Sarmale muntenești zijn gevulde koolrolletjes uit Muntenia, een regio in het zuiden van Roemenië. De Roemeense naam blijft staan; “gevulde koolrolletjes” is alleen een korte uitleg voor Nederlandse lezers. Een beschreven voorbeeld uit Brăila biedt het uitgangspunt voor deze versie. Het is één regionale thuisbereiding, geen vaste formule voor alle keukens in Muntenia. Roemeense recepten voor sarmale verschillen onder meer in de gekozen bladeren, de verhouding van de vulling en de manier waarop de rolletjes in de pan worden geschikt.
Deze vulling is duidelijk op varkensvlees gebaseerd. Per kilogram gekoeld varkensgehakt gaat er maar een kleine hoeveelheid rijst in: drie theelepels, de bovengrens van de twee tot drie theelepels die de regionale bron noemt. De rijst ondersteunt de vulling, maar vormt er niet het hoofdbestanddeel van. Een ei bindt het mengsel. Ui wordt eerst zacht gebakken in olijfolie en volledig afgekoeld. Verse dille geeft kruidige smaak; uit een gedroogd bloemscherm kunnen desgewenst enkele zaden worden gestrooid. Het bloemscherm zelf komt later tussen de lagen in de pan.
De koolbladeren vragen tijd: laat ze drie tot vier uur weken in koud water. Dat is opgenomen in de voorbereidingstijd en maakt dit geen gerecht om op het laatste moment te beginnen. Ververs het water wanneer de bladeren erg zout smaken. Haal de brede, gave bladeren voorzichtig los en snijd de dikke nerven vlakker, zodat ze makkelijker buigen. Snijd de overige kool fijn; die gaat op de bodem en tussen de rolletjes. Laat de bladeren na het weken uitlekken, zodat overtollig water niet in de vulling of pan terechtkomt.
Bak de fijngesneden ui rustig in olijfolie tot die zacht is, zonder bruine randjes. Laat de ui helemaal afkoelen voordat hij bij het rauwe varkensgehakt gaat. Spoel de kortkorrelige rijst af en laat uitlekken. Meng het gehakt met ei, rijst, ui, verse dille, eventueel wat dillezaden, afgemeten zout en gemalen zwarte peper. Meng alleen tot de ingrediënten verdeeld zijn. Proef de rauwe vulling niet. De hoeveelheid zout is vastgelegd; gefermenteerde kool en gerookt buikspek leveren ook zout, dus proef de kool na het weken voordat je de kruiden verder aanpast.
Schep een bescheiden portie vulling op elk blad, vouw de zijkanten over de vulling en rol het blad dicht. Duw de vulling niet samen en rol de bladeren niet strak: de rijst zet uit tijdens het stoven. De bladeren hoeven niet exact even groot te zijn, maar een gelijkmatige portie helpt om de rolletjes ongeveer tegelijk gaar te krijgen. Verdeel fijngesneden kool, passata en gerookt buikspek over de bodem van een zware pan met deksel. Leg de sarmale in losse lagen en verdeel de laurierblaadjes, hele peperkorrels en het bloemscherm van dille ertussen.
Giet heet water langs de rand van de pan tot net onder de bovenste laag; de rolletjes hoeven niet onder water te staan. Laat de afgedekte pan 150 minuten zachtjes pruttelen. Een rustige, gelijkmatige stoof voorkomt dat de bladeren worden losgekookt. Controleer af en toe of er nog genoeg vocht in de pan staat en giet zo nodig heet water bij. Til de rolletjes niet onnodig om; zo blijven de koolbladeren beter heel. Na het garen blijft de pan nog een kwartier afgedekt staan.
Controleer de voedselveiligheid met een schone, snel afleesbare voedselthermometer in het midden van de grootste rol. Het varkensgehakt moet minstens 71 °C bereiken. De rijst moet daarnaast zacht zijn; die textuurcontrole vervangt de temperatuurmeting niet. Verwijder laurier en het bloemscherm van dille voor het serveren. Serveer de sarmale warm met afzonderlijk bereide mămăligă en een hete peper, zoals het regionale voorbeeld suggereert. Mămăligă is Roemeense maïspap en hoort niet in de vulling. Dit gerecht bevat varkensvlees; er wordt geen religieuze of dieetgeschiktheidsclaim aan verbonden.
Zet restjes met een beetje kookvocht binnen twee uur in een ondiepe bak in de koelkast; als de omgeving warmer is dan 32 °C, doe dat binnen één uur. Bewaar ze bij maximaal 4 °C en eet ze binnen drie tot vier dagen. Warm alleen de portie op die je wilt eten, afgedekt en met een scheutje kookvocht, tot het midden 74 °C bereikt. De lange weektijd is de belangrijkste planningstap. De rusttijd van een kwartier volgt pas na het stoven en vervangt de controle van de kerntemperatuur niet.