Rosero quiteño, Quito’nun bölgesel mutfak kültüründe yer alan bir içecektir. Quito’da rosero, geleneksel bir come y bebe içeceği olarak bilinir. İspanyolca ifade kelime anlamıyla “ye ve iç” demektir; içeceğin niteliğini de iyi anlatır. Bardağa dökülebilecek kadar akışkandır, ancak içindeki meyve ve pişmiş mısır taneleri kaşıkla yemeye yetecek kadar belirgindir. Bu tarifteki mote, kabuğu alınmış ve pişirilmiş mısır taneleridir. Karışımı tamamen pürüzsüz bir içeceğe çevirmeyin: sıvı, meyve parçaları ve mote ayrı dokular olarak kalmalıdır.
Bu tarif, Quito için hazırlanmış standart on porsiyonluk bir formülü izler. Quito’daki diğer rosero çeşitlerinde mote, chamburo, chilguacán, ishpingos, tarçın, karanfil ve agua carmelitana kullanılabilir. Buradaki formülde mevsimi dışında kalan chamburo yerine karambola kullanılır. Rosero Quito’ya özgü bölgesel bir içecektir; tek ve değişmez bir tarifi ya da resmî ulusal yemek statüsü yoktur.
Mote Chillo, içeceğe yumuşak ama hafif diri bir çiğneme dokusu verir; süzülmüş meyve suyundan ayrıldığı nokta budur. Tarif tablosundaki miktar, önceden pişirilip kabuğu alınmış mısır içindir; ıslatılmamış kuru mısırın ağırlığı değildir. Mısırı önce pişirip sonra ölçün. Ardından taneleri biraz küçültün, fakat püreye çevirmeyin. Taneler iri kalırsa her kaşıkta doku çok değişir; tamamen ezilirlerse sıvı, meyve ve mısır arasındaki fark kaybolur. Bu kısa hazırlık, porsiyonların hem içilebilir hem de kaşıkla yenebilir olmasına yardımcı olur.
Ananas ve babaco hem görünür meyve parçalarını hem de püre hâlindeki tabanı sağlar. Meyveleri pişirmeden önce bölüştürün: küp doğrayacağınız kısmı ayırın, kalan kısmı pişirin ve ezin. Karambolayı ayrı pişirin; yumuşasın ama şeklini kaybetmesin. Bu tarifte, mevsiminde bulunmayan chamburo yerine karambola kullanılır; iki meyveyi de zorunlu malzeme gibi listelemeyin. Çilekleri dilimleyip karışımın son aşamasına ekleyin ki renkleri ve biçimleri görülsün. Olgunluk derecesi lezzeti ve dokuyu etkiler; çok olgun meyve daha tatlı ve yumuşak bir püre oluşturabilir.
Malzeme tablosundaki toplam şeker miktarı yüksektir, ancak tarif bunu meyveleri pişirme ve sonradan tatlandırma arasında paylaştırmaz. Bu nedenle miktarı kendiliğinizden bölmeyin ve şekeri bir kerede eklemeyin. Meyveler pişerken küçük miktarlarda kullanın; bütün malzemeleri karıştırdıktan sonra tadına bakıp kalanını ayarlayın. Çok olgun meyve daha fazla tatlılık verirken daha ekşi meyveler ek ayar gerektirebilir. Bu, evde sonucu dengelemek için pratik bir yöntemdir; bu tarifte sabit bir oran olarak verilmez. Şeker miktarını doğru biçimde sunmak, belirsiz bir paylaştırmayı tarif formülüne mal etmekten daha güvenilirdir.
Yöntem portakal kabuğuyla aromalandırılmış sudan söz eder, ancak malzeme tablosu ne su hacmini ne de kabuk miktarını verir. Meyveleri pişirmeye yetecek kadar içilebilir su kullanın; ayrıca birkaç geniş kabuk şeridiyle hafif bir infüzyon hazırlayın. Suyu nazikçe ısıtıp tadına bakın. Uzun süre kaynatmak, kabuğun beyaz kısmındaki acılığı çıkarabilir. İnfüzyonu süzüp meyve tabanına azar azar ekleyin: karışım yudumlanacak kadar akışkan, kaşıkla yenebilecek kadar da yoğun kalmalıdır. Vanilya esansı meyvenin aromasını tamamlar; meyvenin yerini almamalıdır. Portakal kabuğunun beyaz kısmını mümkün olduğunca az kullanın. Meyve küplerini ve pişmiş mısır tanelerini önceden hazırlamak, son aşamada parçaların ezilmesini önler. Karışım soğudukça kıvamı değişebileceğinden infüzyonu azar azar ekleyin.
Meyve, püre, mote ve infüzyonu birleştirdikten sonra rosero içeceğini en az iki saat soğutun. Soğuk dinlenme aromaların birleşmesine yardımcı olur ve içeceğin beklenen servis sıcaklığını sağlar. Daha ağır parçalar dibe çökeceğinden porsiyonlamadan önce hafifçe karıştırın. Önceden soğutulmuş bardaklar veya küçük kâseler kullanın; her porsiyona hem sıvı hem meyve ve mote parçaları koyun. Formülde yer almayan bir süs eklemek gerekmez. Buz da kullanmayın; eriyen buz, bütün karışımı sulandırabilir. Sunumun önemli noktası, her servis kabında aynı dokuların bir arada bulunmasıdır.
Pişmiş mısır ve kesilmiş meyve içeren rosero içeceğini temiz, kapaklı bir kaba alıp gecikmeden soğutun. Büyük bir kabı servis boyunca masada bırakmayın; gereken porsiyonları alın ve kalanını buzdolabına geri koyun. Temiz servis gereçleri kullanın ve yerel gıda güvenliği rehberlerine uyun. Tarif bir saklama süresi belirtmediğinden belirli bir süre vaat edilmez. Soğuduktan sonra karışım koyulaşırsa biraz soğuk içme suyu veya portakal infüzyonu ekleyin ve karıştırın. Böylece hem içecek kıvamını hem de meyve ve mote parçalarının belirgin dokusunu koruyabilirsiniz.