Sopa de cangrejo znajduje się w części o Galápagos w książce Patrimonio cultural alimentario Cataliny Unigarro Solarte z 2010 roku. To przydatny regionalny zapis nazwanej potrawy, ale nie dowodzi, że zupa jest gotowana na każdej wyspie ani że reprezentuje jedną kuchnię Galápagos. Rozdział sam podkreśla niewielki zakres badań i rozbieżne opinie o istnieniu trwałej, odrębnej tradycji wyspiarskiej. Zachowujemy tę niepewność: danie jest udokumentowane regionalnie, nie przedstawiamy go jako symbolu narodowego.
Opisana zupa jest gorącym, klarownym daniem z mięsem kraba, bulionem krabowym, ziemniakami, marchewką, cebulą, czosnkiem, groszkiem, makaronem, pietruszką, kolendrą i olejem. Metoda zaczyna się od zeszklenia cebuli i czosnku, po czym dodaje się rozgnieciony „tłuszcz krabowy”, bulion, warzywa i makaron. Ta wersja zachowuje połączenie kraba z makaronem oraz wymienione warzywa i zioła. Ilości dostosowano do czterech obfitych misek, a kolejność gotowania pozwala zmięknąć ziemniakom przed dodaniem makaronu.
Oryginalna lista wymienia mało mięsa kraba, więcej „gordura de cangrejo” i dwie szklanki bulionu, ale nie wyjaśnia, czym jest ten tłuszcz, ani nie podaje liczby porcji. Podane ilości są zatem praktyczną wersją na cztery miski, a nie dokładnym odtworzeniem rodzinnej receptury. Mięso kraba pozostaje głównym składnikiem; odmierzone masło daje pełnię zamiast niezdefiniowanego tłuszczu. Opcjonalne ryż i cytryna nie pochodzą ze źródła.
Pominięcie tłuszczu krabowego ma także uzasadnienie bezpieczeństwem. Wewnętrzny organ nazywany „musztardą” lub tomalley różni się od białego mięsa. FDA ostrzega, że wnętrzności kraba mogą być niebezpieczne, jeśli zwierzę pochodzi ze skażonych wód. Ponieważ źródło nie wyjaśnia, co oznacza „tłuszcz”, przepis nie każe rozpoznawać ani używać organów. Kup pasteryzowane, w pełni ugotowane mięso od zaufanego dostawcy, trzymaj je w chłodzie i wybierz bulion z bezpiecznego źródła.
Przygotowanie jest proste. Cebula mięknie na odrobinie oleju i masła; czosnek dodaje się na krótko, by się nie przypalił. Następnie bulion gotuje się z ziemniakami i marchewką, aż będą prawie miękkie. Groszek potrzebuje kilku minut, a makaron gotuje się według instrukcji z opakowania. Taka kolejność zachowuje teksturę: ziemniaki miękną, groszek pozostaje zielony, a makaron nie wchłania zbyt dużo bulionu przed podaniem.
Ugotowane mięso kraba dodaje się pod koniec i delikatnie podgrzewa, bez długiego gotowania. Sprawdź, czy nie zostały fragmenty skorupy. Świeżego kraba trzeba całkowicie ugotować przed wyjęciem mięsa; według FDA powinno być ono jędrne, perłowe i nieprzezroczyste, a większość owoców morza powinna osiągnąć 63 °C. Przepis zakłada kraba gotowego do spożycia, więc końcowe lekkie gotowanie go ogrzewa, nie wysuszając.
Pietruszka i kolendra nadają bulionowi świeży aromat. Podawaj zupę gorącą w ogrzanych miskach, równo rozdzielając kraba i warzywa. Cytryna jest opcjonalna i zmienia smak, nie bezpieczeństwo żywności. Małą porcję zwykłego białego ryżu można podać osobno, ale przepis źródłowy jej nie wymaga. Zupa smakuje najlepiej krótko po ugotowaniu, gdy makaron pozostaje sprężysty, a bulion klarowny.
Owoce morza wymagają ostrożnego obchodzenia się od zakupu po podanie. Przechowuj kraba w lodówce, rozmrażaj go w lodówce i oddzielaj surowe owoce morza oraz ich soki od ugotowanego jedzenia, przyborów i desek. Wstaw zupę do lodówki w ciągu 2 godzin; duży garnek rozlej do płytkich pojemników, by szybciej ostygła. Zjedz schłodzone resztki w ciągu 3–4 dni i podgrzej je do 74 °C. Nie zostawiaj zupy w temperaturze pokojowej podczas długiego posiłku.