Uijeongbu budae jjigae to koreańska potrawka, której nazwa łączy dwa pojęcia: budae oznacza jednostkę wojskową, a jjigae — potrawę gotowaną w garnku. Z daniem silnie związane jest miasto Uijeongbu na północ od Seulu. Koreańska Organizacja Turystyczna wskazuje je jako jedno z miejsc szczególnie kojarzonych z regionalną odmianą tej potrawy. Miejski przewodnik turystyczny wymienia szynkę, kiełbasę, siekaną wołowinę, kimchi, gochujang i warzywa jako charakterystyczne składniki. Dlatego w nazwie przepisu pojawia się Uijeongbu, zamiast przedstawiać potrawę jako przypadkowe połączenie produktów ze spiżarni.
Danie ukształtowało się w trudnych latach po wojnie koreańskiej, gdy przetworzone mięso i konserwy z pobliskich amerykańskich baz wojskowych zaczęły trafiać do lokalnej kuchni. Oficjalny opis miasta Uijeongbu wspomina o kucharzach łączących te nietypowe wówczas składniki z kimchi, pastą chili, plackami ryżowymi i warzywami w sycący posiłek. Koreańska Organizacja Turystyczna dodaje ważne zastrzeżenie: dokładne pochodzenie trudno ustalić, a potrawa prawdopodobnie rozwijała się dzięki wielu kucharzom i restauracjom, a nie jednemu udokumentowanemu twórcy. Opowieści o „pierwszym garnku” należą do lokalnej pamięci, lecz szerszy opis lepiej odzwierciedla dostępne dowody.
Po angielsku budae jjigae bywa nazywane army stew, ale danie jest mocno zakorzenione we współczesnej koreańskiej kuchni domowej i restauracyjnej. To koreański sposób gotowania ukształtowany przez kontakty i niedostatek w XX wieku, a nie amerykańska zupa z koreańskimi przyprawami. Kimchi wnosi kwasowość i fermentowaną głębię; gochujang i gochugaru dają zaokrągloną ostrość chili. Czosnek i dymka nadają aromat. Kiełbasa i mielonka zapewniają słoność oraz wyrazisty smak, a wieprzowina sprawia, że ta wersja jest bardziej sycąca. Podczas gotowania smaki łączą się z bulionem, a kimchi mięknie, nie rozpadając się całkowicie.
Nie ma jednej obowiązkowej listy składników. Koreańska Organizacja Turystyczna opisuje kimchi i przetworzone mięso jako podstawowe połączenie; placki ryżowe, tofu, makaron skrobiowy, ramyeon, fasola i ser różnią się w zależności od garnka. Przewodnik regionalny z 2025 roku również zestawia odmiany: w Uijeongbu składniki bywają najpierw podsmażane i doprawiane, a dopiero potem zalewane płynem. Wersje z Songtan często mają bogatszy bulion z kości wołowych, mieloną wołowinę i ser. Ten przepis to praktyczna domowa adaptacja w stylu Uijeongbu, oparta na opisanej metodzie koreańskiego kucharza domowego. Zawiera bulion z anchois i kelpu, ugotowany boczek, fermentowane kimchi, mielonkę i wędzoną kiełbasę; nie odtwarza tajnej receptury konkretnej restauracji.
Bulion stanowi wytrawną podstawę i równoważy smak wędlin, aby potrawa nie była płaska ani nadmiernie słona. Suszone anchois, kelp i shiitake krótko gotują się w wodzie. Następnie boczek gotuje się w tym samym płynie i odkłada do późniejszego użycia w potrawce. Pastę przyprawową miesza się osobno z czosnku, gochujang, gochugaru, sosu sojowego i niewielkiej ilości cukru. Dzięki temu można rozprowadzić ją w bulionie, gdy pozostałe składniki już się gotują. Na początku warto wlać tylko część przygotowanego bulionu: makaron wchłonie płyn, a resztę można dolać w razie potrzeby.
Ułożyć składniki grupami w szerokim garnku, aby przed zagotowaniem tworzyły czytelny układ. Kapusta, cebula, dymka, kimchi i grzyby leżą obok wieprzowiny, kiełbasy, mielonki i tofu. Po dodaniu bulionu i pasty uporządkowane rzędy zmieniają się we wspólny, bulgoczący posiłek. Makaron instant ramyeon dodaje się pod koniec, bo szybko mięknie i staje się ciężki, gdy zbyt długo pozostaje w bulionie. Makaron skrobiowy trzeba wcześniej krótko namoczyć; opcjonalne placki ryżowe można dodać z pozostałymi składnikami, aby zmiękły podczas gotowania.
W domu garnek może gotować się na kuchence, a potrawkę można nakładać do misek. Można też postawić garnek na stabilnej przenośnej kuchence na stole. W obu przypadkach podawać danie bardzo gorące z ryżem i nakładać porcje różnych składników. Bulion odparowuje podczas gotowania, dlatego warto trzymać w cieple dodatkowy zapas i uzupełniać garnek. Budae jjigae jest z natury sycące i słone. Umiarkowana porcja z ryżem i prostymi warzywnymi dodatkami tworzy pełniejszy posiłek. Resztki szybko schłodzić, włożyć do lodówki, a przed podaniem dokładnie odgrzać.
Wszystkie składniki traktować jako łatwo psujące się, nawet jeśli część mięs jest peklowana lub zapakowana. Surową wieprzowinę trzymać w chłodzie podczas przygotowań, używać osobnych, czystych przyborów do gotowych do spożycia dodatków i całkowicie ugotować mięso w bulionie przed przełożeniem go do wspólnego garnka. Jeśli zamiast wędzonej, w pełni ugotowanej kiełbasy używana jest surowa kiełbasa, przygotować ją zgodnie z instrukcją na opakowaniu i zaleceniami bezpieczeństwa. Resztki przechowywać w chłodzie i odgrzać do 74 °C. Bulgoczący wygląd potrawy pomaga przy serwowaniu, ale nie zastępuje opisanych kontroli bezpieczeństwa żywności.