Drob de miel to wytrawna rumuńska potrawa silnie związana z Wielkanocą. Określenie „bochenek z jagnięcych podrobów” wyjaśnia skład, ale nie całą rolę dania na świątecznym stole: to dobrze doprawiona, zwarta przystawka z podrobów, świeżych ziół i jaj. W wielu domach podaje się ją obok innych potraw wielkanocnych. Rodzinne przepisy różnią się doborem podrobów, ziół, składnika wiążącego i osłony. Ta wersja zachowuje rumuńską nazwę i łączy jagnięcinę z dymką, młodym czosnkiem, natką pietruszki, koperkiem i jajkami.
Podroby stanowią podstawę, ale nie ma jednego obowiązującego zestawu dla każdego rzeźnika i każdej kuchni. Jagnięca wątroba i serce są często używane; płuca i nerki dodaje się zależnie od dostępności. Niektóre rodziny wykorzystują również śledzionę. Wybór zależy od zwierzęcia, regionalnej praktyki i asortymentu sklepu mięsnego. Kupić świeże podroby przeznaczone do spożycia i przechowywać je w chłodzie do czasu przygotowania. Mieszanka zapewnia różne smaki i tekstury: wątroba daje głębię, a serce bardziej zwartą, mięsną strukturę. Podane ilości są przeznaczone na jeden bochenek przygotowany w domu i nie oznaczają jedynej właściwej proporcji.
Oczyszczenie i ugotowanie podrobów przed siekaniem ułatwia pracę i pomaga uzyskać charakterystyczną teksturę farszu. Rozciąć serce, usunąć skrzepy, twarde przewody, błony i nadmiar tłuszczu. Osuszyć powierzchnię zamiast płukać lub moczyć surowe podroby. Podczas gotowania na początku może pojawić się piana; zebrać ją łyżką. W rumuńskich przepisach podroby często gotuje się w wodzie. Serce i płuca potrzebują więcej czasu niż wątroba, która może wyschnąć, jeśli będzie gotowana zbyt długo. Dlatego wątrobę dodaje się później, a czas gotowania dopasowuje do miękkości, zamiast traktować wszystkie części identycznie.
Po dokładnym odsączeniu ostudzić podroby, aż będzie można bezpiecznie je kroić. Posiekać, a nie miksować: drobne, widoczne kawałki nadają plasterkom strukturę i zapobiegają powstaniu papkowatej masy. W niektórych domach część lub całość podrobów przepuszcza się przez maszynkę; siekanie nożem pozostawia bardziej wyraźne kawałki. W obu przypadkach podroby należy wcześniej dobrze odsączyć. Nadmiar płynu sprawia, że farsz jest miękki, plastry mogą się kruszyć, a masa wolniej się ścina. Namoczona bułka tarta wiąże składniki, choć inne rodzinne przepisy opierają spójność głównie na jajkach.
Dymka i młody czosnek tworzą zieloną, aromatyczną podstawę farszu. Krótko podsmażyć je na oleju, aby złagodzić surową ostrość, nie rumieniąc warzyw. Natka pietruszki i koperek wnoszą świeży aromat. Niektórzy kucharze dodają lubczyk lub inne wiosenne zioła; są to możliwe warianty rodzinne, ale w tej wersji nie są konieczne. Zioła powinny równoważyć ziemisty smak podrobów, a nie znikać po drobnym posiekaniu. Posiekać je tuż przed użyciem i połączyć z ostudzonymi warzywami.
Surowe jajka wiążą posiekane składniki podczas pieczenia. Jajka ugotowane na twardo ułożone pośrodku tworzą charakterystyczny przekrój po pokrojeniu. Namoczona bułka tarta pomaga zatrzymać wilgoć. Farsz powinien być spójny, ale nie mocno ubity. Jeśli wydaje się suchy, dolać nie więcej niż 15 ml zachowanej wody z moczenia; jeśli jest zbyt miękki, krótko odstawić odsączone składniki albo dodać odrobinę bułki tartej. Doprawić dopiero po wymieszaniu. Aby sprawdzić smak, usmażyć łyżeczkę masy na patelni, zamiast próbować surowej mieszanki z jajkiem.
Jagnięca sieć tłuszczowa, po rumuńsku prapur, to tradycyjna, cienka, ażurowa osłona bochenka. Podczas pieczenia powoli się wytapia i utrzymuje wilgotną powierzchnię. Poza sklepem mięsnym może być trudno dostępna; papier do pieczenia stanowi praktyczne rozwiązanie w domowej kuchni. Nadaje masie kształt, ale nie zastępuje bogatej, delikatnej osłony z sieci tłuszczowej. Keksówka podtrzymuje bochenek. Założyć sieć na farsz albo pozostawić dostatecznie długie końce papieru, by wyjąć potrawę po upieczeniu. Ułożyć jajka pośrodku, aby były widoczne w każdym plastrze.
Piec, aż bochenek będzie ścięty i zrumieniony, a następnie sprawdzić bezpieczną temperaturę termometrem. Masa zawiera posiekane jagnięce podroby i surowe jajka, dlatego w najgrubszym miejscu musi osiągnąć co najmniej 71 °C. Wbić sondę w masę mięsną, nie dotykając ugotowanego jajka. Żółtka jaj na twardo powinny być ścięte przed złożeniem potrawy. Zrumieniona powierzchnia ani czyste cięcie nie zastępują pomiaru temperatury. Surowe podroby przygotowywać oddzielnie od gotowych do jedzenia produktów. Po pracy umyć ręce i sprzęt, a deskę oraz okolice zlewu oczyścić i zdezynfekować.
Drob można jeść na ciepło, ale wielu rumuńskich kucharzy schładza go przed podaniem, aby dało się uzyskać równe plastry. Odstawić krótko w formie, potem szybko schłodzić i włożyć do lodówki. Przy planowaniu zimnych plastrów na świąteczny stół uwzględnić czas potrzebny na pełne schłodzenie. Pasują do niego musztarda, dymka, rzodkiewki, sałata lub inna chrupiąca sałatka. Świeże dodatki równoważą zwartą teksturę, a zioła wnoszą lekkość. Bochenek sprawdza się jako sycąca przystawka lub część posiłku wielkanocnego; nie jest lekką terriną warzywną.
Ponieważ potrawa zawiera ugotowane mięso, jajka i wilgotne zioła, trzeba przechowywać ją w lodówce; nie nadaje się do trzymania w temperaturze pokojowej. Podzielić resztki na płytkie pojemniki i schłodzić w ciągu dwóch godzin. Zjeść w ciągu trzech–czterech dni albo zamrozić porcje. Zamrożone plastry rozmrażać w lodówce, a resztki odgrzewać do 74 °C w środku. Przy podaniu na zimno utrzymywać półmisek w chłodzie i szybko schować pozostałe kawałki. Te zasady pomagają zachować bezpieczeństwo żywności i zwartą strukturę umożliwiającą krojenie.
