Japchae to koreańskie danie z przezroczystego, sprężystego makaronu dangmyeon ze skrobi batatowej, mięsa i warzyw. W tej wersji cienkie paski wołowiny i grzyby są marynowane, szpinak krótko blanszowany i doprawiany osobno, a pozostałe warzywa smażone po kolei. Na końcu składniki łączy się z makaronem, sosem sojowym i olejem sezamowym, a danie wykańcza cienkimi paskami żółtka oraz sezamem. Smak jest wytrawny z lekką słodyczą i wyraźnym aromatem sezamu; makaron pozostaje sprężysty. Skład japchae może się różnić, dlatego ten przepis przedstawia konkretną wersję z wołowiną i warzywami.
Dangmyeon to koreańska nazwa makaronu skrobiowego; w tym daniu używa się suszonego makaronu ze skrobi batatowej. Nie jest to makaron ryżowy ani pszenny. Encyklopedia kultury koreańskiej podaje, że historyczne odmiany japchae istniały przed dodaniem dangmyeon; makaron skrobiowy stał się częścią dania na początku XX wieku. Współczesnego japchae z makaronem szklanym nie należy więc opisywać tak, jakby wszystkie historyczne wersje zawierały makaron. Grubość i czas gotowania dangmyeon zależą od produktu, dlatego miarodajna jest instrukcja na opakowaniu.
Osobne przygotowywanie składników wymaga więcej pracy niż smażenie wszystkiego na jednej patelni, ale pozwala dopasować czas do każdego produktu. Suszone shiitake moczy się, aż zmiękną, po czym usuwa się twarde trzonki i kroi kapelusze. Wołowinę i grzyby łączy się z sosem sojowym, czosnkiem, cukrem, pieprzem i olejem sezamowym. Przykrytą miskę trzyma się w lodówce podczas przygotowań; surowej wołowiny nie pozostawia się na dłużej w temperaturze pokojowej.
Dekorację przygotowuje się z samego żółtka: cienko rozprowadza się je na patelni, ścina, studzi i kroi w wąskie paski. Wyłączenie palnika przed wlaniem jajka pozwala mu ściąć się w cieple resztkowym, dzięki czemu placek pozostaje cienki. Białko nie jest potrzebne do tej dekoracji, można je zachować do innego dania i szybko schłodzić. Szpinak blanszuje się tylko do lekkiego zwiędnięcia, od razu płucze zimną wodą i dokładnie odciska. Nadmiar wody mógłby zawilgocić makaron, a krótkie blanszowanie zachowuje delikatność liści.
Żółtą cebulę, dymkę, marchew i grzyby kroi się na podobnej długości kawałki, wygodne do jedzenia z makaronem. Cebulę smaży się, aż lekko się zeszkli, pieczarki do miękkości, a marchew i opcjonalną paprykę tylko krótko na gorącej patelni. Warzywa mają różny czas smażenia i oddają różną ilość wody. Krótkie smażenie każdego osobno pomaga zachować ich kolor i strukturę. Gotowe składniki trafiają do dużej miski. Surowe mięso i używane przy nim przybory pozostają oddzielone od gotowych produktów.
Dangmyeon gotuje się we wrzątku zgodnie z instrukcją na opakowaniu, aż stanie się przezroczysty i sprężysty. Po dokładnym odcedzeniu kroi się go na czystej desce na krótsze kawałki. Ciepły makaron miesza się z częścią oleju sezamowego, sosu sojowego i cukru. Dzięki temu przyprawy rozprowadzają się równomiernie, a nitki mniej się sklejają. Marynowaną wołowinę z shiitake smaży się na czystej, gorącej patelni do pełnego usmażenia. Najgrubszy pasek sprawdza się termometrem; po osiągnięciu 63 °C mięso odpoczywa 3 minuty. To kryterium bezpieczeństwa, którego nie zastępuje ocena koloru.
Ugotowany makaron, jajko, warzywa i wołowina są produktami łatwo psującymi się. Po kontakcie z surowym mięsem lub jajkiem należy umyć ręce, powierzchnie i przybory; naczynia po surowej wołowinie nie używa się do gotowych składników. Resztki chłodzi się w lodówce w ciągu 2 godzin, a jeśli temperatura otoczenia przekracza 32 °C — w ciągu 1 godziny. Przechowuje się je w płytkim, przykrytym pojemniku w temperaturze do 4 °C i zjada w ciągu 3–4 dni. Resztki podgrzewa się do 74 °C. Makaron jest najbardziej sprężysty tuż po wymieszaniu; po schłodzeniu może stwardnieć. Podczas podgrzewania można delikatnie rozdzielić go na patelni z odrobiną wody. Gotowego dania nie pozostawia się na stole przez cały długi posiłek.
Porcja wystarcza na cztery przekąskowe porcje. Wołowina wnosi wyrazisty smak, shiitake głębszy aromat grzybów, a pieczarki są łagodniejsze. Szpinak, marchew, żółta cebula i dymka zapewniają różne kolory oraz tekstury. Czerwona papryka jest opcjonalna. Pominięcie mięsa, zastąpienie go wieprzowiną lub owocami morza czy przygotowanie składników w jednym garnku tworzy odrębną wersję, a nie niezauważalną zmianę tego przepisu. Oddzielne przygotowanie ułatwia kontrolę nad stopniem usmażenia, a końcowe mieszanie pozwala równomiernie doprawić składniki tuż przed podaniem.