Tarcioki, czyli kluski scykane (bukty) z Podhala
Tarcioki to niewielkie kluski z surowych, tartych ziemniaków, przygotowywane na Podhalu. W regionie nazywa się je także kluskami scykanymi lub buktami. Startą masę odciska się z wody, ale płyn trzeba zachować: osiadająca na dnie skrobia wraca później do ziemniaków. Jajko, sól i skrobia ziemniaczana pomagają połączyć składniki; z masy formuje się krótkie, owalne kluski i gotuje.
Polska Lista Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi opisuje je jako jasnoszare, zwarte i sprężyste kluski o długości około 3–4 cm i szerokości około 1 cm. Danie wiąże się z podhalańskim rytmem zbioru ziemniaków jesienią oraz wybierania sadzeniaków na kolejną wiosnę. Często podaje się je ze skwarkami z wieprzowego tłuszczu. W tej domowej wersji dodatkiem są wędzony boczek i cebula.
Masa powinna być zwarta i utrzymywać kształt, ale nie przypominać puree z gotowanych ziemniaków. Odstaw odciśniętą wodę na 10 minut, aby biała skrobia opadła na dno. Ostrożnie zlej klarowny płyn znad osadu i wmieszaj skrobię z powrotem do ziemniaków. Dzięki temu wykorzystasz skrobię uwolnioną podczas tarcia. Ponieważ w masie jest surowe jajko, najpierw ugotuj jedną próbną kluskę i sprawdź, czy jej środek osiągnął co najmniej 71°C. Od przygotowania do podania zaplanuj około 70 minut.


