Xai a la Brasa

Xai a la Brasa to coś więcej niż jedzenie — to zapach dymu z drewna unoszącego się w górskim zmierzchu, syk tłuszczu jagnięcego spadającego na węgle i spokojna satysfakcja z czegoś przygotowanego powoli i dobrze. W Andorze, gdzie surowy krajobraz kształtuje prosty styl życia, danie odzwierciedla miejsce i cierpliwość. Grube kawałki jagnięciny z kością naciera się czosnkiem, rozmarynem, tymiankiem, cytryną, oliwą, solą i pieprzem — bez egzotyki, tylko to, co potrzebne. Mięso marynuje się, gdy ogień nabiera mocy, bez pośpiechu. W tym procesie jest skromność i szacunek dla produktu, kucharza oraz wspólnego stołu. Gdy grill jest gotowy — gorący, lecz nie przesadnie — jagnięcina trafia na ruszt. Trzy do czterech minut z każdej strony daje różowy, soczysty środek, choć podczas dłuższej rozmowy można pozwolić mięsu mocniej się przypiec. Potem jagnięcina odpoczywa, a soki ponownie się rozchodzą. Obok podaje się gruby chleb rwany, nie krojony, oraz aioli o lekko gorzkiej nucie. Pojawiają się też warzywa grillowane nad tym samym ogniem. Jeśli to możliwe, wszystko jada się na zewnątrz. Xai a la Brasa pozostaje w pamięci właśnie dlatego, że nie próbuje imponować.