O potrawie Kurczak z megrelską adżiką
Pieczone udka bez kości ze świeżą pastą paprykowo-ziołową z Samegrelo
Udka kurczaka bez kości pieką się pod świeżą, grubo rozdrobnioną adżiką z czerwonej papryki, chili, czosnku, ziół i gruzińskich przypraw. To odmierzona domowa wersja przeznaczona do szybkiego przygotowania, nie jedyna ustalona receptura regionalna. Świeża pasta nie jest przetworem do przechowywania.
Adżika to wyrazista pasta paprykowa związana z zachodnią Gruzją, zwłaszcza z Samegrelo i Abchazją. Jej skład i ostrość zależą od domu i odmiany. Podstawę stanowią papryka, czosnek, sól i przyprawy, a niektóre wersje zawierają też zioła, orzechy lub nasiona. Źródła regionalne opisują adżikę jako dodatek do mięs i wspominają jej użycie w daniach z kurczaka. W tym przepisie pasta pokrywa pieczone mięso; dokładne proporcje i pieczenie w piekarniku to praktyczna domowa interpretacja, a nie jedyna udokumentowana receptura tradycyjna.
Pastę przygotowuje się tuż przed użyciem z czerwonej słodkiej papryki, czerwonego chili, czosnku, soli, liści kolendry, natki pietruszki, mielonej kolendry i kozieradki błękitnej. Powinna być wilgotna i grubo rozdrobniona, aby trzymała się mięsa. Pestki chili zostają dla średniej ostrości; ich usunięcie złagodzi smak bez zmiany odważonej masy. Aby ograniczyć również aromat chili, zastąp je taką samą ilością słodkiej papryki.
To nie kurczak tabaka, zwykle rozpłaszczany i smażony pod obciążeniem, ani czachochbili, czyli osobne danie duszone. To prosty pieczony kurczak z adżiką w stylu megrelskim. Ponieważ pasta jest świeża i niekonserwowana, zrób ją bezpośrednio przed marynowaniem, trzymaj kurczaka w lodówce i szybko upiecz.



