Gęś owsiana ostrzeszowska
Złocista pieczona gęś z Wielkopolski, podana z kaszą gryczaną z podrobami, kwaśnymi jabłkami i majerankiem.
Gęś owsiana ostrzeszowska jest związana z Ostrzeszowem i Wielkopolską. Nazwa odnosi się do tradycyjnego końcowego karmienia gęsi ziarnem, zwłaszcza owsem; nie oznacza, że do farszu dodaje się owies. Wpis na Liście Produktów Tradycyjnych opisuje pieczoną w całości gęś, zwykle ważącą przed pieczeniem 3–4 kg, o chrupiącej, złocistej do lekko brązowej skórce i soczystym mięsie.
W opisie wymieniono farsz z kaszy jęczmiennej lub gryczanej, mięsa i przypraw; typowy jest majeranek, a w niektórych wersjach także winne jabłka. Receptury domowe różniły się, a wpis nie określa stałych proporcji ani czasu pieczenia. Poniższy przepis to odważona, praktyczna wersja domowa, a nie odtworzenie receptury konkretnego zarejestrowanego producenta.
Aby gęś piekła się równomiernie, a kontrola temperatury była prostsza, pieczemy ją bez nadzienia w jamie brzusznej. Kaszę, cebulę i dokładnie ugotowane podroby przygotowujemy osobno i podajemy jako tradycyjny farsz. O gotowości decyduje termometr, nie sam czas ani kolor skórki.
