Książka kucharska Ecuador Culinario opisuje „Tamal de concha criolla” wśród dań z Esmeraldas. Badanie Universidad de Las Américas dodatkowo przedstawia tamal jako potrawę z Bunche, często przygotowywaną przez kobiety z tej społeczności. Oba źródła wskazują zielonego plantana, posiekane małże concha, lokalne refrito criollo i gotowanie na parze w liściach bijao. Odrębne badanie USFQ identyfikuje chillanguę z Esmeraldas jako Eryngium foetidum, nazywane lokalnie także culantro de monte. Zachowano to lokalne przypisanie; danie nie jest przedstawiane jako przepis narodowy ani jedyny tamal z Esmeraldas.
Książka podaje osiem porcji po 220 g oraz wymienia osiem zielonych plantanów, 40 małży concha criolla, 120 g czerwonej cebuli, 90 g zielonej papryki, pastę z orzeszków ziemnych, sól, pieprz, kumin, pięć liści chillangui, 12 liści bijao i 45 ml oleju z achiote. Nie określa ilości pasty ani przypraw, wielkości plantanów, masy małży ani czasu gotowania na parze. Wartość 220 g to podana w książce podstawa porcji, a nie gwarantowana masa każdego pakiecika.
Źródło zaleca oczyścić i posiekać małże concha, zachowując ich płyn; zetrzeć plantana; przygotować refrito z oleju z achiote, cebuli i zielonej papryki; połączyć je ze startym plantanem, aż powstanie masa nadająca się do formowania; dodać małże i przyprawy; zawinąć w liście bijao i ugotować na parze. Pasta z orzeszków ziemnych jest na liście składników, ale książka nie podaje, kiedy ją dodać, ani jak wykorzystać zachowany płyn. W poniższej praktycznej instrukcji pasta jest stopniowo wmieszana, a przecedzony płyn dodawany tylko w razie potrzeby. Są to wyraźnie oznaczone uzupełnienia redakcyjne, a nie kroki wskazane w książce.
Nazwę „concha criolla” zachowano zgodnie ze źródłem. Regionalna praca dyplomowa opisuje małże jako concha prieta, ale źródło przepisu podaje tylko liczbę, bez szczegółów gatunku ani wielkości handlowej. Małże kupować u zatwierdzonego sprzedawcy owoców morza i potwierdzić ich gatunek oraz lokalny status sprzedaży. Przechowywać je w chłodzie i oddzielnie od żywności gotowej do spożycia; po kontakcie z nimi umyć przybory. W przypadku żywych muszli wyrzucić pęknięte lub martwe oraz te, które nie zamykają się po stuknięciu. Przepis zawiera małże i orzeszki ziemne, czyli alergeny.
Książka nie podaje czasu gotowania na parze ani temperatury po zakończeniu obróbki. W domowej kuchni zaplanować około 45–60 minut gotowania na parze, a następnie sprawdzić środek reprezentatywnego tamala czystym termometrem spożywczym. W tej wersji 74 °C przyjęto jako ostrożny punkt końcowy bezpieczeństwa dla zwartego, mieszanego farszu. Czas zależy od wielkości pakiecików, obciążenia wkładu do gotowania na parze i mocy grzania. Ani ten szacunek, ani temperatura nie są przypisywane oryginalnemu źródłu.
Przepis nie wymaga dodatkowej wody, masy kukurydzianej ani ryżu. Zastąpienie plantana masą kukurydzianą zmienia charakterystyczną podstawę i nie należy przedstawiać takiego wyniku jako tej potrawy. Książka wymienia także inne tamale z owocami morza, ale ta wersja pozostaje przy concha. Do receptury źródłowej nie dodano kokosa, sera ani dekoracji. Jeśli masa wydaje się sucha, użyć odrobiny zachowanego płynu z małży jako redakcyjnego dostosowania i upewnić się, że pakieciki całkowicie się ugotują.
Pozostałości szybko przełożyć do płytkich pojemników i schłodzić, nie później niż w ciągu dwóch godzin od ugotowania (w ciągu godziny, jeśli temperatura w pomieszczeniu przekracza 32 °C). Przechowywać w temperaturze do 4 °C przez trzy–cztery dni; środek porcji podczas odgrzewania doprowadzić do 74 °C. Są to domowe wskazówki dotyczące bezpieczeństwa żywności, a nie element historycznego przepisu. Zapis źródłowy i regionalna praca dyplomowa znajdują się w rejestrze źródeł projektu; wersja angielska stanowi punkt odniesienia dla tych samych miar i niepewności we wszystkich tłumaczeniach.