Cazuela de bacalao staat in het hoofdstuk over Galápagos in het boek Ecuador, un país de gastronomía infinita uit 2024 van de Ecuadoriaanse auteurs Carlos Cevallos Hermida en Juan Carlos Salazar. Recept 5.3.4 staat bij gerechten uit de Insular-regio. Dat ondersteunt de regionale documentatie van dit gerecht, maar bewijst geen officiële nationale status en betekent niet dat elk huishouden op de eilanden het op dezelfde manier maakt.
De ingrediëntenlijst in het boek is kort: één pond bacalao en één pond rijst, één paiteña-ui, twee fijngesneden paprika’s, een theelepel knoflook, één ají, achiote, zout en peper, en een hardgekookt ei in plakjes. De kabeljauw moet twaalf uur weken, daarna worden afgespoeld, van vel en graten ontdaan en in stukken gesneden. In een aardewerken cazuela boven houtskool wordt de vis in achiote aangebraden; daarna gaan ui, paprika, knoflook en ají erbij.
Daarna gaat de ongekookte rijst erbij en wordt er zoveel water toegevoegd als nodig is. De cazuela wordt in dezelfde schaal geserveerd met plakjes hardgekookt ei bovenop. De bron vermeldt geen opbrengst, bereidingstijd, rijstsoort of hoeveelheid water. Ook formaat van de ui en paprika, soort ají en vorm en hoeveelheid achiote ontbreken; voor zout en peper staat geen maat. Op de foto bij het boek lijken aardappelen te staan, maar die ontbreken in zowel de ingrediëntenlijst als de bereidingswijze en zijn daarom niet toegevoegd.
Voor een uitvoerbare thuisversie zijn de twee hoeveelheden van één pond afgerond naar 450 g. De droge gezouten kabeljauw wordt vóór het weken gewogen; het boek zegt niet of het pond vóór of na het weken geldt. De rijst is hier witte langkorrelrijst, omdat de bron de soort openlaat. Eén middelgrote paiteña-ui, twee middelgrote zoete paprika’s, één kleine verse ají en 30 ml achiote-olie maken de globale bronvermeldingen hanteerbaar. Dit zijn redactionele keuzes voor thuis, geen aanvullende bronfeiten.
Gezouten kabeljauw heeft tijd nodig om water op te nemen. De bron schrijft twaalf uur weken voor; deze versie houdt die duur aan en zet de afgedekte kom in de koelkast. Gebruik genoeg water om de vis onder te dompelen en gooi dat water daarna weg. Spoel de vis voorzichtig zonder te spatten, houd hem koud terwijl de groenten worden klaargemaakt en reinig alle gereedschappen en oppervlakken die de rauwe vis hebben geraakt. Verwijder eventueel achtergebleven vel en graten en snijd de vis in zes grote stukken. De soort en scherpte van de ají zijn niet vermeld; die hangen af van de verse peper die je kiest.
De bron zegt niet hoeveel water de rijst nodig heeft. Deze versie begint met 1,2 l voor 450 g rijst en laat de afgedekte pan 25–30 minuten zacht koken. Beide waarden zijn praktische schattingen voor de thuisbereiding, niet de maten van de boekauteurs. Roer halverwege één keer en houd het vocht in de gaten. Is de rijst nog stevig nadat het vocht is opgenomen, voeg dan telkens een beetje heet water toe. De rijst moet zacht worden en het gerecht dik maar lepelbaar blijven, niet droog en korrelig.
Omdat de vis in de rijst gaart, meet je met een snel afleesbare thermometer de temperatuur in het dikste deel van het grootste stuk: die moet 63 °C bereiken. FoodSafety.gov noemt dit eindpunt voor vis; alleen op het uiterlijk afgaan vervangt de vereiste veiligheidsmeting niet. De hoeveelheid zout blijft onbekend. Gezouten kabeljauw kan na het weken nog genoeg zout afgeven om de rijst op smaak te brengen. Proef daarom na het garen en voeg alleen zo nodig zout toe. Kook het ei apart totdat zowel dooier als eiwit stevig zijn, pel het, snijd het in plakjes en gebruik het als afwerking zoals in de bron.
Het eindresultaat is een rijstschotel met stukken gezouten kabeljauw, zachte refrito van ui en paprika, achiote en plakjes hardgekookt ei. De zes porties, middelgrote groenten, paprikakeuze, achiote-olie, 1,2 l startwater en bereidingstijden op het fornuis zijn expliciete keuzes voor deze thuisversie. De naam en geografische omschrijving blijven gekoppeld aan de Galápagos-vermelding in het ESPOCH-boek; dit ene gepubliceerde recept wordt niet voorgesteld als representatief voor alle eilandkoks of als nationaal Ecuadoriaans gerecht.