Empanadas de pipián zijn kleine snacks die nauw verbonden zijn met Popayán in het departement Cauca. De naam verwijst naar de hartige vulling van aardappel en pinda, niet naar de chili- en zadensauzen die elders in Latijns-Amerika pipián heten. Colombiaanse regionale kookboeken beschrijven deze kleine empanadita’s als onderdeel van het sociale leven in Popayán en combineren ze met ají de maní. Hun kleine formaat hoort bij het gerecht: een knapperig, goudbruin omhulsel met precies genoeg stevige vulling voor een paar happen.
De pipián bestaat uit aardappelen, geroosterde en gemalen pinda’s en een gare basis van bosui, tomaat, knoflook en achiote. Komijn en zwarte peper geven smaak; verhoudingen en werkwijzen verschillen per huishouden. De vulling hoort zacht en samenhangend te zijn, niet dun of sausachtig. Een vochtige kern kan het maïsdeeg in de olie open laten scheuren. Een dikke aardappelmassa houdt bovendien de zoete smaak van de maïs en het geroosterde karakter van de pinda’s herkenbaar.
Sommige lokale versies gebruiken masa de añejo, deeg van maïs dat langdurig wordt geweekt en bewerkt. Dat deeg heeft een eigen smaak en textuur, maar de lange bereiding wordt hier niet nagebootst. Voorgekookt maïsmeel uit een verpakking, bedoeld voor arepa’s of empanada’s, is een praktische thuisoptie; het resultaat is anders dan met gerijpt deeg. Gebruik geen grove maïsgrutten of gewone tarwebloem als vervanging. Serveer de kleine empanada’s vers gefrituurd, eventueel met een beetje ají de maní. De optionele saus staat niet bij de ingrediënten en is niet meegerekend in de voedingsschatting.