Dwaejigukbap (돼지국밥) to koreańska zupa ryżowa z wieprzowiną, szczególnie kojarzona z Pusanem. Ryż może być już w bulionie albo podany osobno. W tej domowej wersji najpierw nakłada się ryż do miski, układa na nim cienkie plastry wieprzowiny i zalewa gorącym bulionem. Szczypiorek czosnkowy, solone krewetki i ostra pasta z gochugaru podawane są osobno, aby każdy mógł sam dopasować smak zupy.
Dwaejigukbap nie ma jednego określonego rodzaju bulionu. Koreańskie materiały opisują mętny wywar długo gotowany na kościach wieprzowych, półklarowny bulion z głowizny i podrobów oraz klarowny wywar przygotowany z samego mięsa. Wybrane angielskie źródło domowe nie wymaga całodziennego gotowania kości: łopatkę wieprzową ze skórą gotuje się w wodzie z aromatycznymi dodatkami. Podane czasy i ilości dotyczą właśnie tej wersji z łopatką. Źródła kulturowe pomagają opisać danie i jego związek z Pusanem, ale nie zastępują zatwierdzonej receptury.
Mięso najpierw blanszować przez 5 minut i opłukać. Następnie gotować przez 1½ godziny w 3 l świeżej wody z czosnkiem, dymką, cebulą, ziarnami pieprzu, imbirem i solą. Pierwsze zagotowanie i opłukanie pomaga usunąć pianę oraz szumowiny, które wydzielają się z mięsa. Potem przykryć garnek i gotować na małym ogniu, aż łopatka zmięknie. Źródło przewiduje 1–1,2 kg łopatki wieprzowej ze skórą na 2–3 porcje. Ta hojna ilość mięsa pochodzi z wybranej wersji i pozostaje bez zmian.
Osobna czerwona pasta składa się z posiekanego czosnku, soli, gochugaru, mirin i jasnego sosu sojowego. Mirin pozostaje w paście i nie jest gotowane z bulionem. Zawiera alkohol, dlatego nie należy opisywać dania jako bezalkoholowego ani twierdzić, że cały alkohol odparowuje podczas gotowania. Sprawdzić etykietę sosu sojowego pod kątem soi i pszenicy. Solone krewetki podawane do zupy zawierają skorupiaki. Źródło nie określa ilości ryżu, szczypiorku czosnkowego ani solonych krewetek.
Po ugotowaniu wyjąć mięso i usunąć z bulionu aromatyczne dodatki. Spróbować wywaru, w razie potrzeby dosolić i utrzymywać go w wysokiej temperaturze. Przed krojeniem odstawić mięso. Termometrem sprawdzić, czy w najgrubszej części osiągnęło co najmniej 63 °C, a następnie pozostawić je na co najmniej 3 minuty. Sam kolor nie jest kryterium bezpieczeństwa. Długie gotowanie zmiękcza łopatkę, natomiast pomiar temperatury to osobna kontrola bezpieczeństwa całego kawałka wieprzowiny.
Każdą miskę zacząć od ryżu, ułożyć na nim plastry mięsa i wlać tyle gorącego bulionu, aby przykrył składniki. Na wierzch nałożyć posiekany szczypiorek czosnkowy. Solone krewetki i pastę z gochugaru podać osobno. Najpierw spróbować bulionu, a potem stopniowo dodawać przyprawy. Pasta wnosi ostrość chili, czosnek, sos sojowy i mirin, a krewetki słony morski smak. Warto zachować wyraźny układ dania: wieprzowina, ryż, bulion i dodatki do doprawienia przy stole.
W źródle małe ilości podano w amerykańskich łyżkach stołowych i łyżeczkach. Zastosowano projektowe przeliczenie objętości: 1 łyżka stołowa to 15 ml, a 1 łyżeczka to 5 ml; ⅓ łyżeczki soli to około 1,7 ml. Źródło nie podaje masy tej soli. Nie określa też ilości ryżu, szczypiorku czosnkowego ani solonych krewetek, dlatego nie dopisano ich wagi ani porcji. Nie zakłada się również, że cała podana ilość mięsa trafi do jednej miski.
Przygotowanie zajmuje według szacunku 15 minut, a czas gotowania ze źródła wynosi 100 minut, co daje łącznie 115 minut. Większość czasu przypada na gotowanie pod przykryciem na małym ogniu. W tym czasie można wymieszać pastę; ryż należy przygotować osobno, ponieważ źródło nie określa ani jego ilości, ani sposobu gotowania. Technika jest prosta, ale trzeba zaplanować długi czas gotowania, ostrożnie obchodzić się z gorącym bulionem i surowym oraz ugotowanym mięsem, a także przygotować osobne dodatki do misek.
Danie zawiera wieprzowinę i alkohol z mirin. Sos sojowy może zawierać soję i pszenicę (gluten), a solone krewetki zawierają skorupiaki; sprawdzić etykiety konkretnych produktów. Przy podawaniu osobie z alergią zapobiec zanieczyszczeniu krzyżowemu. Używać czystych, osobnych powierzchni i przyborów do surowego i ugotowanego mięsa, a po kontakcie z surową łopatką umyć ręce. To praktyczna domowa wersja Dwaejigukbap z bulionem z łopatki, a nie twierdzenie, że wszystkie lokale w Pusan stosują tę samą część mięsa, bulion, pastę lub sposób podania ryżu.