Ojingeo-sundae (오징어순대) to koreańskie danie z nadziewanego kalmara, związane z prowincją Gangwon, a szczególnie z nadmorskim miastem Sokcho. Nazwa łączy ojingeo, czyli kalmara, z sundae, szeroką koreańską rodziną potraw z nadzieniem. W tym daniu korpus kalmara jest osłonką: napełnia się go farszem, gotuje na parze, krótko studzi, a następnie kroi w poprzek, aby w każdym plastrze było widać przekrój. Koreańska Organizacja Turystyczna zalicza nadziewanego kalmara do lokalnych potraw Sokcho, a Encyklopedia Kultury Koreańskiej opisuje ojingeo-sundae jako lokalną specjalność Gangwon.
Nazwa może wprowadzać w błąd, jeśli kojarzy się z kaszanką. Ojingeo-sundae nie jest nadziewane wieprzowym jelitem; opisana tu wersja FoodNuri nie zawiera składników krwistych. Danie różni się też od Abai-sundae, specjalności z wioski Abai w Sokcho, przygotowywanej w jelicie i związanej z tradycją Hamgyŏng. Oba dania można znaleźć w tym samym mieście, czasem nawet obok siebie w menu, ale mają inne osłonki i farsze. Ten przepis wykorzystuje oczyszczone korpusy kalmarów i pozostawia je w całości, tak aby po nadzianiu można je było pokroić w charakterystyczne okrągłe plastry.
Koreańskie domy i restauracje stosują różne farsze. Encyklopedia Kultury Koreańskiej opisuje wersję z tofu, kiełkami fasoli mung, posiekanymi mackami kalmara, jajkiem i dodatkami aromatycznymi. Odmierzona domowa wersja użyta tutaj pochodzi z FoodNuri, zasobu koreańskiego Ministerstwa Rolnictwa, Żywności i Spraw Wiejskich: łączy ugotowany ryż brązowy, tofu, posiekane macki kalmara, cebulę, szczypiorek czosnkowy i marchewkę, a doprawia je czosnkiem, olejem sezamowym, solą i pieprzem. To spokrewnione warianty, nie jedna ustalona receptura narodowa. Dlatego od początku do końca zachowujemy jeden udokumentowany zestaw składników zamiast łączyć różne wersje.
Wybrać dwa średnie kalmary z korpusami na tyle dużymi, by można je było napełnić i pokroić. Podczas czyszczenia nie przecinać tuby, zachować macki i drobno je posiekać do farszu. Odciskanie wody z tofu pomaga związać masę i zapobiega nadmiernej wilgotności. Wymieszać tofu z wcześniej ugotowanym ryżem brązowym i drobno pokrojonymi warzywami, a następnie napełnić każdy korpus tylko do około dwóch trzecich. Pozostawiona przestrzeń jest ważna: ściśnięty farsz może napęcznieć pod wpływem pary i rozerwać kalmara. Mała drewniana wykałaczka utrzyma otwór zamknięty, aż nadzienie się zetnie.
Źródło podaje 10–15 minut gotowania na parze i informuje, że ugotowany kalmar zmienia kolor na czerwonawy. Ponieważ rozmiar kalmarów i moc pary mogą być różne, czas należy traktować jako wskazówkę. Ze względów bezpieczeństwa najgrubsze miejsce farszu musi osiągnąć 63 °C/145 °F, czyli temperaturę zalecaną przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków dla owoców morza. Jedno zdjęcie z termometrem pojawia się wyłącznie przy tym kroku, ponieważ ilustruje właśnie tę kontrolę. Przed krojeniem odstawić ugotowanego kalmara na krótki odpoczynek; plastry będą równiejsze, a farsz ryżowo-tofu pozostanie w środku.
Podawać plastry na ciepło jako wspólny półmisek lub przystawkę. Według uznania można postawić obok trochę sosu sojowego, ale odmierzona wersja FoodNuri nie podaje przepisu na sos do maczania. Jeśli ryż brązowy zostanie ugotowany wcześniej, szybko go schłodzić — najlepiej w ciągu godziny — włożyć do lodówki i wykorzystać w ciągu 24 godzin, zgodnie z zaleceniem brytyjskiej Agencji ds. Standardów Żywności. Resztki również szybko schłodzić; dania z owocami morza i ryżem nie pozostawiać w temperaturze pokojowej dłużej niż dwie godziny, a przy temperaturze otoczenia powyżej 32 °C/90 °F nie dłużej niż godzinę. Odgrzewać tylko raz, aż całość będzie parująco gorąca.
Niektóre ilości w FoodNuri są miarami domowymi, a nie wagowymi: połowa kostki tofu, jedna miseczka ugotowanego ryżu oraz jedna trzecia garści szczypiorku. Kostki tofu i wielkość garści są różne, dlatego pozostawiamy miary zapisane w źródle zamiast traktować przeliczenie na gramy jako dokładne. Wybrać twarde tofu, które łatwo się kruszy, i odcisnąć je, aż będzie wilgotne, ale nie wodniste. Buchu to koreański szczypiorek czosnkowy o płaskich liściach i łagodnym aromacie cebulowym; różni się od rurkowatej dymki często używanej w koreańskich sosach. Drobno pokroić szczypiorek i marchewkę, aby równomiernie rozłożyły się w farszu i tworzyły z ryżem oraz tofu zrównoważony przekrój każdego plastra.