Salată de boeuf to rumuńska sałatka podawana na zimno; jej nazwę można objaśnić jako sałatkę wołową. Oryginalna nazwa pozostaje w tytule, a krótki polski opis wyjaśnia, czego spodziewać się po daniu. W tej wersji cały kawałek wołowiny gotuje się łagodnie razem z warzywami korzeniowymi. Po ostudzeniu dodaje się ziemniaki, groszek i ogórki konserwowe. Majonez łączy składniki, a cytryna i musztarda wnoszą kwasowość i wyrazistość. Mięso i warzywa kroi się w drobną, zbliżoną wielkością kostkę, dzięki czemu każdy kęs zawiera kilka składników. Sałatkę podaje się schłodzoną jako przystawkę. Proporcje i dekoracje różnią się w domowych przepisach, natomiast opisana wersja wykorzystuje wołowinę.
Przygotowanie zaczyna się od garnka z wołowiną i kilkoma warzywami korzeniowymi. Marchew, pasternak, seler korzeniowy i korzeń pietruszki nadają aromat wywarowi, a po ugotowaniu trafiają również do sałatki. Cała cebula doprawia płyn, lecz przed krojeniem składników trzeba ją wyjąć. Wywar powinien tylko lekko wrzeć. Mocne bulgotanie niepotrzebnie porusza mięsem i warzywami, natomiast łagodny ogień ułatwia kontrolowanie gotowania. Zbierać pianę z powierzchni i użyć tyle wody, aby składniki pozostały przykryte. Klarowny wywar można zachować do innego dania.
Wołowina ma dwa odrębne punkty końcowe: minimalną temperaturę bezpieczeństwa i oczekiwaną miękkość. Zmierzyć temperaturę w najgrubszej części całego kawałka; powinna osiągnąć co najmniej 62,8 °C, po czym mięso należy odstawić na trzy minuty. Następnie kontynuować łagodne gotowanie, aż będzie na tyle miękkie, by można je pokroić w kostkę. Samo osiągnięcie wartości minimalnej nie oznacza jeszcze, że każdy kawałek jest dostatecznie miękki. Czas zależy od wielkości i struktury mięsa, więc przed wyjęciem sprawdzić jego rzeczywistą miękkość. Po ugotowaniu dobrze odsączyć mięso i warzywa.
Ziemniaki i groszek gotuje się osobno. Ziemniaki w łupinach łatwiej zachowują kształt; są gotowe, gdy nóż bez trudu wchodzi do środka, a bulwy nie pękają. Świeży i mrożony groszek gotować tylko do miękkości. Groszku z puszki nie trzeba ponownie gotować — wystarczy go odsączyć i opłukać. Osobne gotowanie pozwala dopasować czas do każdego składnika. Potem wszystko należy całkowicie ostudzić. Ciepłe mięso lub ziemniaki mogłyby ogrzać majonez i zmienić konsystencję sałatki.
Wołowinę, warzywa korzeniowe, ziemniaki i ogórki pokroić w drobną kostkę, mniej więcej wielkości ziaren groszku. Nie musi być idealnie identyczna, lecz podobny rozmiar ułatwia równomierne wymieszanie. Groszek pozostaje w całości. Ogórki dokładnie odsączyć i osuszyć, aby nadmiar zalewy nie rozrzedził sosu. Podczas mieszania zachować kształt składników, szczególnie ziemniaków. Duża miska i szeroka łyżka pomagają delikatnie łączyć kostki bez ich miażdżenia.
Sos przygotowuje się z majonezu, musztardy dijon, soku z cytryny, soli i białego pieprzu. Najpierw dodać część soku i spróbować, ponieważ ogórki i musztarda również wnoszą kwasowość i sól. Doprawiać ostrożnie, bo słoność ogórków może się różnić. Majonez dodawać partiami, tak aby jedynie lekko połączył składniki; sałatka nie powinna pływać w sosie. Niewielką część można odłożyć do cienkiego posmarowania wierzchu przed dekorowaniem. Do majonezu domowego używać jaj pasteryzowanych, a gotowy produkt przechowywać w lodówce.
Po wymieszaniu przykryć miskę i chłodzić sałatkę przez co najmniej trzy godziny. Masa staje się bardziej zwarta, a smaki rozchodzą się między składnikami. Przechowywać ją w temperaturze nie wyższej niż 4 °C i nie pozostawiać poza lodówką dłużej niż dwie godziny łącznie. Przed podaniem przełożyć na półmisek i udekorować marchewką, ogórkami lub natką pietruszki. Dekoracja nie zmienia składu sałatki. Podawać na zimno jako przystawkę albo element rumuńskiego świątecznego posiłku.
Sałatka zawiera majonez i ugotowane składniki, dlatego po przygotowaniu powinna pozostać w lodówce. Resztki przykryć i schłodzić w ciągu dwóch godzin, przechowywać w temperaturze do 4 °C i zużyć w ciągu trzech–czterech dni. Jeśli posiłek trwa długo, podać mniejszą porcję, a resztę trzymać w chłodzie. Nie zaleca się zamrażania: majonez może się rozwarstwić, a pokrojone warzywa po rozmrożeniu mogą stać się wodniste. Nie traktować czasu na stole jako sposobu przechowywania.
