Mandu (만두) to koreańskie nadziewane pierożki o różnych kształtach i sposobach przygotowania. Ta wersja, gunmandu (군만두), jest smażona na patelni, aż pierożki zrumienią się i staną się chrupiące. Nie są smażone w głębokim tłuszczu ani dogotowywane na parze pod przykryciem. Cienkie pszenne płaty skrywają farsz z mielonej wieprzowiny, tofu i warzyw. Z podanych proporcji powstaje około 40 sztuk, czyli cztery porcje. Do podania pasuje sos z sosu sojowego i octu ryżowego, z dymką, sezamem i opcjonalnym gochugaru.
Nazwa mandu obejmuje koreańskie nadziewane pierożki o różnych farszach i sposobach przygotowania. Tutaj wybrano wariant smażony na patelni, określany jako gunmandu. Skład farszu jest konkretny: wieprzowina z łopatki, czosnek, imbir, sos sojowy i prażony olej sezamowy, a także tofu, makaron ze skrobi batatowej, kiełki fasoli mung, cukinia, cebula i szczypiorek czosnkowy. To opis tej receptury, nie wszystkich odmian mandu. Zachowanie koreańskiej nazwy pomaga rozpoznać danie, a dopisek o patelni wyjaśnia technikę. Warto zachować tę różnicę także w opisie, ponieważ sama nazwa mandu nie określa sposobu obróbki.
Najważniejsze przy farszu jest ograniczenie nadmiaru wody. Najpierw usmażyć mięso z czosnkiem, imbirem, sosem sojowym, pieprzem i częścią oleju sezamowego, a potem odstawić do ostygnięcia. Cukinię i cebulę posolić, pozostawić na dziesięć minut, a następnie mocno odcisnąć. Kiełki krótko zblanszować i również odcisnąć. Tofu odsączyć i mocno docisnąć, natomiast ugotowany makaron dobrze odcedzić i pokroić na krótkie kawałki. Dzięki temu nadmiar płynu nie osłabi ciasta i nie utrudni zlepiania.
Dangmyeon to koreański makaron szklany wytwarzany ze skrobi batatowej. Po ugotowaniu staje się przezroczysty i sprężysty. Krótkie kawałki łatwiej połączyć z mięsem, warzywami i tofu niż długie nitki. Szczypiorek czosnkowy, po koreańsku buchu, ma długie, płaskie liście i wyraźny aromat czosnkowo-cebulowy; nie jest zwykłym szczypiorkiem. Do tej receptury użyć kiełków fasoli mung, a nie kiełków soi. Choć mogą wyglądać podobnie, są innymi składnikami i różnią się strukturą. Drobne posiekanie ziół ułatwia równomierne rozprowadzenie ich w farszu.
Okrągłe płaty mandu podczas lepienia trzymać pod przykryciem lekko wilgotnej ściereczki, aby brzegi nie wysychały. Nakładać niewielką porcję farszu na środek i nie brudzić nim brzegu, bo czysta krawędź lepiej się skleja. Zwilżyć ją wodą, złożyć płat na pół i docisnąć, wypychając powietrze. Powietrze lub farsz uwięziony w zlepieniu może spowodować rozklejenie. Zakładki są opcjonalne. Gotowe mandu ułożyć pojedynczą warstwą na czystym, suchym talerzu lub tacy i przykryć do czasu smażenia.
Rozgrzać cienką warstwę neutralnego oleju na patelni ustawionej na średnim ogniu. Ułożyć 6–8 mandu, zostawiając między nimi odstęp. Smażyć około 2 minuty, aż spód się zrumieni, następnie obrócić i smażyć jeszcze 3–4 minuty, obracając pierożki dla równomiernego zrumienienia boków. Sprawdzić środek pierwszej partii: farsz powinien być bardzo gorący, a wieprzowina osiągnąć co najmniej 71 °C. Powtórzyć z pozostałymi mandu. Patelnie i kuchenki nagrzewają się różnie, dlatego obserwować pierwszą partię i zmniejszyć ogień, jeśli spód ciemnieje zbyt szybko.
Sos łączy sos sojowy i ocet ryżowy z dymką oraz prażonym sezamem. Gochugaru jest opcjonalne i dodaje łagodnej ostrości. Sos podać osobno, aby można było maczać w nim mandu według uznania. Najlepszą teksturę mają tuż po usmażeniu, gdy spody pozostają chrupiące. Nieugotowane mandu można zamrozić w jednej warstwie, a po stężeniu przełożyć do szczelnego woreczka. Smażyć bez rozmrażania, doliczając dodatkowy czas i sprawdzając pierwszą partię.
Farsz zawiera mieloną wieprzowinę, dlatego stopień jej ugotowania sprawdzić czystym termometrem spożywczym; nie polegać wyłącznie na kolorze mięsa ani chrupkości ciasta. Mielona wieprzowina powinna osiągnąć co najmniej 71 °C. Sprawdzić środek kilku grubszych sztuk z pierwszej partii, a sondę i blat umyć po kontakcie z surowym mięsem. Ugotowane resztki schłodzić w płytkich pojemnikach w ciągu 2 godzin, albo w ciągu 1 godziny przy temperaturze otoczenia powyżej 32 °C. Przechowywać je w lodówce, w temperaturze nie wyższej niż 4 °C, przez 3–4 dni i podgrzać do 74 °C.