Pokrój, zblanszuj i dopraw kozinę
Pokrój mięso na kawałki 4–5 cm, używając osobnej deski. Blanszuj 3 minuty we wrzątku, odcedź i wylej wodę. Osusz, dopraw posiekanym czosnkiem, większością soli i pieprzem. To metoda kucharza Patricio Izy.
Koźlina mięknie w sosie z pomidorów, achiote, chichy de jora i tamaryndowca. Podawaj z żółtym ryżem, smażonym dojrzałym plantanem i awokado.
Seco de chivo z tamaryndowcem z Santa ElenaKozina mięknie w sosie z achiote, pomidorów, chichy de jora i tamaryndowca. Wersja z Muey jest regionalna; Quito ma własny lokalny kontekst tego dania.
Seco de chivo należy do kilku tradycji kulinarnych Ekwadoru. Projekt klasyfikuje je regionalnie: Asociación de Chefs del Ecuador dokumentuje wersję z tamaryndowcem z Muey w Santa Elena, a Quito Turismo wymienia je wśród emblematycznych dań głównych stolicy. Źródła pokazują lokalne tożsamości, nie jeden standard krajowy.
Ten przepis podąża za kucharzem Patricio Izą z Muey: koźlina dusi się z refrito, chichą de jora, tamaryndowcem, wodą, kolendrą i chili. Źródło podaje 600 g mięsa i zaleca dolewać płynu w razie potrzeby. Warzywną bazę miksuje się i przecedza, tworząc gładki sos wokół całych kawałków.
Kwaśny płyn różni się regionalnie. Tradycyjna jest chicha de jora, ale inne nadmorskie wersje używają piwa, a część przepisów soku z naranjilli. Ten garnek łączy chichę i tamaryndowiec jak u Izy. Jeśli podmienisz płyn, oznacz wariant i spróbuj sosu po redukcji przed dodaniem panele.
Długie duszenie pasuje do chudej, czasem twardej koziny. Krótko ją zblanszuj, potem dopraw czosnkiem, solą i pieprzem. Refrito zmiękcza czerwoną cebulę, seler, zieloną paprykę i pomidor w oleju z achiote; kumin, ziele angielskie i panela równoważą tamaryndowiec.
Utrzymuj łagodne pyrkanie bez gwałtownego wrzenia. Obracaj mięso i dolewaj trochę gorącej wody, gdy płynu ubywa. Źródło każe gotować do miękkości, więc dwie godziny to wskazówka. USDA FSIS podaje 62,8 °C (145 °F) dla kawałków kozy i 3 minuty odpoczynku; duś dalej do miękkości.
Wyjmij mięso przed zmiksowaniem i przecedzeniem warzyw. Gorący płyn może wytworzyć ciśnienie w blenderze: miksuj małe porcje z otwartym odpowietrznikiem i ściereczką na pokrywce lub użyj blendera ręcznego. Seco to soczysty gulasz ze zredukowanym sosem, nie suche mięso.
Podawaj z żółtym ryżem, smażonym dojrzałym plantanem i awokado, zgodnie ze źródłem z Santa Elena. Quito ma także udokumentowaną tożsamość lokalną. Pochodzenie nazwy jest sporne: El Universo przytacza starsze zapisy niż popularna historia o angielskim „second”, więc nie przedstawiamy jej jako faktu.
Surową kozinę trzymaj z dala od gotowych dodatków i mierz najgrubszy kawałek, omijając kość. Resztki włóż do płytkich pojemników i lodówki w ciągu 2 godzin; zjedz w 3–4 dni i odgrzej do 74 °C (165 °F). To wersja Santa Elena/Muey z odrębnym kontekstem Quito, nie uniwersalna formuła krajowa.
Pokrój mięso na kawałki 4–5 cm, używając osobnej deski. Blanszuj 3 minuty we wrzątku, odcedź i wylej wodę. Osusz, dopraw posiekanym czosnkiem, większością soli i pieprzem. To metoda kucharza Patricio Izy.
Rozgrzej oba oleje w ciężkim garnku na średnim ogniu. Dodaj cebulę, seler i paprykę; smaż 5–7 minut. Dodaj resztę czosnku, kumin i ziele angielskie na 30 sekund, potem pomidory i panelę. Zmiękcz pomidory, nie przypalając czosnku ani achiote.
Dodaj kozinę i obtaczaj w refrito 3–4 minuty. Wlej chichę, sok z tamaryndowca i wodę. Dodaj kolendrę oraz pieczone chili. Zeskrob dno, doprowadź do lekkiego wrzenia i zmniejsz ogień; płyn powinien częściowo przykrywać mięso.
Przykryj, zostawiając małą szczelinę, i duś łagodnie około 2 godzin. Od czasu do czasu obróć mięso; dolej trochę gorącej wody, jeśli przestanie być częściowo przykryte. Sprawdź 62,8 °C (145 °F) w najgrubszym kawałku i odstaw na 3 minuty; duś dalej, aż będzie miękkie pod widelcem.
Przełóż mięso na ciepły talerz i luźno przykryj. Wyjmij kolendrę i spróbuj chili przed blendowaniem. Poczekaj, aż płyn przestanie bulgotać. Blenduj małymi porcjami z otwartym odpowietrznikiem i ściereczką na pokrywce albo użyj blendera ręcznego; przecedź do garnka.
Włóż mięso i soki z talerza do przecedzonego sosu. Gotuj bez pokrywki 8–10 minut, aż sos oblepi łyżkę, ale pozostanie wilgotny. Dopraw solą, pieprzem lub panelą; dodaj kolendrę. Zostaw mięso w gorącym sosie na co najmniej 3 minuty.
Podawaj kozinę z gorącym żółtym ryżem, smażonym dojrzałym plantanem i awokado. Gulasz i ryż schłodź osobno w płytkich pojemnikach w ciągu 2 godzin; zjedz w 3–4 dni i odgrzej do 74 °C (165 °F).
Kawałki 4–5 cm gotują się równomiernie i łatwo je wyjąć przed miksowaniem sosu.
Odcedź i osusz mięso przed doprawieniem.
Umiarkowany ogień zmiękcza kozinę i nie odparowuje sosu zbyt szybko.
Mięso powinno być częściowo przykryte, a sos redukuj pod koniec.
Rób małe porcje, otwórz odpowietrznik i przykryj pokrywkę ściereczką.
Kwaśność się koncentruje; na końcu dostosuj sól, panelę lub chili.
Stowarzyszenie kucharzy opisuje piwo jako nowoczesną nadmorską alternatywę i wspomina sok z naranjilli. Wybierz tylko jeden zamiennik i nazwij to regionalnym wariantem.
Ten przepis już używa tamaryndowca z Muey. Udokumentowany wariant z Quito używa naranjilli i piwa; nie podmieniaj po cichu obu płynów.
Źródło podaje żółty ryż, smażony dojrzały plantan i awokado. W innych regionach serwuje się też jukę lub ziemniaki.
| Problem | Co zrobić |
|---|---|
| Mięso nadal jest twarde | Duś dalej na małym ogniu, dolewając odrobinę gorącej wody, aż zmięknie. |
| Sos jest zbyt kwaśny | Dodaj trochę gorącej wody, spróbuj i dosyp panelę tylko małymi szczyptami. |
| Refrito się przypaliło | Zacznij od nowa na średnio-małym ogniu; zmiękcz warzywa przed czosnkiem i pomidorem. |
| Sos jest za rzadki po przecedzeniu | Gotuj bez pokrywki kilka minut i mieszaj dno. |
| Sos jest tłusty | Zbierz widoczny tłuszcz przed lub po przecedzeniu. |
| Gorący sos pryska w blenderze | Poczekaj, aż przestanie wrzeć, miksuj małymi porcjami z wentylacją lub użyj blendera ręcznego. |
| Oryginalny składnik | Praktyczny zamiennik | Co się zmienia |
|---|---|---|
| Chicha de jora | Piwo lub przecedzony sok z naranjilli | Oba występują w innych regionalnych wersjach; podmieniaj tylko jeden płyn naraz. |
| Sok z tamaryndowca | Sok z naranjilli | Zmienia profil regionalny; podstawowy przepis zachowuje tamaryndowiec z Muey. |
| Olej neutralny i achiote | Gotowy olej z achiote | Użyj niesolonego oleju barwionego annatto i zmniejsz ilość dodatkowego oleju neutralnego. |
| Koźlina | Kawałki łopatki jagnięcej | Praktyczny zamiennik, ale opisz jako wariant jagnięcy, nie seco de chivo. |
To ekwadorski gulasz z koźliny długo duszonej. Wersja z Muey w Santa Elena używa tamaryndowca i chichy de jora.
Jest znane w Ekwadorze i ma lokalne wersje, m.in. Santa Elena/Muey i Quito. Źródła nie ustalają jednego standardu krajowego.
Opublikowany przepis Patricio Izy używa koziny, refrito, chichy, tamaryndowca, kolendry i chili, z żółtym ryżem, plantanem i awokado.
Tak, jako osobny wariant. Inne regionalne przepisy używają piwa lub naranjilli; wybierz jedną alternatywę.
Wyróżnia przygotowanie Muey/Santa Elena opisane przez stowarzyszenie kucharzy i mapę gastronomiczną.
Powinna być miękka pod widelcem. USDA FSIS zaleca co najmniej 62,8 °C (145 °F) dla kawałków i 3 minuty odpoczynku.
Metoda Izy zamienia ugotowane warzywa w gładki sos wokół mięsa. Gorący płyn miksuj małymi porcjami z wentylacją.
Nie, to soczysty gulasz ze zredukowanym sosem. Pochodzenie nazwy jest sporne i tu nie jest podane jako pewnik.
Źródło z Muey zaleca żółty ryż, dojrzały smażony plantan i awokado; inne regiony podają jukę lub ziemniaki.
Schłodź gulasz i ryż osobno w 2 godziny, zjedz w 3–4 dni i odgrzej do 74 °C (165 °F).