01Namoczyć przez noc.
Ciecierzycę, fasolę i farro osobno zalać dużą ilością chłodnej wody i moczyć przez około 12 godzin.
Przed gotowaniem każdy składnik powinien być całkowicie napęczniały.
Mesciua to charakterystyczna dla La Spezii mieszana zupa z ciecierzycy, fasoli cannellini i zboża, gotowanych do miękkości i podawanych po prostu z oliwą extra virgin oraz czarnym pieprzem.

Organizacja turystyczna La Spezii przedstawia Mesciua jako kwintesencję miejscowej kuchni, tradycyjnie wiązaną z portem miasta i mieszaniem roślin strączkowych oraz zbóż.
Sama nazwa przywołuje ideę mieszanki. Przepisy różnią się używanym zbożem, ale ciecierzyca, fasola oraz pszenica/farro tworzą klasyczną domową podstawę.
Oddzielne gotowanie roślin strączkowych jest praktyczne, ponieważ ciecierzyca, fasola i farro miękną w różnym tempie. Łączy się je dopiero pod koniec, aby żaden składnik nie rozgotował się na papkę w oczekiwaniu na pozostałe.
Wykończenie jest celowo oszczędne: dobra oliwa i czarny pieprz, zamiast ciężkiej bazy pomidorowej, pozwalają zachować wyrazisty ziemisty charakter zbóż i roślin strączkowych.
Ciecierzycę, fasolę i farro osobno zalać dużą ilością chłodnej wody i moczyć przez około 12 godzin.
Przed gotowaniem każdy składnik powinien być całkowicie napęczniały.
Odcedzić i opłukać wszystkie trzy składniki pod świeżą wodą.
Wodę po namaczaniu wylać.
Ciecierzycę zalać świeżą wodą i gotować na małym ogniu do prawie całkowitej miękkości, około 90–120 minut w zależności od wieku ziaren.
Ziarno ciecierzycy powinno dać się rozgnieść między palcami, ale nadal zachowywać kształt.
Fasolę gotować na małym ogniu w świeżej wodzie do miękkości, zwykle 60–90 minut.
Skórki powinny pozostać całe, a środki być kremowe.
Farro gotować na małym ogniu do miękkości, ale z zachowaniem sprężystości, około 35–50 minut w przypadku ziarna perłowego.
Ziarna powinny być ugotowane w środku, ale nie rozpadać się.
Zachować część wody z gotowania ciecierzycy i fasoli do końcowego przygotowania zupy.
Płyn powinien mieć czysty, lekko skrobiowy smak.
Ciecierzycę, fasolę i farro połączyć w dużym garnku z taką ilością zachowanego płynu, aby powstała obfita zupa.
Mieszanka powinna być gęsta, ale nadal wyraźnie mieć konsystencję zupy z wywarem.
Gotować przez 15 minut, aby smaki się połączyły; jeśli zupa jest zbyt gęsta, dodać gorącej wody, a następnie doprawić solą.
Rośliny strączkowe powinny zachować wyraźny kształt, zamiast rozpadać się na purée.
Rozlać do misek i każdą porcję wykończyć oliwą extra virgin oraz dużą ilością czarnego pieprzu.
Oliwa powinna aromatyzować powierzchnię, a rośliny strączkowe pozostać widoczne.
Farro jest praktycznym wyborem; tradycyjne wersje ze Spezii mogą wykorzystywać pszenicę lub inne lokalne mieszanki zbóż.
Bardzo stara suszona fasola może wymagać znacznie dłuższego gotowania. Kierować się miękkością, a nie zegarem.
Mesciua jest rustykalna i sycąca, ale nadal powinna zawierać dość wywaru, aby można ją było jeść łyżką.
Szacunek zakłada umiarkowaną ilość soli i 10 ml oliwy na porcję.
Suszoną fasolę należy przed jedzeniem ugotować do pełnej miękkości; twardy środek oznacza niedogotowanie.
Duże ilości zupy szybko schłodzić i wstawić do lodówki w ciągu 2 godzin.
Resztki odgrzać do pełnej temperatury parowania, dodając wodę, ponieważ rośliny strączkowe nadal wchłaniają płyn.
Klasyczną tożsamość dania z La Spezii tworzy mieszanka roślin strączkowych i zboża, zwłaszcza ciecierzycy, fasoli cannellini oraz pszenicy lub farro.
Mają różne czasy gotowania; oddzielne garnki pozwalają zachować teksturę każdego składnika.
Najbardziej charakterystyczne proste wersje podaje się bez bazy pomidorowej, wykończone oliwą i czarnym pieprzem.