Sopa de quinua to szeroka hiszpańska nazwa zupy z komosą ryżową, a nie jedna stała receptura z Ekwadoru. Opisana tu wersja z wołowiną została przypisana wspólnocie Guadalupe w Ekwadorze w zbiorze przepisów z komosy. Znalazła się również w regionalnych materiałach FAO o tradycyjnej kuchni wysokich Andów. Osobne badanie Papieskiego Uniwersytetu Katolickiego w Ekwadorze wymienia zupę z komosy w dokumentacji kulinarnej kantonu Espejo w prowincji Carchi. Źródła potwierdzają związek potrawy z regionem andyjskim, ale nie dowodzą, że każda zupa nazywana sopa de quinua ma ten sam skład. Nie określają też tej receptury oficjalnym daniem narodowym.
Opublikowany wykaz składników jest krótki: komosa ryżowa, wołowina, marchewka, świeży zielony groszek, ziemniaki, cebula, czosnek, kolendra, sól oraz olej lub manteca de color. Komosa daje zupie wyczuwalne ziarna, a mięso i tłuszcz nadają wywarowi wyrazisty smak. Najpierw dodaje się marchewkę i groszek, potem ziemniaki, a posiekaną kolendrę na sam koniec. Gotowa zupa zachowuje całe ziarna i kawałki warzyw; nie jest gładkim kremem.
Przed gotowaniem opłucz komosę. Użyj drobnego sitka, żeby małe ziarna nie uciekły, a potem gotuj je osobno na małym ogniu przez podane w źródle 30 minut. Źródło nie mówi, czy po ugotowaniu należy odlać wodę ani kiedy połączyć komosę z wywarem wołowym. W tej domowej wersji zachowaj ugotowane ziarna i pozostały płyn z gotowania, a następnie dodaj je do zupy po zmięknięciu ziemniaków, przed kolendrą. To redakcyjne doprecyzowanie ułatwia wykonanie przepisu i nie zmienia pierwotnych składników ani ich ilości.
Źródło podaje 250 g wołowiny, ale nie wskazuje konkretnej części. Wybierz kawałek odpowiedni do duszenia i pokrój go w równą, małą kostkę. Oryginalna metoda każe gotować mięso z drobno posiekaną cebulą i czosnkiem w oleju lub manteca de color, a następnie przez 15 minut. W tej wersji najpierw podgrzewa się tłuszcz z aromatycznymi warzywami, potem dodaje mięso i wodę oraz utrzymuje lekkie wrzenie. Wołowina gotuje się dalej, gdy miękną warzywa, więc całkowity czas duszenia przekracza początkowe 15 minut.
Źródło podaje masę komosy, wołowiny, marchewki, groszku, ziemniaków i cebuli w gramach. Zachowujemy te wagi zamiast zastępować je równolegle wymienionymi miarami domowymi lub liczbą sztuk. Przy kolendrze podano 2 łyżeczki; tutaj zapisano tę ilość jako około 10 ml. Masa oleju lub manteca de color wynosi 30 g i pozostaje bez zmian, choć źródło podaje także miarę łyżkową. Wodę opisano jedynie jako potrzebną ilość, bez objętości. Początkowe 1,5 l i dodatkowe maksymalnie 500 ml do regulacji gęstości to praktyczny szacunek, a nie historyczna miara. Źródło nie określa liczby porcji, więc około czterech dużych porcji jest redakcyjną oceną opartą na ilości składników.
Gdy wołowina i warzywa powoli się gotują, komosa pozostaje w osobnym małym garnku. Ponieważ źródło nie wskazuje momentu połączenia obu części, dodaj ugotowaną komosę i pozostały płyn dopiero po zmięknięciu ziemniaków, ale przed kolendrą. Dzięki temu wiadomo, kiedy połączyć składniki, a komosa nie gotuje się znacznie dłużej niż wskazane 30 minut. Podane w źródle czasy gotowania komosy, mięsa i warzyw sumują się do około 90 minut. Czas dla ziemniaków jest szacunkowy, bo źródło zaleca gotowanie do miękkości, bez podania minut. Mycie i krojenie zajmuje około 20 minut. Pokrój ziemniaki na średnie kawałki i delikatnie mieszaj, gdy zmiękną; jeśli zupa zgęstnieje po odstawieniu, rozrzedź ją gorącą wodą.
Po dodaniu kolendry podawaj zupę na gorąco. Resztki szybko schłodź w płytkich pojemnikach i włóż do lodówki w ciągu dwóch godzin, a jeśli temperatura w pomieszczeniu przekracza 32 °C — w ciągu godziny. Zjedz je w ciągu 3–4 dni. Podczas odgrzewania sprawdź termometrem spożywczym, czy środek osiągnął 74 °C. Zalecenia dotyczące chłodzenia i odgrzewania wynikają z aktualnych zasad bezpieczeństwa żywności, a nie z historycznego przepisu. Strona opisuje udokumentowaną regionalną wersję i jasno oznacza praktyczne szacunki tam, gdzie źródło nie podaje wartości.