Arveja con guineo de Gonzanamá to regionalna zupa związana z kantonem Gonzanamá w prowincji Loja. Prefektura Loja określa ją jako tradycyjną dla tego miejsca i wymienia charakterystyczny zestaw składników: groch, zielone guineos, czosnek, cebulę, kmin, achiote, quesillo, queso de sopa, mleko i kolendrę. Urząd miejski Loja również wymienia arveja con guineo wśród potraw prezentowanych jako część lokalnej kuchni prowincji. Źródła uzasadniają opis lokalny i regionalny, ale nie potwierdzają, że jest to narodowe danie Ekwadoru. W tym przepisie zachowano zarówno oryginalną nazwę, jak i różnicę między tą zupą a repe lojano.
Przepis jest przejrzystym połączeniem kilku zapisów z prowincji Loja, a nie dokładną recepturą jednej osoby. Wywiad zamieszczony w monografii parafii w kantonie Gonzanamá podaje domową ilość na sześć porcji, pół funta suszonego grochu, pięć zielonych guineos, sześć szklanek wody i moczenie grochu przez noc. Turystyczny inwentarz receptur Universidad Nacional de Loja uzupełnia odmierzone ilości składników bazy cebulowej i mleczno-serowego wykończenia. Prefektura potwierdza związek z Gonzanamá i wymienia oba sery. Ponieważ receptury są podobne, ale nie identyczne, uwagi przy składnikach wskazują źródło każdej ilości. Dzięki temu można odróżnić dane źródłowe od redakcyjnego ujednolicenia miar.
Najpierw ugotować osobno namoczony groch, aż zmięknie. Lokalny zapis nakazuje moczenie przez noc, ale nie podaje czasu gotowania. Zakres 45–60 minut to praktyczna wskazówka, nie informacja historyczna; wiek grochu i warunki moczenia wpływają na czas. W drugim garnku przygotować krótką bazę z cebuli, czosnku, kminu i achiote. Dodać wodę i bardzo zielone guineos, a następnie gotować łagodnie, aż kawałki zmiękną. Dopiero wtedy dodać ugotowany groch. Taka kolejność pomaga zachować kawałki banana w całości, a groch zagęszcza bulion. O gotowości powinien decydować rzeczywisty stopień miękkości, a nie sam zegar.
Guineo w tym lokalnym daniu oznacza zielony banan przeznaczony do gotowania. Wybierać bardzo zielone, twarde owoce o skrobiowym miąższu. Dojrzałe banany deserowe sprawiłyby, że zupa byłaby słodka i zbyt miękka. Lokalny wywiad podaje pięć sztuk, ale nie określa ich wielkości. Obrać owoce i pokroić na równe kawałki, aby gotowały się w podobnym tempie. Wspólne zdjęcie składników pokazuje niedojrzałe zielone banany do gotowania, a fotografie etapów przedstawiają rzeczywiste fazy przygotowania. Nie zastępować ich po cichu dojrzałymi bananami ani innym produktem, ponieważ zmieniłoby to smak i strukturę potrawy.
Połączenie dwóch serów odróżnia tę zupę od prostego bulionu z zielonym bananem i grochem. Prefektura wymienia zarówno quesillo, jak i queso de sopa; akademicki inwentarz również traktuje je osobno. W jego recepturze feta jest praktycznym zamiennikiem queso de sopa, a mozzarella — quesillo. Nie są to identyczne sery: jeśli dostępne są produkty ekwadorskie, zachować ich własne nazwy, a fetę i mozzarellę traktować wyłącznie jako wskazane zamienniki. Mleko łagodzi bulion, a kolendrę dodaje się pod koniec, aby zachować jej świeży smak. Niektóre zapisy używają słowa culantro. Ta wersja przyjmuje określenie cilantro stosowane przez prefekturę i podaje je po polsku jako świeżą kolendrę.
Odmierzona formuła wykorzystuje pół funta suszonego grochu, czyli po przeliczeniu 227 g. Inwentarz podaje dwie łyżki oleju, po pół łyżki mielonego kminu i achiote, pół szklanki queso de sopa, jedną szklankę quesillo, jedną szklankę mleka i cztery łyżki kolendry. W tym projekcie jedna łyżka ma 15 ml, a szklanka 240 ml, dlatego pół łyżki każdej przyprawy to 7,5 ml. Sześć szklanek wody z wywiadu przeliczono na 1 440 ml. Są to jawne redakcyjne zasady przeliczania objętości; żadnej miary objętości nie przeliczono na masę. Ilość wody do osobnego gotowania grochu nie została podana.
Sól i czarny pieprz dodawać do smaku, ponieważ źródła nie podają sprawdzonej masy. Sześć porcji pochodzi z lokalnego wywiadu. Czas gotowania grochu i aktywnego przygotowania jest szacunkowy, więc oceniać miękkość, a nie polegać wyłącznie na zegarze. Podawać zupę na gorąco, w razie potrzeby z awokado i ají, jak sugeruje prefektura. Resztki szybko przełożyć do płytkich pojemników i schłodzić w ciągu 2 godzin, a gdy temperatura otoczenia przekracza 32 °C — w ciągu 1 godziny; zużyć w ciągu 3–4 dni. Podgrzać resztki do 74 °C (165 °F), sprawdzając środek termometrem spożywczym z natychmiastowym odczytem. Zupa powinna pozostać gęsta i nadawać się do jedzenia łyżką, z widocznymi ziarnami grochu i kawałkami guineo, a nie mieć konsystencji purée.