proefempanada helpt de hoeveelheid en sluiting te controleren voordat je de hele portie frituurt.
Verdeel het deeg in twaalf gelijke porties zodat ze ongeveer even snel garen. Rol elke portie op een schoon, droog oppervlak zeer dun uit en scheur de rand niet. De La Ronda-methode zegt dat extra bloem of olie op het werkblad niet nodig is. Leg ongeveer 15 g vulling in het midden en laat een brede rand vrij. Een beetje water helpt de randen kleven; druk lucht eruit voordat je een repulgue maakt of een vork gebruikt. Te veel vulling of een zwakke naad laat kaas in de olie lopen.
Gebruik een zware, diepe pan met genoeg neutrale olie om de empanadas goed te bedekken. Een huisrecept van El Universo noemt ongeveer 170 °C en raadt aan hete olie over het deeg te scheppen zodat het opbolt. Houd de olie rond die temperatuur en frituur slechts enkele stuks tegelijk. Schep voorzichtig olie vanaf de panrand over de bovenkant; giet niet van grote hoogte en laat niet spatten. Keer eenmaal als de onderkant goudbruin is. Wordt het deeg donker voordat het opbolt, dan is de olie te heet; blijft het bleek en vet, dan is de olie te koud of de pan te vol.
Laat de empanadas uitlekken op een rooster zodat stoom de korst niet zacht maakt. Bestuif ze heet met poedersuiker en serveer meteen. Koffie, warme chocolademelk en morocho zijn gedocumenteerde drankopties; serveer ze apart van deeg en vulling. Empanadas passen bij het ontbijt, als tussendoortje of op een gedeelde schaal. Het opgebolde midden bevat lucht, maar de dunne korst hoort een duidelijke zak met gesmolten kaas en zachte ui vast te houden.
Bewaar verse kaas gekoeld tot gebruik en laat gevulde empanadas niet lang op kamertemperatuur staan. Hete olie kan ernstige brandwonden veroorzaken: zet de pan stabiel neer, houd ruimte vrij, laat de pasteitjes van je af in de olie zakken en houd water en nat gerei bij de olie vandaan. Zet de warmte uit als de olie rookt en laat afkoelen; giet nooit water op een oliebrand. Koel restjes binnen 2 uur in een ondiepe bak, gebruik binnen 3–4 dagen en verwarm tot 74 °C (165 °F). De gedocumenteerde identiteit blijft regionaal: de Sierra en Quito, vooral La Ronda.