Arroz atollado to wilgotne danie ryżowe jedzone łyżką i kojarzone z Valle del Cauca w południowo-zachodniej Kolumbii. W regionalnych opisach wyróżnia je luźna, niemal risottowa konsystencja, odmienna od suchego pilawu. Ryż gotuje się w jednym garnku z mięsem, warzywami i przyprawionym płynem; skrobia zagęszcza bulion, a ziarna chłoną smak pozostałych składników. Gotowa potrawa powinna miękko spływać z łyżki: być kremowa i spójna, lecz nie rzadka jak zupa, z nadal rozpoznawalnymi ziarnami ryżu.
Nie ma jednej obowiązkowej kombinacji mięs i warzyw. W znanych wersjach z Valle del Cauca pojawiają się żeberka i mięso wieprzowe, longaniza lub chorizo, hogao, groszek i ziemniaki; inne przepisy dodają kurczaka, wykorzystują inny ryż albo kończą danie dojrzałym plantanem, chrupiącymi kawałkami wieprzowiny lub jajkiem. Ta wersja łączy oczyszczone żeberka i łopatkę wieprzową, udka kurczaka bez kości i skóry, świeżą longanizę oraz papa criolla lub małe żółte ziemniaki. Pomidory, żółta cebula, szczypior i czosnek tworzą solidną bazę hogao, a achiote i kumin dodają aromatu, nie tłumiąc smaku mięsa.
Kolejność ma znaczenie. Najpierw obsmaż kiełbasę i wieprzowinę, aby wydobyć ich smak; następnie przygotuj hogao i duś wieprzowinę do miękkości, zanim dodasz ryż oraz warzywa. Kurczak trafia do garnka w końcowej fazie gotowania ryżu, dzięki czemu pozostaje soczysty i nie spędza w garnku całego czasu duszenia. Trzymaj bulion gorący i dolewaj go stopniowo, gdy ryż wchłania płyn. Podawaj niedługo po zmięknięciu ziaren: arroz atollado gęstnieje podczas stania, ale odrobina odłożonego gorącego bulionu przywróci mu luźną konsystencję.