Ojingeo-sundae (오징어순대) is een Koreaans gerecht van gevulde inktvis dat wordt geassocieerd met de provincie Gangwon en vooral de kuststad Sokcho. De naam combineert ojingeo, inktvis, met sundae, een brede Koreaanse familie van gevulde gerechten. De inktvis zelf vormt hier het omhulsel: je vult het lijf, stoomt het, laat het kort rusten en snijdt het dwars in plakjes waarin de vulling zichtbaar is. De Korea Tourism Organization rekent gevulde inktvis tot de lokale gerechten van Sokcho; de Academie voor Koreastudies omschrijft ojingeo-sundae als een lokale specialiteit van Gangwon.
De naam kan verwarrend zijn als je aan bloedworst denkt. Ojingeo-sundae wordt niet in een varkensdarm gevuld; de FoodNuri-versie in dit recept bevat geen bloedbestanddelen. Het gerecht is ook iets anders dan Abai-sundae, een met darm gevulde specialiteit uit Abai Village in Sokcho die samenhangt met de Hamgyeong-traditie. Beide gerechten staan in dezelfde stad op menukaarten en worden soms samen aangeboden, maar het omhulsel en de vulling verschillen. Dit recept gebruikt schoongemaakte inktvislijven en laat de buizen heel, zodat je ze kunt vullen en daarna in de bekende ronde plakjes kunt snijden.
Koreaanse huishoudens en restaurants gebruiken verschillende vullingen. De Academie voor Koreastudies beschrijft een versie met tofu, taugé, gehakte inktvistentakels, ei en smaakmakers. De afgemeten thuisversie die we hier volgen komt van FoodNuri, een bron van het Koreaanse ministerie van Landbouw, Voeding en Plattelandszaken. Deze combineert gekookte zilvervliesrijst, tofu, gehakte inktvistentakels, ui, knoflookbieslook en wortel, gekruid met knoflook, sesamolie, zout en peper. Het zijn verwante bereidingen, geen vaste nationale formule. Daarom houden we in dit recept één gedocumenteerde ingrediëntenlijst aan en voegen we de andere varianten niet samen.
Kies twee middelgrote inktvissen met lijven die groot genoeg zijn om te vullen en te snijden. Houd de buizen heel tijdens het schoonmaken, bewaar de tentakels en hak ze fijn voor de vulling. Als je het vocht uit de tofu knijpt, blijft het mengsel beter bij elkaar en wordt het niet te nat. Meng de tofu met al gekookte zilvervliesrijst en de fijngesneden groenten en vul elk lijf maar voor ongeveer twee derde. Die lege ruimte is belangrijk: een te stevig gevulde massa kan tijdens het stomen uitzetten en de inktvis open duwen. Met een kleine houten prikker houd je de opening dicht totdat de vulling stevig is geworden.
De bron noemt 10–15 minuten stomen en zegt dat de inktvis roodachtig kleurt wanneer hij gaar wordt. De grootte van de inktvissen en de kracht van de stoom kunnen verschillen, dus zie de tijd als richtlijn. Voor de voedselveiligheidscontrole moet het dikste deel van de vulling 63 °C/145 °F bereiken, de consumentennorm van de Amerikaanse Food and Drug Administration voor zeevruchten. De ene thermometerafbeelding staat alleen bij deze stap, omdat hij precies die controle laat zien. Laat de gare inktvis kort rusten voordat je hem snijdt; zo krijg je nettere plakjes en blijft de rijst-tofuvulling beter op zijn plaats.
Serveer de plakjes warm als gedeelde schotel of bijgerecht. Je kunt er naar wens wat sojasaus apart bij zetten, maar de afgemeten FoodNuri-versie schrijft geen dipsaus voor. Kook je zilvervliesrijst vooraf, koel hem dan snel terug, bij voorkeur binnen één uur, zet hem daarna in de koelkast en gebruik hem binnen 24 uur. Dit volgt het advies van de Britse Food Standards Agency. Koel restjes ook snel en laat zeevruchten met rijst niet langer dan twee uur op kamertemperatuur staan, of langer dan één uur wanneer het warmer is dan 32 °C/90 °F. Warm restjes maar één keer op, tot ze overal stomend heet zijn.
FoodNuri geeft sommige hoeveelheden als huishoudmaten in plaats van gewicht: een half blok tofu, een kom gekookte rijst en een derde handvol bieslook. Blokken tofu en handen verschillen in grootte, dus we laten die maten staan zoals gepubliceerd in plaats van een exact aantal grammen te verzinnen. Kies stevige tofu die gemakkelijk verkruimelt en knijp hem uit tot hij vochtig maar niet waterig is. De buchu in de bron is Koreaanse knoflookbieslook, met platte blaadjes en een milde uiensmaak; dat is iets anders dan de holle bosui die vaak in Koreaanse sauzen gaat. Snijd de bieslook en wortel klein, zodat ze gelijkmatig verdeeld zijn en elk plakje een evenwichtige doorsnede van rijst, tofu en groenten toont.