Yakgwa (약과) należy do hangwa, czyli koreańskich słodyczy. Koreańska Organizacja Turystyczna opisuje yakgwa jako smażone ciastko z pszennego ciasta, podawane z miodem; portal tradycyjnej wiedzy podaje angielskie objaśnienie „deep-fried honey cookies”. W polskich materiałach spotyka się nazwę yakgwa wraz z określeniami „ciastka miodowe” lub „ciasteczka miodowe”. W tym przepisie zachowano koreańską nazwę i dodano krótkie objaśnienie. Określenie „ciastka miodowe” ma ułatwić rozpoznanie rodzaju słodyczy, ale nie zastępuje nazwy ani nie sugeruje polskiego pochodzenia. Forma oraz sposób przygotowania pozostają związane z koreańskim daniem.
Ilości i kolejność czynności pochodzą z wybranej, odmierzonej wersji Maangchi. Przepis daje około 20–24 sztuk. Część ilości jest podana objętościowo, dlatego również tutaj pozostają miary objętości. Szczególnie masa mąki zależy od tego, jak luźno lub ciasno zostanie nabrana do miarki. Źródło nie podaje dla niej gramatury, więc przeliczenie bez danych stworzyłoby nieuzasadnioną dokładność.
Do ciasta używa się mąki pszennej, prażonego oleju sezamowego, neutralnego oleju, cynamonu i soku z imbiru. Płynną mieszankę tworzą miód, soju, sól i mała szczypta czarnego pieprzu. Soju zawiera alkohol, a wybrane źródło nie przewiduje zamiennika w tej wersji. Podczas podgrzewania ilość alkoholu może się zmienić, ale przepis nie stwierdza, że alkohol całkowicie odparowuje. Osoby unikające alkoholu nie powinny traktować tej wersji jako bezalkoholowej.
Rozetrzeć oleje z mąką opuszkami palców, aby równomiernie ją pokryły. Po ponownym przesianiu stopniowo dodawać płynną mieszankę miodową i wprowadzać ją drewnianą łyżką. Okruchy powinny połączyć się w masę, ale ciasta nie należy wyrabiać na gładko; nadmierne wyrabianie może sprawić, że ciastka będą twarde. Następnie delikatnie rozwałkować ciasto, kilkakrotnie składać i ponownie wałkować, aby utworzyć warstwy. Wykroić kwiaty lub małe kwadraty i przebić środek każdego kawałka.
Syrop składa się z wody, koreańskiego syropu ryżowego, cukru, cynamonu i soku z imbiru. Gotować go bez przykrycia, aż drobne pęcherzyki pokryją około połowy powierzchni. Ten widoczny sygnał wyznacza koniec podanego gotowania; syrop ma pozostać płynny i nie należy odparowywać go do gęstej karmelowej konsystencji. Szeroki rondel daje miejsce na późniejsze delikatne obracanie ciastek. Po gotowaniu zdjąć naczynie z ognia, a syrop wykorzystać, gdy jest jeszcze ciepły.
Smażenie przebiega w dwóch etapach. Najpierw smażyć ciastka powoli w 120 °C przez około 8–10 minut. Początkowo opadają, a podczas smażenia wypływają na powierzchnię. Nie napełniać garnka olejem powyżej połowy jego wysokości, smażyć partiami i stabilnie zamocować termometr z klipsem. Następnie podnieść temperaturę do 165 °C i smażyć jeszcze przez 2–3 minuty, aż yakgwa zyskają głębszy złoty kolor. Kontrolować temperaturę i odpowiednio regulować ogień. Ostrożnie wyjmować ciastka łyżką cedzakową, ponieważ olej jest bardzo gorący.
Jeszcze ciepłe ciastka włożyć do ciepłego syropu i pozostawić na co najmniej 3–4 godziny; można je moczyć przez całą noc. Co jakiś czas delikatnie je obracać, aby syrop wchłonął się równomiernie. Potem wyjąć yakgwa i odsączyć nadmiar. Opcjonalną dekorację mogą stanowić orzeszki piniowe, pestki dyni albo cienkie paski imbiru. Syrop pozostaje lepki i ciepły, dlatego podczas obracania i wyjmowania należy zachować ostrożność.
Przepis zawiera pszenicę, a więc gluten, miód i soju. Nie jest bezglutenowy ani wegański i nie nadaje się dla osób unikających alkoholu. Przy alergii sprawdzić etykiety produktów i unikać zanieczyszczenia krzyżowego na blacie lub przyborach. Orzeszki piniowe są potrzebne tylko wtedy, gdy zostaną wybrane jako opcjonalna dekoracja; do wyboru pozostają też pestki dyni lub imbir. Aktywne przygotowanie zajmuje 55 minut, a gotowanie 35 minut. Czas oczekiwania to 240 minut, głównie na moczenie w syropie; całkowity czas wynosi 330 minut.
Polskie źródła nazewnicze zachowują nazwę yakgwa, dodając objaśnienie w rodzaju „ciastka miodowe”. Oficjalne koreańskie materiały potwierdzają, że to pszenne ciastko smażone w oleju i podawane z miodem lub syropem. Te informacje służą wyłącznie rozpoznaniu dania. Składniki, temperatury i długie moczenie pozostają zgodne z wybraną wersją przepisu, a nie z innymi recepturami znalezionymi przy okazji.