Pachamanca a la olla z kurczakiem, wieprzowiną, ziołami andyjskimi i bulwami
Tradycyjna pachamanca polega na gotowaniu potrawy w ziemi z wykorzystaniem rozgrzanych kamieni. Ma znaczenie nie tylko kulinarne, lecz także społeczne i związane ze wspólnym przygotowywaniem jedzenia. Zwykły garnek nie odtwarza działania kamieni, ziemnego paleniska ani charakteru takiej uroczystości. Przepis przedstawia wyraźnie nazwaną adaptację pachamanca a la olla, czyli przygotowanie pod przykryciem na kuchence.
W marynacie pojawiają się andyjskie liście chincho i huacatay, pasta z ají panca, czosnek oraz chicha de jora, fermentowany napój z kukurydzy. To składniki o określonym pochodzeniu i smaku; zastąpienie ich zwykłą mieszanką ziół zmieniłoby wyraźnie charakter dania. Kurczak i łopatka wieprzowa są najpierw marynowane w chłodzie, następnie krótko obsmażane i delikatnie duszone we własnych sokach z odmierzoną porcją wody.
Ziemniaki i choclo trafiają do garnka później niż mięso, a camote i bób jeszcze później. Ten porządek pomaga uzyskać miękką wieprzowinę bez rozgotowywania batata. Bezpieczeństwo ocenia się termometrem: mięso kurczaka musi osiągnąć 74 °C, a wieprzowina minimum 63 °C z trzyminutowym odpoczynkiem. Jeżeli łopatka jest jeszcze twarda, dusić ją dłużej, nawet gdy minimalna temperatura została już osiągnięta.


