Andong jjimdak to koreańskie danie z kurczaka duszonego w sosie sojowym z warzywami i przezroczystym, sprężystym makaronem skrobiowym. Koreańska Organizacja Turystyczna łączy rozpoznawalną wersję z restauracją na Starym Targu w Andongu i datuje jej pojawienie się na lata 80. XX wieku. Ten domowy wariant zachowuje charakterystyczne składniki: kurczaka z kością, ziemniaki, kilka warzyw i dangmyeon w sosie z czosnkiem oraz imbirem. Skład i poziom ostrości różnią się między lokalami, dlatego poniższy przepis jest precyzyjnie odmierzoną wersją do przygotowania w domu, a nie jedyną historyczną recepturą.
Nazwa wskazuje na Andong, a jjim określa koreańską kategorię potraw przygotowywanych przez duszenie lub gotowanie na parze. Danie jest sycące i pełne sosu, ale jego historii nie należy wyolbrzymiać: VISITKOREA datuje rozpoznawalną wersję targową na lata 80. XX wieku. Różni się ona od jjorimdak, pokrewnej potrawy z Andongu duszonej dłużej, aż sos w dużej mierze się zredukuje, oraz od dakgalbi, pikantnego dania z kurczaka smażonego związanego z Chuncheon. Podobny rozmiar kawałków pomaga równomiernie je ugotować; pozostawić kości w mięsie i ich nie przecinać.
Ta wersja jest przeznaczona dla czterech osób i nie zakłada, że każda restauracja stosuje ten sam kawałek mięsa lub zestaw warzyw. Udka ze skórą i kością pozostają soczyste podczas duszenia pod przykryciem i nadają sosowi pełniejszy smak. Ziemniaki wchłaniają część przypraw, a kapusta, marchew i shiitake wnoszą różne tekstury, nie przytłaczając kurczaka ani makaronu. Pokrojenie warzyw przed końcem moczenia makaronu pozwala spokojnie wykonać kolejne etapy i dodać składniki we właściwej kolejności.
Dangmyeon to przezroczysty, sprężysty makaron wytwarzany ze skrobi ze słodkich ziemniaków. Przed dodaniem do sosu trzeba go namoczyć w zimnej wodzie. Najpierw rozpocząć moczenie, potem wymieszać sos i przygotować warzywa. Makaron dodać pod koniec: szybko wchłania płyn, więc wrzucony zbyt wcześnie może nadmiernie napęcznieć i sprawić, że w garnku zabraknie sosu. Odmierzona ilość wody tworzy odpowiednią bazę do duszenia kurczaka i warzyw, zanim dołączy do nich makaron.
Sos łączy sos sojowy, czosnek, imbir, wino ryżowe i syrop ryżowy, a brązowy cukier oraz odmierzona ilość gochugaru dodają łagodnej ostrości. Zawartość soli w sosach sojowych zależy od marki, dlatego użyć podanej ilości i nie dosypywać soli bez mierzenia. Wino ryżowe jest składnikiem alkoholowym; przepis nie obiecuje, że gotowanie usuwa cały alkohol. Ilość chili można zmienić jedynie w świadomie łagodniejszym lub ostrzejszym wariancie domowym. Na pierwszy raz zachować podaną miarę, ponieważ ostrość i kolor gochugaru zależą od produktu.
Przed duszeniem obsmażyć kurczaka w garnku, aby zyskał kolor i głębszy smak. Gdy sos, ziemniaki i cebula zaczną się gotować pod przykryciem, utrzymywać średnie grzanie, tak aby płyn gotował się równomiernie i nie odparował zbyt szybko. Marchew, kapustę i shiitake dodać później, ponieważ potrzebują mniej czasu. Delikatnie obracać kawałki, by zachowały kształt, gdy ziemniaki miękną. Jeśli garnek jest przepełniony, obsmażać kurczaka partiami: powierzchnia powinna się rumienić, a mięso na tym etapie ma pozostać tylko częściowo ugotowane.
Na ostatnie minuty wmieszać odsączony makaron i unosić go w sosie, aż będzie błyszczący i miękki. Czystym termometrem sprawdzić najgrubszą część uda z dala od kości; drób musi osiągnąć 74 °C. Jeśli któryś kawałek ma niższą temperaturę, przykryć garnek, dalej dusić i ponownie zmierzyć. Sam kolor nie potwierdza bezpieczeństwa kurczaka. Po kontakcie sondy z surowym lub niedogotowanym mięsem umyć ją i zdezynfekować. Nie dotykać kości podczas pomiaru, bo może zafałszować odczyt. Podany czas jest orientacyjny, ale wymagana temperatura pozostaje taka sama.
Podawać potrawę na gorąco na szerokim półmisku lub w garnku ustawionym na stole, tak aby wokół kurczaka były widoczne makaron i warzywa. Makaron nadal wchłania sos, dlatego najlepiej podać danie krótko po przygotowaniu. Resztki przełożyć do płytkich pojemników i schłodzić w lodówce w ciągu 2 godzin, a gdy temperatura otoczenia przekracza 32 °C — w ciągu 1 godziny. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 4 °C przez 3–4 dni; przy odgrzewaniu podgrzać do 74 °C. Szerokie naczynie ułatwia nakładanie, ale garnek można postawić na stole, jeśli jest do tego przeznaczony.