Empanadas de pipián to mała przekąska kojarzona z Popayán w departamencie Cauca. Nazwa odnosi się do wytrawnego farszu z ziemniaków i orzeszków ziemnych, a nie do sosów z chili i nasion, które w innych częściach Ameryki Łacińskiej także bywają nazywane pipián. Kolumbijskie regionalne książki kucharskie opisują te empanaditas jako element życia towarzyskiego Popayán i łączą je z ají de maní. Ich niewielki rozmiar jest częścią charakteru dania: chrupiąca, złocista otoczka skrywa porcję gęstego farszu na kilka kęsów.
Pipián powstaje z ziemniaków, prażonych i zmielonych orzeszków ziemnych oraz podsmażonej bazy ze szczypioru, pomidora, czosnku i achiote. Smak dopełniają kumin i czarny pieprz, choć proporcje i domowe metody się różnią. Farsz powinien być miękki i spoisty, ale nie płynny ani wodnisty; nadmiar wilgoci może rozerwać kukurydzianą otoczkę podczas smażenia. Gęsta masa ziemniaczana pozwala też wyraźnie poczuć słodycz kukurydzy i prażony smak orzeszków.
Niektóre lokalne wersje wykorzystują masę de añejo, czyli ciasto z kukurydzy poddawanej długiemu moczeniu i dalszej obróbce. Ma ono własny smak i teksturę, ale ta pracochłonna metoda nie jest tu odtwarzana. Paczkowana, wstępnie obgotowana mąka kukurydziana przeznaczona do arep lub empanadas jest wygodnym rozwiązaniem domowym, choć daje inny efekt niż dojrzewające ciasto. Nie zastępuj jej grubą kaszką kukurydzianą ani zwykłą mąką pszenną. Podawaj małe empanadas zaraz po usmażeniu, opcjonalnie z odrobiną ají de maní. Sos nie wchodzi w skład podanej listy składników ani szacunku wartości odżywczych.