O potrawie Kachetyjska czurczchela
Połówki orzechów nawleka się na nitkę, zanurza w gęstym winogronowym tatara i suszy, otrzymując charakterystyczną kachetyjską czurczchelę.
Kachetyjska czurczchela powstaje z prostych składników, ale wymaga cierpliwości: orzechy włoskie nawleka się na sznurek i pokrywa tatara, czyli gęstą mieszanką zredukowanego soku winogronowego i mąki pszennej. Orzechy prześwitują spod bursztynowej warstwy, a gotowy przysmak jest zwarty, słodki i lekko ciągnący. Ten domowy przepis daje dziesięć średnich sztuk i wykorzystuje gotowy sok winogronowy 100%, dzięki czemu można go przygotować poza jesiennymi winobraniami.
Połączenie orzechów włoskich i mąki pszennej jest typowe dla wschodniej Gruzji. Inne odmiany czurczcheli mogą zawierać różne orzechy, nasiona lub owoce, a zachodniogruzińską dżandżuchę często robi się z orzechów laskowych i mąki kukurydzianej. To odrębne regionalne wersje, dlatego ten przepis pozostaje przy orzechach włoskich i pszennej tatara.
Przygotowanie trwa kilka dni, ponieważ każda warstwa musi zastygnąć, a gotowe sznury potrzebują suchego, przewiewnego miejsca. Zredukuj sok, gotuj masę z mąką, aż zniknie zapach surowej mąki, i zanurz każdy sznur trzy razy. Czas suszenia zależy od wilgotności i ruchu powietrza; 72 godziny to szacunek, a nie gwarancja. Bez pomiaru wilgotności resztkowej nie można twierdzić, że domowe czurczchele są trwałe w temperaturze pokojowej.
