Bossam to koreański sposób podawania wieprzowiny: mięso gotuje się lub delikatnie dusi, kroi w cienkie plastry i stawia na stole z liśćmi kapusty oraz wyrazistymi dodatkami. Każdy sam przygotowuje mały zawijaniec, łącząc bogaty smak mięsa z elementami fermentowanymi, słonymi, pikantnymi lub chrupkimi. Dlatego bossam jest zarówno daniem, jak i wspólnym sposobem jedzenia przy stole.
Nazwa bywa łączona z zawijaniem i właśnie tak je się to danie: plaster mięsa kładzie się na liściu kapusty, dodaje trochę kimchi lub pasty, składa liść i zjada w kilku kęsach. Koreańskie restauracje mogą podawać bossam z doprawioną rzodkwią, surowymi ostrygami, słoną pastą krewetkową, sałatą albo kilkoma rodzajami kimchi. Wersje domowe również się różnią. Ten przepis skupia się na wieprzowinie, szybko marynowanej kapuście pekińskiej, baechu-kimchi i ssamjangu — fermentowanej paście sojowej z chili do maczania. Dodatki do bossamu różnią się zależnie od domu i restauracji, dlatego jeden zestaw nie opisuje wszystkich sposobów podania. W tym przepisie szybko marynowana kapusta pekińska pełni inną rolę niż baechu-kimchi: pierwsza jest lekko kwaśna i elastyczna, a kimchi wnosi fermentowaną ostrość. Ssamjang podaje się osobno, nie dodaje do wywaru. Rozdzielenie tych elementów pozwala zachować ich wyraźne smaki i samodzielnie zdecydować, ile sosu oraz kimchi trafi do każdego zawijasa.
Boczek wieprzowy wybrano ze względu na naprzemienne warstwy mięsa i tłuszczu. Długie, delikatne gotowanie zmiękcza mięso i wytapia część tłuszczu do wywaru, nie zmieniając tej metody w pikantne duszenie ani smażenie. W innych sprawdzonych wersjach używa się chudszej łopatki wieprzowej, ale proporcje i oczekiwana tekstura tutaj są dostosowane do świeżego, niepeklowanego boczku. Dwa kawałki o zbliżonej grubości zmieszczą się w garnku i powinny ugotować się mniej więcej w tym samym czasie.
Aromatyczny wywar jest celowo prosty. Doenjang wnosi fermentowany smak, a cebula, czosnek i imbir uzupełniają wieprzowinę, nie przykrywając jej smaku. Niewielka ilość cukru brązowego równoważy słoność pasty; wywar nie ma być słodki. Mięso powinno być w większości zanurzone, gotowane na małym ogniu i raz obrócone na początku. Mocne wrzenie może sprawić, że powierzchnia stanie się szorstka, a płyn zbyt szybko odparuje.
Kapustę przygotowuje się oddzielnie w prostej zalewie z octu, cukru i soli. Krótkie marynowanie nadaje liściom świeży, lekko doprawiony smak i elastyczność potrzebną do zawijania wieprzowiny. To wariant zastosowany w tym przepisie, a nie twierdzenie, że do każdego tradycyjnego bossamu używa się liści marynowanych w occie. Na innych koreańskich stołach pojawia się kapusta świeża lub solona, kimchi albo inne liście. Podczas marynowania trzymaj kapustę w lodówce; mięso można gotować równolegle.
Baechu-kimchi i ssamjang pozostają poza garnkiem, aby każda osoba mogła dobrać intensywność smaku zawijańca. Na początek podać niewielkie ilości: kimchi wnosi fermentowaną kwasowość i ostrość chili, a ssamjang jest gęsty, wyrazisty i słony. Wystarczy liść kapusty, plaster mięsa i odrobina jednego lub obu dodatków. Przepis nie zawiera surowych ostryg ani solonych krewetek spotykanych w niektórych wersjach; wymagają one osobnego zakupu i bezpiecznego obchodzenia się z nimi. Liście dobrze odcedź tuż przed podaniem, aby nadmiar zalewy nie rozwodnił półmiska. Ułóż kimchi i ssamjang w osobnych naczyniach, używając czystych łyżeczek do nakładania. Nie napełniaj liścia zbyt mocno: plaster mięsa i mała porcja dodatku łatwiej się zawijają i można je zjeść w kilku kęsach. Przygotowane w ten sposób porcje zachowują określone w przepisie składniki i ich ilości.
Najlepiej pokroić bossam tuż przed podaniem. Krótki odpoczynek pozwala sokom równomiernie się rozłożyć, a w tym czasie można odsączyć kapustę. Do ugotowanego mięsa użyj czystej deski i noża, nie powierzchni, na której leżała surowa wieprzowina. Krój w poprzek włókien na plastry dość cienkie, by dało się je zawinąć, ale nie tak cienkie, by się rozpadały. Podawaj ciepłe mięso z chłodną kapustą, kimchi i pastą, aby każdy sam składał kęsy przy stole.
Czas gotowania jest orientacyjny, ponieważ kawałki wieprzowiny różnią się grubością i kształtem. Delikatne gotowanie powinno zmiękczyć mięso, ale miękkość nie zastępuje kontroli temperatury. Wsuń czysty termometr z natychmiastowym odczytem do środka najgrubszego reprezentatywnego kawałka. Cały kawałek wieprzowiny powinien osiągnąć co najmniej 63 °C, a potem odpoczywać przez 3 minuty. Jeśli temperatura jest niższa lub mięso nadal jest twarde, włóż je z powrotem do wywaru i ponownie sprawdź. Surową wieprzowinę trzymaj z dala od dodatków gotowych do spożycia, marynowaną kapustę przechowuj w lodówce, a resztki szybko schłódź.