Ciorbă de praz is een Roemeense soep waarin prei de hoofdrol speelt. De naam laat zich niet helemaal vangen in het Nederlandse woord preisoep: ciorbă verwijst naar de zure soepfamilie van Roemenië. In deze afgewogen versie komen prei, wortel, pastinaak, knolselderij, aardappel en rijst samen in een lichte bouillon. Zuurkoolpekel zorgt voor een frisse, zure smaak. De soep is opgebouwd uit groente, rijst, olie, kruiden en water; vlees, ei en zuivel staan niet op de ingrediëntenlijst.
De regionale bronnen verbinden gerechten met prei aan Oltenië en noemen meerdere manieren om ciorbă zuur te maken. Sommige versies gebruiken borș, een gefermenteerde vloeistof van zemelen; andere gebruiken zuurkoolpekel en kunnen vlees bevatten. Die bereidingswijzen zijn niet onderling uitwisselbaar. Dit recept volgt de beschreven zuurkoolpekelvariant en legt de afgewogen hoeveelheden vast voor vier porties. Het is één praktische thuisversie, geen officiële of universele formule voor alle huishoudens in Oltenië of Roemenië.
De groentebasis vraagt om een rustige start. Fruit ui, wortel, pastinaak, knolselderij en paprika in een kleine hoeveelheid zonnebloemolie tot de ui glazig is. Laat de groenten zacht worden zonder ze te bruinen. Daardoor blijft de soep licht van kleur en houden de afzonderlijke groenten hun herkenbare smaak. Snijd de blokjes ongeveer even groot, zodat ze in hetzelfde tempo garen. De soep wordt niet gepureerd: aardappel en wortelgroenten blijven zichtbaar in de bouillon.
Voeg eerst aardappel en rijst aan het water toe. De aardappel krijgt een voorsprong om zacht te worden, waarna de rijst nog enkele minuten meekookt voordat de prei volgt. Deze volgorde is belangrijk: prei heeft minder tijd nodig en moet zacht worden zonder uiteen te vallen. Snijd de ringen daarom 8–10 mm breed en houd de pan op een rustige pruttel. Een harde kook kan de prei uit elkaar trekken en de bouillon troebel maken. Rijst neemt ook na het koken nog vocht op; houd de soep daarom eerder iets vloeibaarder.
Spoel prei zorgvuldig schoon voordat je haar snijdt. Zand blijft vaak tussen de lagen zitten, vooral bij het witte uiteinde. Halveer de stengels in de lengte en spoel de lagen onder stromend water. Gebruik het witte en malse lichtgroene gedeelte, maar verwijder het worteleinde en beschadigde buitenbladeren. Het groene deel is alleen geschikt voor de soep voor zover het mals is; harde bladeren zijn niet opgenomen in de hoeveelheid. Snijd de rest in gelijkmatige ringen voor een consistente garing.
Zuurkoolpekel verschilt per pot of bereiding in zuurheid en zoutgehalte. Verwarm de afgemeten hoeveelheid apart en roer die tegen het einde door de soep. Begin met 250 ml, proef en voeg alleen indien gewenst maximaal 50 ml extra toe. Zout de soep pas daarna. Als de smaak te zuur wordt, verdun die dan voorzichtig met heet water en proef na elke toevoeging. Voeg niet tegelijk extra pekel en water toe: pekel verandert zowel de zuurheid als het zoutgehalte, terwijl water alleen de concentratie verdunt.
Verse lavas en platte peterselie gaan er pas in nadat het vuur is uitgezet. Lavas heeft een uitgesproken, kruidige smaak; peterselie is frisser en vervangt lavas niet volledig. Hak beide kruiden fijn en roer ze door de hete soep. Laat de pan vervolgens vijf minuten staan, zodat de smaak van de pekel zich verdeelt en de rijst tot rust komt. Serveer de soep heet. Brood kan desgewenst apart worden gegeven, maar is geen onderdeel van de vastgelegde ingrediëntenlijst of portieberekening.
Bewaar restjes zorgvuldig, omdat de soep rijst bevat. Schep de soep binnen twee uur na bereiding in een ondiepe afsluitbare bak en zet die in de koelkast op maximaal 4 °C. Gebruik de restjes binnen drie tot vier dagen. Warm alleen de benodigde hoeveelheid op en roer tijdens het verwarmen; verhit de soep volledig tot 74 °C. Rijst neemt tijdens het bewaren bouillon op. Roer daarom zo nodig een beetje heet water door de soep en proef daarna opnieuw op zuur en zout. Opnieuw opwarmen verlengt de bewaartijd niet.