Rompope manabita de caña is een melkdrank die in bronnen over de keuken van de Ecuadoraanse kustprovincie Manabí wordt beschreven. De Spaanse naam blijft staan, omdat er geen vaste Nederlandse naam is gevonden voor precies deze regionale drank. De beschikbare documentatie verbindt rompope met Manabí, maar noemt het niet als nationale drank van Ecuador en onderbouwt geen exclusieve herkomst uit één plaats. De basis bestaat uit melk, eidooiers, kaneel, kruidnagel en piment. Suiker en puntas worden naar smaak toegevoegd.
Een regionaal gepubliceerd recept noemt 2 l volle melk, 6 eidooiers, 1 kaneelstokje, 4 kruidnagels, 4 pimentkorrels, suiker naar smaak en puntas naar smaak. De bron vermeldt daarnaast tien porties. De inhoud van een glas of afzonderlijke portie is niet opgegeven; daarom wordt geen drinkbeker als vaste volume-eenheid toegevoegd. De hoeveelheden uit de bron blijven herkenbaar en de niet-afgemeten ingrediënten blijven open. Zo wordt een redactionele schatting niet voorgesteld als een traditionele standaardmaat.
De naam pimienta de dulce verwijst hier naar piment, niet naar zwarte peper. Een woordenboek over de keuken van Manabí beschrijft rompope in bredere zin met melk, suiker, eieren, specerijen en een gekozen alcoholische drank, en merkt op dat varianten per regio en familie voorkomen. Die algemene beschrijving is niet hetzelfde als het specifieke recept dat hier wordt gevolgd. In die concrete ingrediëntenlijst staat bijvoorbeeld geen vanille of vanilline. Daarom blijft dit recept bij de genoemde bron, ook al kunnen andere versies extra ingrediënten bevatten.
Voor thuis wordt de melk eerst met hele specerijen verwarmd. Klop de eidooiers apart los en voeg de warme melk in kleine hoeveelheden toe. Daarna gaar je de eibasis op laag vuur en blijf je roeren. Door de dooiers geleidelijk te temperen verklein je de kans dat ze plotseling stollen. Deze volgorde werkt de korte broninstructie praktisch uit; zij bewijst niet dat elk detail deel is van één vast overgeleverd familieprotocol.
De bron zegt dat het mengsel iets moet indikken, maar geeft geen precieze tijd of waarneembaar eindpunt. Deze thuisaanpassing gebruikt daarom 71 °C als meetbare veiligheidsgrens voor de eibasis en zegt duidelijk dat het mengsel niet mag koken. Dat zijn hedendaagse veiligheidsmaatregelen, geen traditioneel gevalideerd thuisprotocol. Er is geen professionele keukentest uitgevoerd. Een dikkere structuur of het uiterlijk van de drank vervangt de thermometercontrole niet.
De hoeveelheid suiker blijft naar smaak, omdat de regionale bron geen vaste maat opgeeft. Voeg de suiker geleidelijk toe en proef de gekookte basis voordat je die koelt. Zeef het getempereerde mengsel wanneer je het terug in de pan giet; zo verwijder je de hele specerijen. Dat geeft een gladder resultaat, maar betekent niet dat elke regionale versie exact dezelfde structuur heeft. De drank moet nog goed schenkbaar zijn; de bron legt geen precieze dikte of viscositeit vast.
Puntas is Ecuadoraanse suikerrietbrandewijn die volgens de bron bij het serveren wordt toegevoegd. Daarom wordt de melk-eibasis zonder alcohol bereid en gekoeld. Volwassenen kunnen puntas naar smaak aan hun eigen glas toevoegen. De alcohol wordt niet meegekookt en mag niet als verdampt worden beschouwd. Houd de drank apart van de gedeelde kan wanneer kinderen of mensen die alcohol vermijden mee-eten. De bron geeft geen dosering; de kleine hoeveelheid naast het glas op de illustratie is alleen ter beeldvorming.
De regionale bron vermeldt dat de drank warm of koud wordt gedronken en noemt kerstbijeenkomsten en het cadeau doen aan vrienden. Dat beschrijft gerapporteerde regionale gebruiken, geen gewoonte van ieder huishouden in Manabí. Voor koude drank koel je de basis snel in een ijswaterbad en bewaar je die afgedekt in de koelkast. Voor warme drank schenk je alleen de porties uit die direct nodig zijn. Zo blijven de regionale identiteit, de niet-vastgelegde hoeveelheden en de hedendaagse thuiswerkwijze van elkaar onderscheiden. Zet na het afkoelen alleen de benodigde porties op tafel en laat de rest in de koelkast staan. Zo blijft duidelijk welke glazen koud worden geschonken en welke basis zonder alcohol is gebleven. De serveertemperatuur verandert niets aan de bronopgave van tien porties.