Tapao de pescado należy do tradycji kulinarnych prowincji Esmeraldas, ale jego nazwa ani sposób przygotowania nie oznaczają jednego niezmiennego przepisu. W opisach pojawiają się zielone plantany (banany warzywne), ryba i lokalne zioła. Źródła potwierdzają regionalny charakter dania, lecz nie uzasadniają nazywania tej wersji oficjalnym daniem narodowym Ekwadoru ani jedyną recepturą z prowincji. Tapao arrecho to inne danie, do którego dodaje się kilka rodzajów mięsa; ten przepis zawiera wyłącznie rybę.
Podstawą jest receptura z podanymi ilościami z opracowania Marcosa Tomalá, później przywołana w materiałach badawczych Centralnego Uniwersytetu Ekwadoru i na blogu kulinarnym uniwersytetu ESPOL. Wykorzystuje się w niej grube kawałki ryby, zielone plantany (banany warzywne), papa china, ziemniaki, dymkę, dojrzałe pomidory, czosnek, chillangua i poleo. Źródło nie zaleca osobnego podsmażania aromatycznych warzyw na oleju. Składniki trafiają do przykrytego garnka i gotują się do miękkości plantanów; rybę dodaje się później.
Inne opisy z Esmeraldas przedstawiają warianty, w których najpierw podsmaża się warzywa, układa rybę i banany warstwami pod liśćmi bananowca albo używa większej ilości płynu. Różnią się one od wybranego tu dania gotowanego w wywarze, dlatego nie łączę ich składników ani etapów z podstawową recepturą. Ogólny opis kuchni regionu nie jest wystarczającym uzasadnieniem, by dopisywać dodatkowe zioła lub ustaloną ilość dodatku do przepisu z dokładnymi miarami.
Źródło podaje 14 kubków wody, ale nie określa pojemności kubka. Zachowajcie liczbę 14; nie zakładajcie, że chodzi o polski kubek ani inną standardową objętość, i nie przeliczajcie jej na mililitry. W źródle wymieniono ponadto 5 funtów ryby, 4 zielone plantany (banany warzywne), po 1 funcie papa china i ziemniaków, 4 dymki, 2 dojrzałe pomidory, 4 ząbki czosnku, 1 łyżkę stołową chillangua i 1 łyżeczkę poleo. W angielskim zapisie bazowym funty przeliczono na około 2,27 kg oraz po 454 g. Nie wykorzystano nieprecyzyjnych przeliczeń metrycznych wydrukowanych obok w źródle. Nie podano wydajności, gatunku ryby, wielkości kawałków ani dokładnej ilości soli.
Papa china to lokalna nazwa bulwy z grupy taro, używana w niektórych ekwadorskich przepisach; jej odmiana i nazwa mogą różnić się zależnie od regionu. Zachowano również nazwy chillangua i poleo, ponieważ nazwy potoczne nie zawsze wskazują jeden gatunek rośliny. Nie należy zastępować ich po cichu podobnymi polskimi ziołami, co mogłoby sugerować niepotwierdzoną identyfikację. Świeżość i tożsamość ziół warto sprawdzić u zaufanego sprzedawcy produktów latynoamerykańskich. Do tej wersji z określonymi ilościami nie dodano ziół wspominanych jedynie w szerszych opisach tapao.
Do chwili przygotowania przechowujcie rybę w lodówce; nie zostawiajcie jej w temperaturze pokojowej podczas przygotowywania pozostałych składników. Surowa ryba i jej soki nie mogą stykać się z gotowym jedzeniem. Po kontakcie z rybą umyjcie ręce, nóż i deskę. Nie płuczcie surowej ryby w zlewie, ponieważ rozpryski mogą zanieczyścić powierzchnie. Źródło zaleca gotować rybę około 15 minut od chwili dodania, ale czas zależy od gatunku i grubości kawałków. Czystym termometrem spożywczym zmierzcie temperaturę w najgrubszym miejscu: powinna wynosić co najmniej 63 °C. To współczesna wskazówka dotycząca bezpieczeństwa, a nie historyczny etap przepisu.
Źródło podaje około 40 minut gotowania warzyw pod przykryciem, a po dodaniu ryby kolejne mniej więcej 15 minut. Czas zależy od garnka i intensywności grzania. Sprawdzajcie więc zarówno miękkość plantanów, jak i temperaturę ryby. Gotowe mięso ryby staje się nieprzezroczyste i łatwo się rozdziela, lecz podczas nakładania obchodźcie się z kawałkami delikatnie, aby się nie rozpadły. Wygląd nie zastępuje pomiaru temperatury: najgrubsze miejsce powinno osiągnąć 63 °C.
ESPOL proponuje podawać tapao z białym ryżem i wspomina również o jedzeniu go bez dodatków na śniadanie. W tym przepisie z określonymi ilościami nie podano porcji ryżu; curtido także nie należy do ustalonej listy składników. Schłodźcie ugotowane danie w ciągu dwóch godzin, a jeśli temperatura otoczenia przekracza 32 °C — w ciągu godziny. Przechowujcie pod przykryciem w temperaturze 4 °C lub niższej i zjedzcie w ciągu trzech–czterech dni. Odgrzewajcie resztki do 74 °C. Są to współczesne zasady bezpieczeństwa żywności, a nie tradycyjne reguły gotowania z Esmeraldas.