Bolón de verde con queso to danie z ekwadorskiego wybrzeża, przygotowywane z zielonych plantanów i świeżego sera. Słowo „verde” odnosi się do zielonego, skrobiowego owocu, a bolón opisuje zwartą, okrągłą formę. Ekwadorskie źródła kulinarne odnotowują osobne wersje z serem, z chicharrón oraz mieszane. Ten przepis dotyczy wariantu wyłącznie serowego: do masy nie dodaje się wieprzowiny. Źródła turystyczne i kulinarne wiążą bolón z tradycją regionu Costa, ale nie ustanawiają go oficjalnym daniem narodowym ani jedną recepturą obowiązującą w całym kraju.
Proporcje oparto na przepisie Papieskiego Katolickiego Uniwersytetu Ekwadoru (PUCE): trzy zielone plantany, 100 g sera, sól, niewielka ilość cebuli i olej. Osobna karta Universidad de las Américas również wymienia bolón de verde con queso, a przepis Universidad de Especialidades Espíritu Santo podaje świeży ser criollo z zielonymi plantanami. Materiały potwierdzają nazwę serowej wersji, lecz ilości i szczegóły różnią się między źródłami. Cztery plantany i pozostałe ilości w tym przepisie stanowią proporcjonalnie dostosowaną wersję do przygotowania w domu, a nie deklarowaną recepturę kanoniczną.
Wybierać jędrne plantany całkowicie zielone. Żółte plamy oznaczają dojrzewanie: owoc staje się słodszy i miększy, przez co nie daje tak wytrawnej, skrobiowej masy. Naciąć skórkę wzdłuż i zdjąć ją przed pokrojeniem miąższu na równe kawałki. Gotowanie z solą i niewielką ilością cebuli odzwierciedla metodę PUCE i równomiernie zmiękcza owoce. Cebula aromatyzuje wodę; po ugotowaniu należy ją wyjąć, aby jej smak nie zdominował plantanów ani nie utrudnił zwartego formowania bolones.
Odcedzić plantany, gdy nóż łatwo wchodzi w najgrubsze kawałki. Rozgniatać je, póki są gorące, ponieważ skrobia tężeje w miarę stygnięcia. Solidny tłuczek lub drewniany ubijak pozwala uzyskać spójną masę bez zamieniania jej w gładkie purée. Świeże sery różnią się wilgotnością i słonością, dlatego ser należy pokruszyć lub zetrzeć i stopniowo wmieszać. Masa powinna trzymać się po ściśnięciu, ale pozostać miękka. Jeżeli jest sucha lub pęka, dodać łyżkę zachowanej gorącej wody z gotowania; przy zbyt luźnej masie odczekać chwilę, aby uszła para, zanim zacznie się formowanie.
W tej wersji ser miesza się z plantanami, zgodnie ze źródłową metodą, w której ugotowany zielony owoc rozgniata się z queso. W innych opublikowanych instrukcjach z masy formuje się zagłębienie, wkłada ser do środka i zamyka kulę, uzyskując wyraźniejsze serowe wnętrze. Obie metody są spotykane, ale tutaj ser rozprowadza się równomiernie, aby każdy bolón miał podobny smak i strukturę. Niewielka ilość miękkiego masła to dodatek redakcyjny, który wygładza i wzbogaca masę; lista składników PUCE go nie wymaga.
Uformować ciepłą masę w cztery równe, zwarte kule i zamknąć pęknięcia, zanim trafią na patelnię. Użyć jedynie cienkiej warstwy neutralnego oleju i średniego ognia. Celem jest zrumienienie kilku stron przy zachowaniu gorącego, miękkiego środka. Na zbyt chłodnej patelni plantany mogą wchłonąć olej, a na zbyt gorącej powierzchnia ściemnieje, zanim środek się ogrzeje. Delikatnie obracać każdy bolón cienką łopatką lub łyżką cedzakową dopiero wtedy, gdy zrumieniona strona się zetnie. Zostawić między kulami miejsce, aby można je było swobodnie obrócić bez rozrywania.
Bolón często je się na sycące śniadanie lub przekąskę w regionie wybrzeża, choć dodatki zależą od domu. Osobno można podać jajko sadzone, ají i kawę; żaden z tych dodatków nie należy do serowej masy z tego przepisu. Podawać bolones niedługo po zrumienieniu, gdy najlepiej czuć kontrast między skórką a miękkim środkiem. Resztki szybko schłodzić i wstawić do lodówki w płytkim, przykrytym pojemniku; zużyć w ciągu trzech–czterech dni i odgrzać tak, aby środek osiągnął 74 °C. Warto obracać kule ostrożnie, ponieważ rozgrzana masa jest miękka, a dopiero zrumieniona skórka pomaga utrzymać kształt. Jeśli patelnia jest pełna, pracować partiami i nie ściskać kul łopatką; ich powierzchnia ma się rumienić, a nie rozpadać. Warto obracać kule ostrożnie, ponieważ rozgrzana masa jest miękka, a dopiero zrumieniona skórka pomaga utrzymać kształt. Jeśli patelnia jest pełna, pracować partiami i nie ściskać kul łopatką; ich powierzchnia ma się rumienić, a nie rozpadać. Po smażeniu odłożyć bolones na tackę wyłożoną papierem, aby pozbyć się jedynie nadmiaru tłuszczu, bez długiego studzenia. To regionalna wersja i praktyczna metoda domowa, a nie deklaracja jednolitego standardu krajowego.