Roemeense kip die zacht gaart in een dikke saus van tomaat, ui en knoflook, afgewerkt met verse peterselie.
Ostropel de puiOstropel de pui is een Roemeens kipgerecht met een volle tomatensaus en een duidelijke smaak van knoflook. Kippendijen met bot worden eerst bruin gebakken en daarna rustig gestoofd tot het vlees zacht is en de saus aan de stukken kleeft. De Roemeense naam blijft behouden, omdat die verwijst naar een specifieke bereiding en niet alleen naar een algemene kipstoofpot. Recepten verschillen in het gebruikte kipdeel, de tomatenbasis en de kruiding. Deze versie geeft een afgewogen methode voor thuis, met een ingekookte saus en verse peterselie als afwerking.
De volgorde van koken bepaalt een groot deel van de smaak. Tijdens het bakken blijven hartige aanbaksels achter in de olie en op de bodem van de pan. De ui wordt in diezelfde basis zacht en rondt de zuren van de tomaat af. Knoflook gaat pas na de ui in de pan en krijgt kort de tijd om zijn aroma af te geven zonder te verbranden. Daarna vormen passata en een kleine hoeveelheid water de saus waarin de kip verder gaart. Kip met bot geeft smaak af en houdt tijdens het stoven beter zijn vorm.
Roemeense receptbronnen beschrijven ostropel als kip met een dikke tomatensaus en knoflook; in sommige versies komt er ook peterselie bij. Andere gepubliceerde recepten gebruiken tomatenpuree of tomatenpasta en variëren de hoeveelheid knoflook en de stukken kip. Die verschillen laten zien dat er verschillende huiselijke bereidingswijzen bestaan, niet dat één verhouding de enige juiste is. Deze bereiding gebruikt gezeefde tomatenpassata voor een gladde, gelijkmatige basis. De hoeveelheid knoflook is afgewogen, zodat de smaak duidelijk aanwezig is zonder scherp te worden. Zo blijft de methode concreet en reproduceerbaar.
Begin met de kip droog te deppen in plaats van haar af te spoelen. Een droge huid wordt makkelijker bruin; bovendien voorkom je zo dat rauwe kippensappen rond de gootsteen spatten. Kruid de stukken en bak ze in porties als ze niet met voldoende tussenruimte in de pan passen. Een volle pan houdt stoom vast en zorgt ervoor dat de kip ongelijkmatig kleurt. De kip hoeft in deze fase nog niet gaar te zijn; ze gaart straks verder in de saus. Leg de aangebraden stukken op een schone schaal en houd keukengerei voor rauwe kip gescheiden van eetklaar voedsel.
Haal de kip uit de pan en zet het vuur lager voordat je de ui toevoegt. Roer de ui door de gekruide olie en de aanbaksels tot hij zacht en licht goudbruin is. Voeg de knoflook pas tegen het einde toe: fijngehakte knoflook heeft minder dan een minuut nodig om te geuren en kan bitter worden als hij op de hete bodem te donker wordt. Passata, water, zout, peper en laurier vormen samen het stoofvocht. Laat dit zachtjes koken en schraap de aanbaksels los, zodat hun smaak in de saus terechtkomt.
Leg de kip met de velkant omhoog terug in de pan en laat het deksel gedeeltelijk open. Een gelijkmatige, zachte pruttel gaart het vlees terwijl de tomatenbasis inkookt tot een saus die aan de kip blijft hangen. De opgegeven tijd is een richtlijn, want dijen verschillen in dikte en de vorm van de pan beïnvloedt hoeveel vocht verdampt. Meet het dikste deel van een dij zonder het bot te raken. Voor de voedselveiligheid moet kip een kerntemperatuur van minstens 74 °C bereiken. Een voedselthermometer is betrouwbaarder dan de kleur van het vlees of het sap.
De saus hoort dik te zijn en aan een lepel en de kip te kleven, maar moet nog makkelijk rond de stukken bewegen. Zijn de stukken al veilig gaar terwijl de saus nog dun is, leg de kip dan op een schone schaal en laat de saus zonder deksel kort inkoken. Doe de kip daarna terug in de pan. Wordt de saus te snel dik voordat het vlees gaar is, zet het vuur dan lager en voeg alleen zo nodig wat van het afgemeten water toe als er nog iets over is. Verwijder het laurierblad voordat je serveert.
Strooi verse peterselie over de pan en serveer de kip warm met de tomaten-knoflooksaus eroverheen. Bij Roemeense gerechten wordt ostropel soms met brood of mămăligă gegeten, maar een bijgerecht is niet opgenomen in de afgewogen opbrengst van dit recept. Bewaar restjes in een ondiepe, afgesloten bak en zet die binnen twee uur na het koken in de koelkast. Houd de koelkast op 4 °C of kouder en eet de restjes binnen 3–4 dagen op. Verwarm porties door en door tot ze overal stomend heet zijn; beoordeel de veiligheid niet alleen op het uiterlijk.
Dep de kippendijen droog met keukenpapier; spoel rauwe kip niet af. Kruid alle kanten met ongeveer de helft van het zout en de peper. Gebruik de aparte snijplank en was je handen en werkblad na contact met rauwe kip.
Verhit de zonnebloemolie in de braadpan op middelhoog vuur. Leg de kip met de velkant omlaag in de pan, met ruimte ertussen, en bak elke kant 4–5 minuten. Bak zo nodig in porties en leg de stukken op een schone schaal; ze garen straks verder in de saus.
Zet het vuur middellaag. Doe de ui in dezelfde pan en bak al roerend 6–8 minuten, tot hij zacht en licht goudbruin is. Voeg de knoflook toe en roer ongeveer 30 seconden, tot hij geurt.
Schenk de passata en het afgemeten water in de pan. Roer het resterende zout en de peper erdoor en voeg het laurierblad toe. Breng de saus zachtjes aan de kook en schraap de aanbaksels van de bodem los.
Leg de kip met de velkant omhoog terug in de saus. Doe het deksel gedeeltelijk op de pan en laat 30–35 minuten zachtjes stoven; keer de stukken zo nodig één keer om. Controleer het dikste deel van een dij zonder het bot te raken. De kerntemperatuur moet 74 °C zijn.
Haal het laurierblad uit de pan en gooi het weg. De saus moet dik genoeg zijn om aan de kip te blijven hangen. Strooi de fijngehakte peterselie erover en serveer warm.
Laat ruimte tussen de stukken, zodat ze bruin bakken in plaats van stomen. Leg elke portie op een schone schaal.
Knoflook heeft maar ongeveer 30 seconden nodig in de pan. Door hem later toe te voegen, verklein je de kans op een verbrande, bittere smaak.
Op laag vuur gaart de kip terwijl de tomatensaus indikt zonder aan te bakken.
Meet het dikste deel van een dij zonder het bot te raken. Gaar de kip tot minstens 74 °C.
Vervang de dijen door kipdrumsticks met bot of een mix van kipdelen met bot van hetzelfde gewicht. De grootte van de stukken beïnvloedt de stooftijd; controleer de grootste stukken daarom met een voedselthermometer. Je kunt passata vervangen door ongekruide, rijpe tomaten die je raspt en zeeft. Laat de saus inkoken tot hij aan de kip blijft hangen.
| Probleem | Wat te doen |
|---|---|
| De saus is te dun | Leg de gare kip op een schone schaal. Laat de saus zonder deksel inkoken tot hij een lepel bedekt en doe de kip daarna terug in de pan. |
| De saus bakt aan voordat de kip zacht is | Zet het vuur lager en doe het deksel gedeeltelijk op de pan. Voeg zo nodig een beetje van het afgemeten water toe en laat zachtjes verder stoven. |
| De knoflook smaakt bitter | De knoflook kan te donker zijn gebakken. Voeg hem pas toe als de ui zacht is en roer kort voordat je de passata erbij giet. |
| Oorspronkelijk ingrediënt | Praktische vervanger | Wat verandert |
|---|---|---|
| Kippendijen met vel en bot | Kipdrumsticks met bot of gemengde kipdelen | Gebruik hetzelfde gewicht. De grootte van de stukken beïnvloedt de stooftijd; controleer de gaarheid met een thermometer. |
| Tomatenpassata | Geraspte en gezeefde rijpe tomaten zonder kruiden | Gebruik hetzelfde gewicht aan tomatenbasis en laat de saus inkoken tot hij aan de kip blijft hangen. Verse tomaten kunnen meer vocht afgeven. |
Doe restjes in een ondiepe bak, dek af en bewaar ze in de koelkast.
Zet restjes binnen twee uur na het koken in de koelkast. Bewaar ze bij 4 °C of kouder en eet ze binnen 3–4 dagen op.
Verwarm porties door en door tot ze overal stomend heet zijn. Zet restjes daarna weer snel koud en warm dezelfde portie niet meerdere keren op.
Een Roemeens kipgerecht dat in een dikke tomatensaus met knoflook wordt gestoofd. Vaak worden stukken met bot gebruikt; de precieze kruiding verschilt per recept.
Ja. Gebruik kipdrumsticks met bot of een mix van kipdelen met bot van hetzelfde gewicht. De grootte beïnvloedt de bereidingstijd, dus controleer de dikste stukken.
Steek een voedselthermometer in het dikste deel van een dij zonder het bot te raken. De temperatuur moet minstens 74 °C zijn.
Gaar het gerecht volledig, zet het binnen twee uur in een ondiepe, afgesloten bak in de koelkast en eet het binnen 3–4 dagen op. Verwarm het door en door tot het stomend heet is.
Ontdek regionale gerechten en huiselijke recepten uit de Roemeense keuken.
