Het kookboek Ecuador Culinario vermeldt ‘Tamal de concha criolla’ bij de gerechten uit Esmeraldas. Een studie van de Universidad de Las Américas beschrijft de tamal daarnaast als een bereiding uit Bunche die vrouwen in die gemeenschap vaak maken. Beide bronnen noemen groene bakbanaan, gehakte concha, een criollo-refrito en stomen in bijao-bladeren. Een afzonderlijke studie van USFQ identificeert chillangua in Esmeraldas als Eryngium foetidum, lokaal ook bekend als culantro de monte. Deze regionale toeschrijving blijft behouden; de pagina presenteert het gerecht niet als nationaal recept of als de enige tamal uit Esmeraldas.
Het kookboek noemt acht porties van 220 g en vermeldt acht groene bakbananen, 40 conchas criollas, 120 g rode ui, 90 g groene paprika, pindapasta, zout, peper, komijn, vijf chillangua-bladeren, 12 bijao-bladeren en 45 ml achioteolie. De hoeveelheid pindapasta en kruiden, het formaat van de bakbananen, het gewicht van de schelpdieren en de stoomtijd zijn niet opgegeven. Beschouw 220 g als de portiebasis uit het boek, niet als gegarandeerd gewicht van elke pakketje.
Volgens de bron worden de concha-schelpdieren schoongemaakt en gehakt, waarbij het vocht wordt bewaard; de bakbanaan wordt geraspt; van achioteolie, ui en groene paprika wordt een refrito gemaakt; dat wordt door de geraspte bakbanaan gewerkt tot een hanteerbaar deeg. Daarna gaan concha en kruiden erbij, wordt het geheel in bijao gewikkeld en gestoomd. Pindapasta staat op de ingrediëntenlijst, maar het boek zegt niet wanneer die erbij moet en legt niet uit hoe het opgevangen vocht wordt gebruikt. In de praktische aanwijzingen hieronder wordt de pasta geleidelijk toegevoegd en het gezeefde schelpdierkookvocht alleen indien nodig gebruikt. Dat zijn duidelijk gemarkeerde redactionele aanvullingen, geen stappen uit het boek.
‘Concha criolla’ blijft als naam uit de bron behouden. De regionale scriptie beschrijft het schelpdier als concha prieta, maar de receptbron noemt alleen een aantal en geeft geen soortdetails of handelsmaat. Koop schelpdieren bij een erkende visverkoper en controleer de soort en de lokale verkoopstatus. Bewaar ze gekoeld en gescheiden van kant-en-klaar voedsel; reinig het keukengerei na gebruik. Gebruik je levende schelpen, gooi dan gebroken of dode exemplaren weg, net als exemplaren die na aantikken niet sluiten. Het recept bevat schelpdieren en pinda als allergenen.
Het kookboek geeft geen stoomtijd of eindtemperatuur. Reken voor een thuisbereiding op ongeveer 45–60 minuten stomen als planningsschatting en controleer daarna het midden van een representatieve tamal met een schone voedselthermometer. Deze versie gebruikt 74 °C als voorzichtige veiligheidsgrens voor de compacte gemengde vulling. De tijd hangt af van de grootte van de pakketjes, de belading van de stoompan en de hitte. Noch de schatting, noch de temperatuur wordt aan de oorspronkelijke bron toegeschreven.
Extra water, maïsdeeg of rijst zijn niet voorgeschreven. Vervang de bakbanaanbasis niet door maïsdeeg en beschrijf het resultaat vervolgens als deze bereiding. Het boek vermeldt andere tamalvarianten met zeevruchten, maar deze versie blijft bij concha. Kokos, kaas en garnering zijn niet aan de bronformule toegevoegd. Voelt het deeg droog aan, gebruik dan een beetje van het opgevangen schelpdierkookvocht als redactionele aanpassing en gaar de pakketjes volledig.
Koel restjes snel terug in ondiepe bakjes, binnen twee uur na bereiding (binnen één uur als het warmer is dan 32 °C). Bewaar ze drie tot vier dagen bij maximaal 4 °C en verwarm het midden opnieuw tot 74 °C. Dit zijn huishoudelijke voedselveiligheidsinstructies en geen onderdeel van het historische recept. De bronnotitie en regionale scriptie staan in het bronnenregister van het project; de Engelse versie borgt dezelfde hoeveelheden en onzekerheden voor alle vertalingen.