Tteokguk to koreańska zupa z cienko krojonymi kluskami ryżowymi. W klarownym, wytrawnym bulionie łączą się delikatna wołowina, miękkie jajko i świeża cebulka dymka. Danie jest szczególnie związane z Seollal, koreańskim Nowym Rokiem obchodzonym według kalendarza księżycowego. Rodziny spotykają się wtedy i dzielą potrawami na początku nowego roku. Tteokguk jada się jednak nie tylko od święta: gorąca, sycąca miska sprawdzi się również jako pełny posiłek w chłodny dzień. Nazwa odnosi się do zupy z tteok, czyli koreańskich klusek ryżowych krojonych w cienkie plasterki.
Kluski używane do zupy najczęściej powstają z garaetteok — długiego, okrągłego wałka z ciasta ryżowego krojonego na cienkie, owalne plastry. Biały kolor bywa łączony z czystym początkiem, długa forma z długim życiem, a okrągłe plasterki przypominają monety i kojarzą się z pomyślnością. Te znaczenia wyjaśniają związek zupy z noworocznymi spotkaniami, ale nie oznaczają, że każda rodzina obchodzi święto w identyczny sposób. Koreańska organizacja turystyczna opisuje tteokguk jako zupę z krojonymi kluskami ryżowymi jedzoną podczas Seollal.
Ta wersja opiera się na odmierzonej recepturze dla dwóch porcji opublikowanej przez K-FoodTrade, platformę handlową Korea Agro-Fisheries & Food Trade Corporation. Cienko pokrojoną wołowinę krótko podsmaża się na mieszance oleju sezamowego i neutralnego oleju roślinnego, a następnie gotuje w wodzie doprawionej sosem sojowym. Kluski ryżowe trafiają bezpośrednio do bulionu razem z czosnkiem. Na końcu dodaje się roztrzepane jajko, ukośnie pokrojoną dymkę i czarny pieprz. Taka kolejność pozwala najpierw nadać bulionowi smak mięsa, a dopiero potem zmiękczyć kluski.
Do tteokguk wybiera się cienkie, owalne plastry garaetteok przeznaczone do zupy. Na opakowaniu mogą być opisane jako kluski do tteokguk lub zupy. Schłodzone plastry zwykle wystarczy opłukać. Mrożone przygotować według wskazówek producenta; jeśli nadal są twarde albo sklejone, krótkie namoczenie w zimnej wodzie może ułatwić ich rozdzielenie. Przed dodaniem do garnka dobrze je odsączyć, aby nadmiar wody nie rozrzedził bulionu. Grubość, świeżość i wcześniejsze zamrożenie wpływają na czas mięknięcia, dlatego o gotowości najlepiej decyduje tekstura.
Wołowina z udźca jest stosunkowo chuda i pasuje do krótkiej metody. Cienkie plastry krojone w poprzek włókien szybko się smażą i łatwo nabiera się je łyżką. Olej sezamowy wnosi wyraźny, prażony aromat, a neutralny olej roślinny łagodzi jego intensywność. Gdy surowy kolor mięsa zniknie ze wszystkich stron, należy przełożyć je do garnka razem z sokami z patelni. Woda i sos sojowy tworzą tam bazę bulionu. Zachowanie tej kolejności jest ważne: mięso najpierw podsmaża się na patelni, zamiast wkładać je surowe do garnka.
Moment dodania klusek ma znaczenie, bo w gorącym bulionie nadal chłoną płyn i miękną. Najpierw doprowadzić wywar do wrzenia, potem dodać plasterki i gotować na małym ogniu do uzyskania miękkiej, elastycznej tekstury. Czas zależy od grubości, świeżości i tego, czy kluski były mrożone, dlatego warto sprawdzić je pod koniec gotowania. Jajko wlewać cienkim strumieniem i delikatnie mieszać, aby utworzyły się miękkie pasma. Na końcu dodać dymkę i pieprz, a następnie gotować jeszcze minutę. Zbyt długie gotowanie może nadmiernie zmiękczyć kluski i zagęścić zupę.
Tteokguk często podaje się z jajkiem, wołowiną i wodorostami, choć sposób przygotowania zależy od regionu i rodziny. VISITKOREA opisuje wariant z plasterkami klusek w bulionie wołowym, podsmażonym mielonym mięsem oraz cienkimi paskami jajecznego omletu; w niektórych okolicach używa się też bulionu z anchois lub innych owoców morza. W tej recepturze jajko trafia bezpośrednio do zupy, zgodnie z wybraną odmierzoną metodą. Prażone koreańskie wodorosty gim pozostają opcjonalnym dodatkiem do podania i nie zmieniają podstawowej listy składników.
Podawać zupę od razu, gdy bulion jest gorący, a kluski przyjemnie sprężyste. Kimchi lub inny chrupiący dodatek można postawić obok, ale nie jest konieczny do uzyskania sycącego posiłku. Resztki szybko przełożyć do płytkiego pojemnika i schłodzić. Podczas przechowywania kluski wchłaniają bulion i miękną, dlatego najlepszą teksturę ma świeżo ugotowana zupa. Odgrzewać dokładnie; jeśli wywar zgęstnieje, dodać odrobinę wody. Surową wołowinę i jajko trzymać z dala od gotowych do jedzenia składników oraz naczyń do podawania, a po pracy umyć ręce i blat.